Sri Ranganathar Thirukkovil Vimanam - Sowcarpet

 

Hidden inside the narrow  lanes and bylanes of Sowcarpet area - 

beautiful Sri Ranganathar Temple

 in Mulla Sahib street running parallel to Mint St at one place.

condemning the show on VoC ~ corridors of Tirunelveli Temple

 

Humour is the quality of things that make people laugh, smile, or feel amused.  But what got circulated about a  show in Aaditya TV is beyond comprehension. One cannot even say it is the - worst or "lowest" form of humour.  Something on a great patriot cannot be considered humour – its perpetrators must be punished ! 

Those who acted in such a poor taste for sure do not know anything about the Nation and freedom struggle.   He was among the  great patriots who underwent untold sufferings at the hands of British… more than a century ago, his speech at Thai Poosa Mantapam in the bed of river Thamirabarani at Tirunelveli [on the night of 9th  March 1907] sent shivers and he was convicted under sections 124A & 153A of Indian Penal Code by the Bench consisting of CA White & Miller. In that famous speech, he had thundered "As soon as the English people set foot in India, poverty also made its appearance in the country. So long as the foreign Government exists we shall not prosper. So long as we continue to be the servants and slaves of foreigners we shall have to endure hardships.

 

                             The Great man is - Vandanam Olaganathan Chidambaram Pillai ~ more famous as VOC or Kappolottiya thamizhan

 

Though starting with this, this is a post on the place where he made that speech – Thiruvelveli.  Tirunelveli locally Nellai and historically (during British rule) as Tinnevelly, is a major city in  Tamil Nadu.   Tirunelveli is located 700 km (430 mi) southwest of the state capital Chennai, 58 km (36 mi) away from Thoothukudi and 73 km (45 mi) from Kanyakumari. The downtown is located on the west bank of the Thamirabarani River; its twin Palayamkottai is on the east bank.  .. .. Thirunelveli, famous for temples is also known for halwa, a sweet made of wheat, sugar and ghee.  

The temple that gave the place its name is the famed Nellaiyappar thirukkovil. This is a beautiful example of the architectural grandeur of the Sri Nellaiyappar – Gandhimathi Ambal Temple, one of the largest and most historically significant temples in Tamil Nadu.   Here is a photograph capturing one of  the pillared corridors leading to the shrine (sannathi) of Goddess Gandhimathi Amman, the divine consort of Lord Nellaiyappar (Shiva).

                    Every granite pillar is a masterpiece of Dravidian craftsmanship, adorned with exquisitely carved yalis, deities, dancers, and mythical motifs. The perfectly aligned rows of pillars create a striking perspective, drawing the devotee's gaze naturally towards the sanctum, symbolizing the spiritual journey from the material world to the Divine.

 

The temple  has a history spanning nearly 1,400 years, with the earliest structures attributed to the Early Pandyas (7th century CE). Over succeeding centuries, the Later Pandyas, Vijayanagara rulers, and Nayaks expanded it into the magnificent complex seen today. The corridors and mandapas, particularly around the Amman shrine, are renowned for their finely sculpted monolithic pillars and harmonious proportions. 

A few interesting architectural observations in this  photograph:

•       Perfect axial symmetry: The corridor is laid out on a precise east-west axis, a hallmark of temple planning.

•       Yali brackets: Many pillars feature imposing yali (mythical leonine creatures), believed to symbolize strength and the protection of the sacred precinct.

•       Monolithic granite construction: Most of the structural pillars were carved from single blocks of granite, demonstrating the engineering skills of medieval South Indian artisans.

•       Natural lighting: The shafts of daylight entering through the openings in the roof gently illuminate the stone floor and pillars, creating a dramatic interplay of light and shadow. This subtle lighting effect changes throughout the day and enhances the spiritual ambience.

•       Visual perspective: The diminishing rows of pillars produce an almost infinite sense of depth, making this one of the temple's most photogenic corridors. 

It was very attractive from a photo perspective with strong lead lines, repeated  sculptural patterns, balanced symmetry, controlled natural light and exceptional texture in the granite carvings.  It conveys not just the scale of the temple but also the serene atmosphere experienced by devotees as they approach Sri Gandhimathi Thayar. 

It is a fine architectural study of one of the finest Pandya–Nayak temple corridors still preserved in South India.

 
Interesting !
 
Regards – S Sampathkumar
28.7.2026

Holy Pashupathinath Temple, Kathmandu, Nepal

 

The holy  Pasupathinath Temple, dedicated to Lord Shiva  in  Kathmandu,  Nepal.

 

"Pashupatinath—the eternal abode of Lord Pashupati, where centuries of devotion, art and architecture converge on the sacred banks of the Bagmati. Every stone here echoes timeless faith." "Some temples impress by their grandeur; Pashupatinath humbles by its sanctity. Amid the bustle of Kathmandu, one steps into a realm where time slows, bells resonate, and faith transcends borders."

நலம் தரும் சொல் - 'ஓம் நமோ நாராயணாய'

 

நலம் தரும் சொல்லை நான் கண்டு கொண்டேன் -
'ஓம் நமோ நாராயணாய' எனும் நாமம்.

 

Thiruvallikkeni Sri Parthasarathi thirukkovil

 

WW II ~ ARP - Sri Parthasarathi Perumal Garuda Sevai purappadu

 

Brahmothsavam  is a grand festivity – each day it is different Vahanam, and Perumal has classy alankarams … on Garuda vahanam day, thousands gather early in the morning to catch glimpse of the Lord as he comes out of the gate (Gopura vasal darsanam). 

In the grand Brahmothsavam, each Vahanam, every purappadu has its  own charm, yet, if one were to ask the most majestic and most crowd-pulling ones,  it would be Thiruther and Garuda vahanam. !!  .. .. ..    On Garuda Sevai day, people from far and away come to the temple, offer vasthram (new clothes), place before Lord coconut, fruits & other offerings and have darshan of Lord in Garuda vahanam. 

Reading the annals of History, - year 1943 marked a decisive turning point in the Second World War. Allied victories in North Africa, the Soviet triumph at Stalingrad, and the invasion of mainland Italy shifted the balance of power dramatically. Italy surrendered to the Allies, Mussolini was overthrown, and the momentum of the war began favouring the Allied forces both in Europe and the Pacific. On the Eastern Front, the Battle of Kursk delivered a catastrophic blow to German hopes of regaining the initiative. 

Beyond the battlefield, 1943 was a year of intense civilian mobilisation, scientific advancement, and cultural resilience. The Holocaust reached new depths of horror, but was met with courageous resistance in the Warsaw Ghetto. Allied conferences shaped the future world order, while home fronts across Britain, the United States, and the Commonwealth continued to adapt to rationing, bombing, and social change. In Britain, women took on a growing range of industrial roles, while music, cinema, and broadcasting sustained public morale. 

On April 21, 1943, the Jewish resistance in the Warsaw Ghetto was actively fighting back against Nazi troops. The Warsaw Ghetto Uprising, which began on April 19, marked the first major urban rebellion against Nazi Germany.  On this day, the  bombing of Aberdeen killed 98 civilians and 27 servicemen. The attack was the worst of 34 separate German air raids on the Scottish city. The British submarine Splendid was shelled and damaged off Corsica, with the loss of 18 of her 48 crew, by the German destroyer Hermes.  Captain Frederick M. Trapnell became the first U.S. Navy aviator to fly a jet airplane, when he took up the Bell P-59 from the Muroc Army Air Field (now Edwards Air Force Base) in California. 

 

Chennapatnam, aka namma Madras is now 387 years old … The city has witnessed everything from invasions, bombings, food scarcity, blackouts to evacuations but, time and again, but not much of War and World War.  In 1914, there was the infamous SMS Emden bombing and in 1943 a Japanese Bombing. Before that there were a few invasions that took place. So, people were not really prepared for a full fledged war.   When the World War II  began in 1939, it didn’t affect the city until the Japanese entered. “When the war began there was scarcity and everything was rationed!”   

In 1943 there was a cyclone and the city was flooding. The Japanese dropped the bomb and no one knew that the city was bombed for about a week! Newspapers couldn’t report it because of the inflicted power cut.”  Two-thirds of the city was empty as people fled. “The real estate prices crashed and a lot of people were making money by buying these houses.,” While humans fled, sadly animals in the Madras zoo were shot dead, fearing bombings and what would happen with wild animals on the run. Buildings were to be painted grey and newspapers were pasted on glass windows.  The collector and the Thasildar moved from the beach, in the pretext of other places being ‘safe’. “Technically no place was safe.   

Though the war happened miles away, it touched several lives. “The awareness about Madras’ participation in the war is zero. People only remember the evacuation.  Here is an interesting clipping linking Second WW to Madras particularly Triplicane and more specifically our Temple.  This is about Air Raid Precaution [ARP] reported in Indian Express dated 22.4.1943.   

During the Second World War (1939–1945), the British Government introduced an extensive civil defence system throughout India, particularly in important port cities such as: Madras, Bombay,  Calcutta, Vizag, Cochin, Kakinada and more !!  Madras was considered vulnerable because it was an important harbour, railway junction and military supply centre. After the Japanese entered the war in December 1941 and especially following the bombing of Pearl Harbor, fears of Japanese attacks on India's east coast became very real. People in Madras genuinely feared that the city would be next.  Many wealthy families temporarily left Madras for interior towns.  

The government regularly organised city-wide mock exercises – ARPs - When the siren sounded:

•         everyone had to stop what they were doing;

•         lights had to be switched off;

•         people took shelter;

•         traffic halted;

•         emergency medical teams assembled;

•         fire-fighting units stood ready;

•         police controlled movement.

Volunteers known as ARP Wardens ensured everyone obeyed the regulations. They wore steel helmets bearing the letters ARP.

 

This clipping says :  "...the Vigraha with its accompanying paraphernalia made straight for 'cover' by going into the Gangaikondan Mandapam..." On that day, the Garuda Sevai procession of Sri Parthasarathy Perumal was moving through Tholasinga Perumal Koil Street.  Exactly then, the air-raid warning siren was sounded. The  temple authorities immediately followed the ARP instructions. The Utsava Murti was taken into the nearby Gangaikondan Mandapam, which served as a place of safety. Only after the "All Clear" aesal took place and Sri Parthasarathi Emperuman completed the rest of the procession. 

Those days the Air raid warning siren would be a rising and falling wailing sound, instructing people to take cover immediately and people took shelter.  The All Clear siren would be on a continuous steady note, meaning the danger had passed and normal activities could resume !! 

One needs to have in mind that by that time - Japan had already captured: Singapore, Burma and  the Bay of Bengal was an active theatre of war. Madras remained under constant preparedness although it was never subjected to a major aerial bombardment.

 

This   newspaper report is valuable because it records three aspects simultaneously:

•         wartime civil defence,

•         the continued conduct of temple festivals,

•         cooperation between religious institutions and the civil administration.

 

For those of us connected to Thiruvallikkeni, this is evocative clipping.  It shows that even during one of the most uncertain periods of the 20th century, the Garuda Sevai and other festivities  continued. The devotees paused only long enough to obey the air-raid warning, sheltered both the deity and the assembled devotees in Gangaikondan Mandapam, and then, after the "All Clear", resumed the procession as though affirming that tradition would endure despite the anxieties of war.

 

The famous  Gangaikondan Mandapam   where Emperuman takes rest   once served not only as a sacred resting place during processions but also as an improvised wartime shelter during World War II.  Here is a recent picture of Gangaikondan mandapam and a  video of Garuda vahana aesal this year on 3.5.2026  :  https://youtu.be/POppOu_Sqio

This year Chithirai  Brahmothsavam of Sri Parthasarathi Emperuman  at Thiruvallikkeni divyadesam    3.5.2026  was  the third day –  Garuda Vahanam for Perumal. 

adiyen Srinivasa dhasan
Mamandur Veeravalli Srinivasan Sampathkumar
6.7.2026
 
PS:  Special thanks to my friend Mr Karthik Bhatt for providing this clip of newspaper.

Nadaswara Vidwan MKSN Manikandan

Imp pre-script :  How many Gold coins do you have  ?  Those who were extremely good in studies might have got Gold medals, rest bought them in 1G, 2G and … … dreamt of buying a Kilo of Gold.   The Indian love story for the ‘yellow metal’.....has no 7 year itch !!  .. it is Rs.14010/-  for 1 gm of 22 ct gold. Though I am a strong advocate of buying Gold in e-form, the yellow metal does offer a personal satisfaction to hold and have in solid form.  From the days of Emperors and Kings, gold is seen as a physical asset with finite supply undiminished in value. From the naturally found nuggets, gold is minted in the forms of bars and coins.  The largest gold coin ever minted was  a $1m Canadian Maple Leaf - is 52cm in diameter. 

Not exactly a post on buying Gold, but on gold coins found elsewhere !!!!  

We go to Temples, worship Emperuman, forget our worries and are blissfully happy…  .. in the midst of festivity in any Temple, there is something unmistakably heard .. .. .. that makes you happy !  - the sound of music – not only that of Temple bells – more of Mangala Isai – Nadaswaram & Thavil. 

In South Indian Culture and in Carnatic music, Nadaswaram plays a very prominent role.  The wind instrument is a mangala isai karuvi (auspicious one) and is played in all religious functions, marriages and all good events.  The Mangala vadhyam is usually played in pairs, accompanied by thavil.  Some of the famous vidwans would include :  Thiruvavadudurai Rajaratnam Pillai , Dr. Thiruvengadu Subramania Pillai, Thiruvizha Jaisankar, MPM Sethuraman & Ponnusamy, Sembanar koil brothers,  Namagiripettai Krishnan, Karukurichi Arunachalam, Sheik Chinna Moulana, and many  more……….. there are so many vidwans in Mylapore, Thiruvallikkeni .. .. and we are spell-bound by their music.

Yesterday it was enthralling Nadaswaram music played by MKSN Manikandan and Chittoor Devarajulu.   

ஆச்சாமரத்தில்தான் நாதஸ்வரம் உருவாக்கப்படுகிறதாம்.    கீழே மரத்தால் நீண்டு காணப்படும் வடிவத்திற்கு “அணசு” என்று பெயர். இது ரோஸ்வுட் அல்லது வாகை மரத்தில்  செய்யப்படுகிறது.  “சீவாளி”  என்ற நாணத்தட்டையால் செய்யப்பட்டதைப் பொருத்தி வாயால் ஊதி  இதை இசைக்கிறார்கள்.    திருவாவடுதுறை, திருவாலங்காடு போன்ற இடங்களில் நாணத்தட்டை பயிரிடப்பட்டு அதைப் பக்குவம்செய்து ஸ்ருதி எத்தனை கட்டையோ அதற்கு ஏற்றாற்போல் சீவாளி செய்யும் வல்லுனர்கள் உள்ளார்கள்.

Nagasawaram-thavil music is so inseparably woven into the fabric of temple ritual that one is synonymous with the other.   Mallari is played by nagaswaram artists, with thavil accompaniment, when the processional deity (utsava murthi) sets out (for thiruveethi purappadu) from the gopura vaasal.  

At Thiruvallikkeni divyadesam, during Chithirai Brahmothsavam of Sri Parthasarathi Peruma, every day during Pathi ula, Nagaswara vidwans from various places come and perform.  On Theerthavari day it was special - Vidwan MKSN Manikandan and Chittoor Devarajulu and their troup

The man of this post MKSN Manikandan is son of a prominent  Nadaswaram vidwan Mambalam Sri MKS Natarajan  and has an impressive history of few decades performing in Temples and other religious occasions.  Their family has released numerous musical albums.    

Devotees  at Triplicane were treated with a grand musical performance yesterday during Pathi Ula.  Likely you would have noticed the ‘Golden Nadaswaram’ and few more gold coins adorning the Nadaswaram of Sri Manikandan as medals  - they include  - Hearteen shape one presented by Sundaram Pillai Deyvendiran; SA Rajalingam … .. .. and… .. and one presented by our beloved Ex-CM Puratchi Thalaivar  MGR.

The music was enthralling and kept us spell bound – thanks and special appreciations to Sri MKSN Manikandan  &  Chittoor Devarajulu.  

adiyen Srinivasa dhasan

Mamandur Veeravalli Srinivasan Sampathkumar 

Thiruvallikkeni Thirumanjanakudam

 

 

Thiruvallikkeni Thirumanjanakudam 

 

This morning around 5.50 am was standing at Peyalwar Koil Street – was fortunate to have darshan of Thirumanjanakudam

 

In this video one could see kainkaryabarar Palappur Murali (65+ with some health issues) carrying the kudam filled with water for purification; Prakash playing Nadaswaram and Nagaraj on thavil – with couple of vehicles without patience trying to nudge over !!

 

Mind reminisced those days of 1970s – when as a young kid, I used to go to MAV house for divyaprabantha santhai  - those days the thirumanjana kudam procession would be far too grand – carried on Azhwan the majestic elephant of the temple from Kairavini pushkarini.

 

Life has changed !!!  [1.2.2026]

Mangalagiri Sri Narasimhar Gopuram

 

Raja gopuram of Mangalagiri Sri Lakshmi Narasimha temple

as zoomed from Sri Panakala Narasimha swami gudi .. ..- Mangalagiri, Guntur.

file picture 

Sri Sankatahara Mangala Maruthi thirukkovil

 

Sri Sankatahara Mangala Maruthi Devasthanam

(Sri Mangala Maruthi Anjeneyar Temple)

Thiruvonamangalam, near Alangudi/Kumbakonam in the Tiruvarur district

Sri Rajagopalaswamy Thirukkovil - Raja Mannargudi "Dakshina Dwaraka"

 

Sri Rajagopalaswamy Thirukkovil  - Raja Mannargudi   "Dakshina Dwaraka"

Allikkeni temple photography !!

 

Many of us are able to have darshan of Thiruvallikkeni Emperuman through videos and photos - here galaxy of  temple photographers - TV Venkatesh (taking photo of Azhwar); Shankar; Kanakaraj; Sundarakrishnan, Devathirajan, Balaji Ravi seen in this photo !!  ~  

 Emperor of them all (the most talented videographer is not inside the frame)

 

This day 2021

beautiful sclpture at Kudanthai Keezhkottam ! ~ குடந்தைக் கீழ்க்கோட்டம்

The name “Kudanthai Keezhkottam” may not exactly ring a bell – though you may have visited this place and wondered its architectural beauty amidst divinity.  The Unique chariot here dates back to  Chola king Aditya Chola  of  9th century CE, making it one of the earliest examples of Chola architecture. The sculpture is carved from stone, likely granite, a testament to the Chola artisans' mastery of stone carving.  

 

There are a few elephant warriors too – here is an image of  a colorful, life-sized elephant sculpture with a mahout, a Royal on Ambari (seat).     The sculpture is highly decorated with vibrant paint, gold-plated caparisons, and ornaments, which is characteristic of ceremonial temple elephants in India. Also notice the beautiful painting on the vidhanam [ornate top portion].   The core of the temple dates back to the Medieval Cholas (9th to 13th centuries), with significant expansions and renovations during the Vijayanagara and Nayaka periods (13th to 17th centuries). The vibrant paint suggests regular upkeep or a more modern application.

 

குடந்தைக் கீழ்க்கோட்டம்  - சென்று இருக்கிறீர்களா ?  .. .. கோவில்கள் நகரமாம் கும்பகோணத்தில் அமைந்துள்ள முக்கிய கோவில்களில் இதுவும் ஒன்று. இது கும்பகோணம் திரு நாகேஸ்வர ஸ்வாமி திருக்கோவில் என பிரபலம்.

 

சிவபெருமானின் திருவுருவத்தையும், அவருடைய நெற்றிக்கண்ணையும், சந்திரனையும், மதியையும், நெருப்பு போன்ற கண்களையும் தம் தேவார பாடலில் விவரிக்கின்றார் திருநாவுக்கரசர்.  சாம்பலைப் பூசிய திருவுருவத்தையும், நெற்றிக்கண்ணையும், தலையில் சூடிய நிலவையும், நீரையுடைய கங்கையையும், வளர்ச்சி குன்றாத சந்திரனையும், நெருப்பு போன்ற மூன்று கண்களையும் கொண்ட சிவபெருமானை வணங்கி,   திருநாவுக்கரசர் பாடிய ஆறாம் திருமுறை தேவாரப் பாடல்  (75-ம் பதிகம், குடந்தைக் கீழ்க்கோட்டம்)

 

முடிகொண்ட வளர்மதியும் மூன்றாய்த் தோன்றும்

முளை ஞாயிறன்ன மலர்க்கண்கள் மூன்றும்

அடிகொண்ட சிலம்பொலியும் அருளார் சோதி

அணிமுறுவற் செவ்வாயும் அழகாய்த் தோன்றத்

துடிகொண்ட இடைமடவாள் பாகங் கொண்டு

சுடர்ச்சோதிக் கடிச்செம்பொன் மலை போலிந்நாள்

குடிகொண்டென் மனத்தகத்தே புகுந்தார் போலுங்

குடந்தைக்  கீழ்க்கோட்டத்தெங்  கூத்தனாரே.

 

குடந்தைக் கீழ்க்கோட்டம் - இங்குள்ள நடராச மண்டபம், "பேரம்பலம்" எனப்படுகிறது. ரத அமைப்பில் உள்ளது; இருபுறங்களிலும் உள்ள கல் (தேர்) சக்கரம் கண்டு மகிழத் தக்கது, இச்சக்கரங்களின் ஆரங்களாக 12 ராசிகளும் இடம் பெற இரண்டு குதிரைகளும் நான்கு யானைகளும் இழுக்கும் நிலையில் இத்தேர் மண்டபம் அமைந்துள்ளது மனதைக் கவர்வதாக உள்ளது; பெயரே ஆனந்தத் தாண்டவ நடராசசபை. நடனத்திற்குச் சிவகாமி தாளம் போடும் பாவனையும், மகாவிஷ்ணு குழலூதும் காட்சியும் பேரழகுடையன. 

The photo was taken at   “Arulmigu Nageswara Swami temple” in the heart of Kumbakonam nearer Sri Sarangapani thirukkovil.  One of the oldest and most significant Shiva temples in Tamil Nadu, historically it is  referred to as Kudanthai Keezhakottam,   celebrated as an early masterpiece of Chola architecture.

Regards – S Sampathkumar
1.1.2026 

Universal Friendship Day .. ........ Sudamapuri !!

IMP Pre-scripts :  1)  Today in some ways is ‘Friendship day’.  Friendship Day celebrates the bonds of friendship, officially recognized by the UN on July 30th, but celebrated in countries like India, the US, and Bangladesh on the first Sunday of August (August 3rd in 2025).

 

2. some of you may frown why something on Cricket on this religious post.  In 1932, Indian Cricket team toured England marking their Test debut, a crowd of some 25,000, and a fast pitch, greeted the Indians in their first Test match, an event, we believe, of more than mere cricketing importance. The most famous ground in the world, enriched as it is by long years of high tradition, was looking its best with its own particular atmosphere when the Indians having lost the toss went out to field. And what a series of shocks they gave us Sutcliffe, Holmes, and Woolley out for 19 runs in 20 minutes ! India however lost the Test by 158 runs   

3.  18.12.2019 was a blessed day ~ we visited Porbandar.  Little did we realise the significance of the place  Sudhamapuri ! and more of the day ! .. .. it is our good luck. 

4.  A repost of my 2019 post with some additions / alterations. 

அவல் :  நெல்லை ஊறவைத்து, இடித்து, அதிலிருந்து உமியை நீக்கி அவலாகப் பயன்படுத்துகிறோம். கைக்குத்தல் முறையில் தயாரிக்கப்படும் அவலில் ஊட்டச்சத்துகள் ஏராளம். அரிசியின் நிறம், வகையைப் பொறுத்து அவலின் நிறத்திலும் ஊட்டச்சத்திலும் மாற்றங்கள் ஏற்படும். வெள்ளை மற்றும் சிவப்பு அவலைத்தான் நாம் பெரும்பாலும் பயன்படுத்துகிறோம்.

 

Porbandar is known to us all as the birthplace of Mohandas Karamchand Gandhi.  Onshore explorations in and around Porbandar brought to light the remains of a late Harappan settlement dating back to the 16th-14th centuries BCE. There is evidence to suggest that the Harappan legacy of maritime activity continued till the late Harappan period on the Saurashtra coast. The discovery of ancient jetties along the Porbandar creek signifies the importance of Porbandar as an active center of maritime activities in the past.   

Porbandar was the seat of the eponymous princely state in British India. In ancient times Porbandar was known to be Pao Bandar, due to its bread factories that used to export Pao ruti to Arab nations across Arabian sea.  Later the state belonged to the Jethwa clan of Rajputs.  The state was subordinate to the Mughal governor of Gujarat until being overrun by the Marathas in the latter half of the 18th century. After, they came under the authority of the Gaekwad court at Baroda and eventually of the Peshwa. 

All these would pale to insignificance, when we know the important of this place having connection of Lord Sri Krishna and the legend of his friendship.  In Tamil, we know him as Kuchelar – he is Sudama, a Brahmin childhood friend of Sri Krishna.   Sudama was poor ! ~ his father  was Matuka and his mother was Rochana Devi.  His fortune was his friendship with Lord in his early days.  Sri Krishna  the Supreme God later was ruling  the nearby Dwaraka, while Kuchela’s life was entwined to abject poverty.   His wife Niyati reminded him of his friendship with Krishna and egged him to go and meet the Lord for help. Incidentally, the image of  Kuchela perhaps is far different that what is depicted here at Sudamapuri.

 

Sudama was reluctant but eventually went to meet him. In his state of affairs, he could not afford any good gift, but remembered the liking of his bosom friend to - அவல்  - ‘aval’ (poha / beaten rice) – and he took  some aval in a cloth as a present.   Lord Krishna whose manifestation was to prove so many things to this World, seized this opportunity to prove His quality of approving friends, irrespective of their stature.  Krishna & His consort Rukmani  received Sudaama and treated him so royally – with Lord partaking little bit of aval,  all the troubles of Kuchela started vanishing.    When Sudama finally returned to his home, he found  a palatial mansion instead of the hut he had left. He also found  his family dressed in opulent garb and waiting for him. He still lived  an austere life after that, always thankful to the Lord. It is the price of devotion to Lord. 

It is our religion to submit ourselves completely to the Lord without any expectation – it can never be trading of bakthi, seeking some returns.  Sudama, was poor, had nothing, yet offered ‘aval’ with devotion and his life changed forever.  Lord did not reward him because Sudama was a friend – but he was a sincere, astute, religious person – following the duties cast on him.  

Shri Krishna-Sudama is an immortal example of real, non-materialistic friendship. It is a perpetual symbolic definition of real friendship.  At Porbandar  exists a temple for Sudama - constructed in 1902 and 1907 at the centre of the city.   Built with white marble this temple has a number of carved pillars which decorate the temple, open from all sides this temple has a shikhara which is decorated with splendid architecture and carvings. These carvings are also visible above the pillars and the arches which adjoin the pillars. With such architecture this temple is dedicated to the shrine of Sudama which is built in simple structure. There is a beautiful statue of Lord Sri Krishna embracing Sudama.  The temple has a maze within its complex and it is believed that  if a person crosses this maze all his sins  would be forgiven. 

We were delighted to know the real-life story of ‘Krishna Sudama’ friendship and were fortunate to have darshan on ‘Sudama day’ (18.12.2019) at Dwaraka as also at the temple of Sudama.  Below is the story of Sudama  and the value of friendship with Lord himself, beautifully explained by Gurji Gopalavalli dasar, posted with his permission. There was not much of buzz nor any spoke of the day here at these places but social media carried many posts on Kuchela day and the celebrations elsewhere including Guruvayur.

 

The temple at Sudamapuri seen now was renovated and built by : Maharaja Rana Shri Bhavsinhji Madhavsinhji Sahib Bahadur, the Maharaja of Porbandar belonging to Jethwa dynasty, who ascended the throne of princely state of Porbandar in  1900 and ruled till his death in 1908.

 

#மார்கழி #முதல் #புதன்கிழமை ! (#குசேல_தினம்)* 

ஆமாம் ! சனாதன தர்மத்தில் இன்று (இந்த வருடம் 18.12.2019, புதன்கிழமை) நண்பர்கள் தினம் ! ஏனென்றால் துவாரகையின் ராஜனான க்ருஷ்ணனுக்கும், ஏழ்மையில் வாழ்ந்த சுதாமாவுக்கும் இடையில் இருந்த நட்பு தான், மிகச்சிறந்தது.  

*இன்று #குருவாயூரில் #சுதாமா தினம் (#குசேல தினம் என்று சொல்வார்கள்)*. பகவான் கண்ணனை சுதாமா ஒரு *#மார்கழி மாத, முதல் #புதன்கிழமை* துவாரகையில் சந்தித்தார். இந்த விஷயத்திற்கு புராண பிரமாணங்கள் எனக்குத் தெரிந்தவரை இதுவரை கண்டதில்லை. எங்காவது இருக்கலாம், ஒரு நாள் கண்ணன் பிரமாணம் காட்டித்தருவான். எப்படியாயினும் குருவாயூரில் வருஷாவருஷம் இந்த தினத்தை விசேஷமாகக் கொண்டாடுகின்றதால், வேறு பிரமாணம் அவசியமில்லை.

 

*சுதாமாவின் #மனைவியின் பெயர் #சுசிலா !* ஸ்ரீமத்பாகவதத்தில் சுதாமாவிற்க்கு 27 குழந்தைகள் என்று சொல்லப்படவில்லை. சுதாமா ஏழ்மையை ஆசையாய் ஏற்றார். சுசிலாவும் மனதார ஏழ்மையை ஏற்றாள். ஏழ்மை ஒருவனை எல்லா விதத்திலும் பக்குவப்படுத்துகிறது. நம் மனதில் தெய்வ நம்பிக்கையில் குறை காரணமாக, தரித்திரம் கஷ்டம் என தீர்மானித்துவிட்டோம். *#ஏழ்மையில் #வாழ்வில் #நடப்பதெல்லாம் #நாராயணன் #செயல் என்று ஏற்போம் !* பணம், பதவி, அந்தஸ்து வந்துவிட்டால் எல்லாவற்றையும் மாற்றலாம் என்ற மமதை வந்துவிடும்.  

ஆனாலும் பசி மிகப்பெரிய கொடுமை. பிள்ளைகளின் பசி பெற்றோரை பொய் சொல்லவைக்கும், திருடவும் தூண்டும். ஆனால் சுசிலா இதையெல்லாம் செய்யாமல் கண்ணனை சரணடைந்தாள். சுதாமா பெரிய ஞானி. உடல் கவலை, வாழ்க்கை இவையெல்லாம் கண்ணன் இஷ்டம் என்று விட்டுவிட்டவர். அதனால் அவரால் இதையெல்லாம் பெரியதாக எடுத்துக்கொள்ள முடியவில்லை. *ஏனென்றால் குருகுல வாசத்தில், வேதபுருஷனான கண்ணனோடு வேதம் பயின்றவர். வேதம் கற்று கண்ணனை அடைந்தவர் பலர். ஆனால் #கண்ணனோடு #வேதம் #பயின்றவர் இவர் ஒருவரே !* அப்படிப்பட்டவருக்கு ஏழ்மை வரமன்றோ. நமக்குத்தான் தெய்வம் என்பது ATM கார்ட் மாதிரி, வேண்டியவாறு தரவேண்டும் என்று எதிர்பார்ப்பு. *எல்லோரும் குருவை அடைந்து கண்ணனை அனுபவிப்பர். சுதாமாவோ #கண்ணனோடு #குருவிற்கு சேவை செய்தவர்.*  

சுசிலா தாயாயிற்றே. பிள்ளைகளின் பசி எப்படி பொறுப்பாள் ?!? எப்படியாவது தன் கணவரை ஒரே ஒரு முறை துவாரகா அனுப்பினால், எல்லாம் மாறும் என்று திடமாக நம்பினாள். பல நாள் சுதாமாவிடம் துவாரகா போய்வரச் சொன்னாள். சரியென்று ஒரு நாள் கிளம்பினார். கண்ணனுக்குத் தர ஏதேனும் தா என்றார் சுசிலாவிடம். வீட்டில் ஒன்றுமில்லையே. ஆனாலும் சுசிலா கலங்கவில்லை. அவளுக்கு ஊரார் வைத்த பெயர் க்ஷுத்க்ஷாமா, அதாவது பசியால் இளைத்தவள் என்று அர்த்தம். சுதாமாவிற்கும் பட்டப்பெயர் உண்டு, அதுதான் குசேலர். குசேலன் என்றால் கந்தலாடை உடுத்தியவர் என்று அர்த்தம். சுசிலா அருகிலிருந்த சில வீடுகளில் பிச்சையாக வாங்கினாள் அவலை. *#அவள் வாங்கிய #அவல் தான் சுதாமா கண்ணனிடம் கொண்டு சென்றது.* 

ஒருவழியாக துவாரகா வந்து சேர்ந்தார் சுதாமா.  கண்ணனுக்குத் தன்னை ஞாபக்கப்படுத்த அவரிடம் இருந்த ஒரே அடையாளம் குரு மட்டுமே. *#குருவருள் தானே #திருவருள்.* குருதியானத்தோடு துவாரகா வந்தவரை த்வாரகாதீசன் ஆசையாய் வாசல் வந்து வரவேற்றான், பழைய பால்ய சினேகிதனாகவே. அவரைக் கொண்டாடினான். *#வேதமாதாவின் #திருவடியைப் பிடித்த சுதாமாவின் #திருவடிக்கு வேதபுருஷனான கண்ணனே #பூஜை செய்தான்.* எல்லா சுகமும் கேட்பவர், கண்ணணைப் பூஜிக்கின்றனர். ஏதும் கேட்காத சுதாமாவை, கண்ணனே பூஜித்தான். செல்வம் கேட்பவரைக் கண்டால் கலங்கும் லக்ஷ்மிதேவியான ருக்மிணித் தாயார், இவரையே பக்திச்செல்வத்தின் அதிபதியாய் கண்டாள்.  

கண்ணன், இவர் சொல்லவந்த குருகுல நினைவுகளை, அவன் சொன்னான். தான் ஏதும் மறக்கவில்லை என்று புரியவைத்தான் மாயன். சுதாமா நெகிழ்ந்தார். பேச்சுக்கிடையில் எனக்கு என்ன கொண்டுவந்தாய் என்றான். உயிரைத்தவிர அவர் உடலில் என்ன உண்டு, என்று ருக்மிணி மனதிற்குள் கண்ணைக் கோபித்தாள். ஆயினும் இவன் மனம் உள்ளபடி யாரறிவார். அவனே சொன்னான் " *பத்ரம் புஷ்பம் பலம் தோயம் யோ மே பக்த்யா ப்ரயச்சதி ! ததஹம் பக்த்யுபஹ்ருதம் அஸ்னாமி ப்ரயதாத்மனஹ !!*. அதாவது ஒரு இலையோ, பூவோ, பழமோ ஒரு சொட்டு ஜலமோ, அன்போடு பக்தியாய் தருவதை நான் ஏற்றுக்கொள்கிறேன் என்று சத்தியம் செய்து கைநீட்டினான். எல்லோரும் இவனிடம் கைநீட்டி கேட்பர். ஆனால் இவன் கைநீட்டிக் கேட்டது சுதாமாவிடம். ஆனாலும் சுதாமாவிற்கு தயக்கம், இத்தனை பெரிய த்வாரகாதீசனுக்கு இந்த அவலை எப்படிக் கொடுப்பது ?!? ஆனாலும் *அவல் தந்த அவள் மனதால் கண்ணனிடம் சரணடைந்தாள்.* கணவரின் மனமும், போக்கும் மனைவிதானே உள்ளபடி அறிவாள். கண்ணன் அவள் குரல் கேட்டு, இங்கே அவலைப் பறித்தான். எனக்கு மிகவும் பிடித்தது என்றான் அவள் தந்த ஒருபிடி அவலை வாயில் மென்றபடி. இப்படிக் கண்ணனுக்கு சுசிலா தந்த அவலை சுதாமா கண்ணனுக்கு துவாரகையில் தந்த நாளே, மார்கழி முதல் புதன்கிழமை.

 

ஒரு பிடி அவல், அவள் பக்தியால், ஜோராக ருசிக்க, இன்னொரு பிடி எடுக்க, இங்கே இவள் (ருக்மிணி) போதுமென தடுத்தாள். இவர் பக்தியை செல்வத்தால் அழிக்காதே என்றாள், கண்ணைச் சிமிட்டிச் சிரித்தாள். ஒரு நாள் பொழுது முழுதும் பால்ய குருகுல வாசத்தைப் பேசியே கழித்தான். *ஆனாலும் மனதால் சுசிலாவின் துன்பம் தீர நீங்காத செல்வம் தந்தான். சுதாமாவின் துன்பம் தீர தன்னையே செல்வமாகத் தந்தான்*  

கண்ணன் என்னும் செல்வத்தை சுதாமா பூரணமாக அனுபவித்த தினம் இன்று. கிளம்பும்போது, அவ்வப்போது வா என்றானே ஒழிய கையில் ஒன்றும் தரவில்லை. எல்லாம் மனதாலே தந்துவிட்டானே... கண்ணனை எப்படி தோழனாக அனுபவிப்பது என்று சொல்லிக்கொடுத்தவர் சுதாமா. உடுக்கை இழந்தவன் கைபோல், ஆங்கே இடுக்கண் களைவதாம் நட்பு என்று, சொல்லாமலேயே அருள் செய்த உற்ற தோழன் கண்ணன். 

எல்லோருக்கும் சுதாமா தின வாழ்த்துக்கள். நான் குசேலன் என்று சொல்லமாட்டேன். ஏனென்றால் கண்ணன் சுதாமா என்றே அழைத்தான். ஊராரைப் பொறுத்தமட்டில் அவர் குசேலன். கண்ணனைப் பொறுத்தவரை அவர் என்றுமே அவனின் பிரியமான சுதாமா தான். இந்த நிகழ்ச்சிக்கு பிறகு சுதாமா கண்ணனைப் பார்க்க துவாரகா செல்லவில்லை. சென்றால் இன்னும் ஏதேனும் தந்துவிடுவானோ என்ற பயமே காரணம். இன்று நமக்கு இதை அனுபவிக்க ஒரு வாய்ப்பு தந்தான் குருவாயூரப்பன். விடியற்காலை அப்பம், அவல், பழம் என்று தரவேண்டும் என்று சொல்கிறார்கள். அப்படியெல்லாம் ஒன்றும் இல்லை. ஆனாலும் பரவாயில்லை. எப்படியோ மார்கழியில் விடியற்காலையில் குருவாயூரப்பன் தியானம் செய்வது நல்லதுதானே. 

மனதின் எண்ணங்களே அவல். அப்படியே தருவோம். திருக்கோளூர் பெண்பிள்ளை நம் ஸ்வாமி ராமானுஜரிடம் *அவல் பொரியை ஈந்தேனோ குசேலரைப் போலே* என்றாள் ! *நாமும் பிச்சை எடுத்தோ, கடன் வாங்கியோ இன்று கண்ணனுக்கு அவல் தருவோமா அவளைப் போலே !*

 

குருஜீ கோபாலவல்லிதாஸர்  (18.12.19, குசேல தினம்)

 

குருவாயூரப்பன் கோயிலில் மார்கழி முதல் புதன் கிழமையை குசேலர் தினமாக கொண்டாடுகிறார்கள். கிருஷ்ணன், குசேலருக்கு அனுக்கிரகம் செய்த நாளாதலால் அன்று பக்தர்கள், இலையில் அவல், அச்சு வெல்லக்கட்டி ஆகியவற்றை கொண்டு வந்து குருவாயூரப்பனை வணங்குவது வழக்கம். அன்று கோயிலில் பக்தர்கள் படிக்கணக்கில் அவல் தானம் செய்கின்றனர். குசேலர், கிருஷ்ணனை தரிசிக்க ஆவலுடன் , அவல் கொண்டு சென்ற நாள் , மார்கழி மாதம் முதல் புதன் கிழமை. அதனால் , இன்றும் குருவாயூரி்ல் , மார்கழி முதல் புதன் கிழமையை , குசேலர் தினமாக கொண்டாடுகின்றனர். பக்தர்களும் , குருவாயூரப்பனுக்கு அவல் கொண்டு வந்து காணிக்கையாக தருவர். இதனால் , தங்களுக்கு , ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் அருள் புரிந்து , அவரவர் வீட்டுக்கு சுபிக்ஷம் வந்து சேரும் என்பது நம்பிக்கை.

 
adiyen Srinivasa dhasan
Mamandur Veervalli Srinivasan Sampathkumar
17.12.2025

 

PS  :  1)  ‘Kuselan’ starring Rajnikant was an adaptation, amended to suit Tamil audience by its director P. Vasu. A remake of the Malayalam film Kadha Parayumbol (2007), it had Rajnikanth, Pasupathi, Meena and Vadivelu. The film was simultaneously made in Telugu as Kathanayakudu.  The plot revolves around a villager, who had shared a strong friendship with a popular cinema actor in his youth.

2) The temple at Sudamapuri (Porbandar) was renovated by Rana of Porbandar in 1903.  

Maharaja Rana Shri Bhavsinhji Madhavsinhji Sahib Bahadur (  1867 –  1908) was the Maharaja of Porbandar belonging to Jethwa dynasty, who ascended the throne of princely state of Porbandar on 15 September 1900 and ruled till his death in 1908.    Rana of Porbandar  got  connected to Bhavnagar through marriage to a daughter of HH Maharaja Raol Shri Takhatsinhji Jaswantsinhji of Bhavnagar in 1902. This union, often noted as to Kumari Shri Ramba Sahiba from Bhavnagar's Gohil dynasty, forged ties between the Jethwa rulers of Porbandar and Gohil rulers of Bhavnagar.  

Porbandar and Bhavnagar were key princely states under British India.  The Indian cricket team toured England in the 1932 season under the title of "All-India’ was captained by the Maharaja of Porbandar.   India had just been granted the status of ICC Full Member and they played their inaugural Test match at Lord's in June. It was the only Test arranged on this tour and England won by 158 runs after scoring 259 and 275/8d in the two innings while India were bowled out for 189 and 187. 

Lieutenant-Colonel Maharaja Rana Shri Sir Natwarsinhji Bhavsinhji Sahib Bahadur, KCSI (  1901 –   1979) was the last Maharaja of Porbandar, the only son of Maharaja Rana Shri Bhavsinhji Madhavsinhji Sahib  , Rana Sahib of Porbandar,    was picked to captain the All-India side on their first major tour of England in 1932 when the Maharaja of Patiala had to withdraw through illness. It was considered necessary for a prince to lead the side, and so Porbandar was appointed.  He however did not play in that inaugural test and handed over  the captaincy for India's first Test to C.K. Nayudu.