close-up of Emperuman Thirumugam 2026

 

Sri Parthasarathi Emperuman divya thirumugam !

Avani amavasyai purappadu 10.9.2026

Sri Parthasarathi Perumal Avani amavasyai purappadu 2026

 

Thiruvallikkeni Sri Parthasarathi Perumal Avani amavasyai purappadu 2026

:  https://youtu.be/5S9FXHf-Ko0

Sri Parthasarathi punnai kilai vahanam - sukkiran 2026

மாலை மறையும் ஆதவன் பின்னே மேற்குவானில் ஒளிரும் வெள்ளி — சுக்கிரன்; கீழே திருவல்லிக்கேணியான் புறப்பாடு!

A day after the birth of Bhagwan Shree Krishna 0ccurrs the purappadu of Bala Krishnan in the morning and Uriyadi purappadu of Sri Parathasarathi Emperuman in punnai kilai vahanam in the evening.

 

Here is a photo of the illuminated Parthasarathi temple gopuram and Perumal purappadu in punnai kilai vahanam, with Venus above in the evening sky

சுக்கிரன் என்று நாம் அழைப்பது Venus — சூரியனிலிருந்து இரண்டாவது கோள். சூரியன், சந்திரனுக்குப் பிறகு நம் வானில் இயற்கையாகத் தோன்றும் பொருட்களில் மிகப் பிரகாசமானது சுக்கிரன்தான். அதனால்தான் மாலை வானில் அது ஒரு பெரிய ஒளிமிக்க நட்சத்திரம் போலத் தெரிகிறது; உண்மையில் அது நட்சத்திரம் அல்ல, ஒரு கோள்.

தமிழில் பழங்காலத்திலிருந்தே சுக்கிரன், வெள்ளி என்று அழைக்கப்படுகிறது. அதிகாலையில் தோன்றும்போது விடிவெள்ளி என்றும், மாலையில் சூரியன் மறைந்த பின்னர் தெரியும் போது மாலை வெள்ளி என்றும் வழக்கில் கூறுவர். ஆங்கிலத்திலும் இதே காரணத்தால் Venus-க்கு Morning Star / Evening Star என்ற பெயர்கள் உண்டு — ஆனால் அது star அல்ல.

ஒரு சுவாரசியமான விஷயம்: சுக்கிரன் சந்திரனைப் போலவே பிறை நிலைகளைக் (phases) கொண்டிருக்கிறது. தொலைநோக்கியில் பார்க்கும்போது சில சமயம் முழுமையாகவும், சில சமயம் அரைவட்டமாகவும், மெல்லிய பிறை போலவும் தெரியும். Galileo இதைக் கவனித்தது சூரிய மையக் கோட்பாட்டுக்கு முக்கியமான வானியல் ஆதாரங்களில் ஒன்றாயிற்று.

இந்திய மரபில் சுக்கிரன் / சுக்கிராச்சாரியார் நவக்கிரகங்களில் ஒருவர்; புராண மரபில் அசுரர்களின் குருவாகக் குறிப்பிடப்படுகிறார். வெள்ளிக்கிழமை — சுக்கிரவாரம் — அவரோடு தொடர்புபடுத்தப்படுகிறது. வானியலையும் மரபையும் தனித்தனியாகப் பார்த்தால், ஒன்று Venus என்ற இயற்கைக் கோளை விவரிக்கிறது; மற்றொன்று அதனைச் சுற்றி வளர்ந்த இந்திய சமய–ஜோதிட மரபு.

  5.9.2026 மாலை 6.45 மணிக்கு, திருவல்லிக்கேணியில் மேற்குவானில் தெரிந்த சுக்கிரன்  

S Sampathkumar

 

Thiruvallikkeni Uriyadi Thiruvizha 2026 ~ innocence !!

Thiruvallikkeni Uriyadi Thiruvizha  2026

Sri Parthasarathi thirukkovil ~  lovely innocent moments  

- see and hear the voice of the kid !!

: https://youtu.be/POxjAl-ks_s 

Sri Parthasarathi veynkuzhalodu 2026 *கோவிந்தன் குழல் கொடு ஊதினபோது*

*நந்தகோன் இளவரசு கோவலர் குட்டன் கோவிந்தன் குழல் கொடு ஊதினபோது*

பெரியாழ்வார் திருமொழி :   பரமபதத்தின்  எம்பெருமான்,  வாசுதேவனுடைய புத்திரனும், மதுரையின் மன்னனுமான  நந்தகோபாலன் இளவரசு  ஆயர்குலச் சிறுவர்களுக்கெல்லாம் தலைவனுமான  பால கோபாலன் (கோவிந்தன்)  தன் திருவாயால் புல்லாங்குழலை எடுத்து இன்னிசை எழ   ஊதிய அந்தத் தருணத்தில்,  தேவலோகத்தைச் சேர்ந்த  அரம்பையர்கள் முதலானோர்,  இசையின் இனிமையில் சொக்கி, மனம் உருகி, தாமரை போன்ற கண்களில் இருந்து ஆனந்தக் கண்ணீர் பனித்துத் துளிக்க  அப்படியே சித்திரப் பாவைகள் போல மெய்மறந்து நின்றார்களாம்

திருவல்லிக்கேணி ஸ்ரீபார்த்தசாரதி எம்பெருமான் உறியடி புறப்பாட்டிற்காக வாஹன மண்டபம் எழுந்தருளும் அவசரம் இன்று மாலை சில நிமிஷங்கள் முன்னர்

5^th Sept 2026 @ 5.30 pm.

celebrating birth of Sri Krishna ~ : கண்ணன் பிறந்த 'ஸ்ரீஜெயந்தி' : Sri Jayanthi 2026

 

celebrating birth of Sri Krishna ~ Sri Jayanthi 2026 :

கண்ணன் பிறந்த 'ஸ்ரீஜெயந்தி'

Imp Pre-script :  A lengthy post – more of a historical perspective about the land of Krishna – Mathura, how it was plundered and yet survived to remind us the noble Sree Krishna.  Do respond with your feedback!! 

 

Today  Friday, Sept, 4 – 2026 – 18^th day of Aavani – Rohini Nakshathiram – Ashtami is -  Sri Jayanthi – the day of Thiruvavatharam of Bhagwan Sree Krishna -  being celebrated grandly  at Thiruvarangam, Thiruvallikkeni and every other divyadesams.. ..  at  every home -  in the manner of Lord Krishna being born there  – devotees are elated.  We, the followers of the lotus feet of Sri Krishna,  paint the footsteps of little Krishna – exhibiting His walking inside our home,  do Thirumanjanam for the vigraha at home, make Him adorn new  clothes; offer Him choicest dishes made with love at home. We also offer Him variety of fruits including blue jamuns.  But the circumstances of Sree Krishna's birth were far removed from such festivity and splendour — He was born in a prison, in the most testing of times for His parents! 

கண்ணன் பிறந்த நந்நாளை எல்லா திருகோவில்களிலும், எல்லோருடைய இல்லங்களிலும் சிறப்புற கொண்டாடுகிறோம்.  நம் இல்லத்துக்கு பால கிருஷ்ணன் தளர்நடை நடந்து வருவதை வியந்து  கண்ணனின் திருப்பாதங்களை வரைந்து,  பூஜை அறையில், கண்ணபிரானை நீராட்டி, புது ஆடை உடுத்தி, அவருக்கு பலவித பழங்களையும்,  பக்ஷணங்களையும் படைத்தது நாம் கொண்டாடுகிறோம். இன்று 'ஸ்ரீஜெயந்தி' என்று சிறப்புற கொண்டாடப்படுகிறது.  இன்றைய கால கட்டத்தில், 'ஜெயந்தி' என்பது 'பிறந்த தினத்தை'  குறிப்பது என்பது போல - பல 'ஜெயந்திகள்' மக்களால் கொண்டாடப்படுகின்றன !  ஆனால் 'ஸ்ரீ ஜெயந்தி' என்பது பகவான் ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் பிறந்த தினத்தை மட்டுமே குறிக்க வல்லது.

Sree Krishna’s birth occurred at Madura – have had the fortune of worshipping at Janmasthan no, of times – in earlier days used to travel from Faridabad – Ballabgarh – Delhi-Agra Road – reach Mathura.  The best   and fastest road route from Delhi to Mathura is via the Yamuna Expressway, taking about 3 to 3.5 hours for a distance of roughly 160–180 km.   Path: Delhi → Noida → Greater Noida → Yamuna Expressway → Exit near Jewar/Mathura via NH-19.

Mathura! – the very name transports us to that dark prison cell where Devaki and Vasudeva awaited the birth of the Divine Child.   Bhagwan Sree Krishna was born at Mathura, the capital of the ancient Surasena country, ruled then by Kamsa, the maternal uncle of Krishna. On that sacred Ashtami night, with Rohini Nakshatram, the Lord descended amongst us – “அவதரித்தார் ” – not in a palace amidst royal splendour, but inside a prison!

Mathura is the heart of what we fondly call Braj Bhoomi – the sacred landscape associated with Krishna's birth, childhood and leelas: Mathura, Gokul, Mahavan, Vrindavan, Govardhan, Nandgaon, Barsana and the many other places sanctified by association with Kannan.  The antiquity of Mathura goes far beyond the historical age. In our Itihasa-Purana tradition, this region was Madhuvana, associated with the asura Lavana. Sri Rama's brother Shatrughna slew Lavana and established his city here, traditionally called Madhupuri or Mathura.

The Q – how old is Mathura in recorded history could spring up !!  ~  The absence of very ancient standing temples in Mathura cannot by itself be used to argue for the absence of an ancient sacred landscape. Repeated destruction and rebuilding over many centuries have inevitably erased much of its earlier architectural record.  

The grandeur of ancient Mathura need not be reconstructed merely from Hindu tradition. Even the chroniclers who recorded its conquest stood amazed before the city and its temples. More than a century ago, in 1906, Rev. J. E. Scott published Braj — The Vaishnava Holy Land. Scott was no admirer of Vaishnavism; indeed, his avowed purpose was missionary and his comments on Sri Krishna and Hindu worship are often deeply prejudiced. Yet, perhaps for that very reason, some of the historical testimony preserved in his book is fascinating. For when Scott turns from theology to the history of Mathura, there emerges before us the picture of an ancient sacred city of extraordinary splendour — a city of massive stone buildings, innumerable shrines and a principal temple whose magnificence astonished even the chroniclers of its conquerors.

Then came destruction — not once, but repeatedly.

Scott presents Mathura as a city of extraordinary antiquity, passing through Hindu, Buddhist and again Hindu phases. By the early eleventh century, he says, it had again become an overwhelmingly Brahmanical/Hindu city. He then introduces Mahmud of Ghazni's sack of Mathura in 1018. The contemporary/early Muslim description quoted by Scott is particularly striking. Mathura, he says, was a city built of hard stone, with great gateways towards the Yamuna and massive foundations protecting the city from floods. He records that there were “thousands of houses with idol temples attached”.

Scott reproduces the description of Mathura found in the Muslim historical tradition when Mahmud of Ghazni reached it in 1017. The city, he says, was built of hard stone, with massive foundations along the Yamuna. There were thousands of houses with temples attached, built in masonry and strengthened with iron.  But what astonished Mahmud's chronicler was the principal temple in the middle of Mathura. Scott quotes him: “In the middle of the city was a temple, larger and finer than the rest”  ~  and says that neither painting nor description could adequately represent it. The chronicler estimated that reproducing such a structure would require an almost unimaginable expenditure and two hundred years of work, even with the most accomplished craftsmen.

 

Illustrations from Mathura District Memoirs – FS Growse 1883

That is remarkable evidence because the praise comes through the literature of the conquerors, not from a Vaishnava source. Scott then changes abruptly from admiration of Mathura to its destruction.  He records that Mahmud descended upon the sacred city in 1017 and “gave it up to plunder.” Temples were demolished; Scott records more than one hundred camel-loads of costly images, including five large gold images ornamented with rubies and other precious stones.  

He impactfully states :  “For twenty days this ruthless work of plunder went on”.  Scott gives the traditional estimate as three million rupees in booty and more than five thousand captives.  The gold-and-silver figures are not something invented by Scott in 1906. Accounts derived from the earlier Muslim chronicles similarly speak of five large gold images and an enormous quantity of silver images.  There is an interesting way of looking at this: the magnitude of the loot indirectly measures the prosperity of pre-conquest Mathura.

Scott's description of the reign of Sikandar Lodi (1488–1516) is unusually graphic. He quotes the account that Sikandar: “entirely ruined the shrines of Mathura” and converted principal temples into sarais and colleges. Scott then records the deliberate indignity of giving stone images to butchers to be used as meat weights. Religious bathing and even access to barbers for customary shaving were restricted.  Scott himself pauses at this point. He observes that when one understands Hindu aversion to meat and the importance of ceremonial bathing and shaving, one can appreciate the deliberate humiliation involved.

Then comes one of the most evocative descriptions. Scott cites the seventeenth-century French traveller Jean-Baptiste Tavernier, who saw the great Kesava Deva temple before its destruction. Tavernier regarded it as: “one of the most sumptuous edifices in all India”. Scott says the temple had cost around thirty lakhs of rupees and quotes Tavernier saying that it was so lofty and magnificent that it could be seen from five or six kos away.  Imagine the skyline of seventeenth-century Mathura: the great Kesava Deva temple rising above the city and visible to an approaching traveller from miles away.

Scott (1906), though mistaken about the precise year, records the destruction of the great Kesava Deva temple under Aurangzeb; archaeological and contemporary historical evidence places the event around 1669–70.  Scott also reproduces the striking account that images from the shrine were taken to Agra and placed beneath mosque steps so that people would walk over them. Cunningham quotes essentially the same passage from the Maasir through Growse.

Scott, though certainly not writing with such an intent, nevertheless leaves us an evocative description of Krishna-bhakti.   He observes that pilgrims came to Braj from throughout India, “especially from the south,” travelling the sacred 84-kos circuit through Govardhan, Nandgaon, Barsana, Vrindavan and Mahavan. He writes: “To spend some time along the Jamuna with Krishna is the highest ambition of the devout Hindu.” He even records the Vaishnava belief that one day in Mathura is more meritorious than an entire lifetime in Benares.  

Mahmud of Ghazni's forces plundered Mathura for twenty days in 1017. Centuries later came the depredations under Sikandar Lodi. The magnificent Kesava Deva temple, which the European traveller Tavernier regarded as one of the most sumptuous edifices in India and which could reportedly be seen from miles away, was destroyed under Aurangzeb. Scott finally observes that centuries of “plunder and rapine” had almost wiped away the physical traces of the magnificent older Hindu city.

Yet Mathura survived.  The Yamuna continued to flow past Vishram Ghat; pilgrims continued their Braj Parikrama; Govardhan, Gokul, Nandgaon and Vrindavan continued to draw devotees. Dynasties disappeared and monuments were destroyed, but the sacred geography and memory of Krishna remained alive. Perhaps therein lies the greater glory of Mathura — not merely in what once stood there, but in what could not be erased.

 

Mathura Sri Krishna Janmasthan

 

This is Mathura – the birth land Brij bhoomi of Bhagwan Sree Krishna. The Lord who chose a prison for His birthplace did not require the magnificence of a palace. Devaki and Vasudeva were imprisoned; The doors were locked; Kamsa appeared all-powerful; Yet when the ordained moment arrived, neither the prison walls nor the chains nor the might of Kamsa could prevent His Avatharam.

Perhaps the subsequent history of Mathura carries an unintended parallel; Temples could be demolished; Images could be carried away; The city could be plundered; Even its name could be ordered to be changed.  Yet centuries later, countless devotees continue to come to Mathura, Gokul, Vrindavan and Govardhan, chanting the name of the same Kannan  Emperuman.

The physical city suffered repeatedly. The sacred geography survived. The memory survived. The faith survived. and on Sri Jayanthi, our thoughts naturally travel from wherever we are to that sacred prison at Mathura where Devaki Piratti gave birth to the Lord of the Universe. In the beautiful words of Swami Nammalwar:

ஆறு எனக்கு நின் பாதமே

சரணாகத் தந்தொழிந்தாய்

உனக்கோர் கைம்மாறு நான் ஒன்றிலேன்

எனதாவியும் உனதே !!

The refuge is His lotus feet alone. On this sacred Sri Jayanthi, let us remember the little child of Mathura, the darling of Gokulam, the Govardhanadhari, Gitacharyan and our own Thiruvallikkeni Sri Parthasarathi – Kannan!

கண்ணன் கழலிணை நண்ணும் மனமுடையீர்

எண்ணும் திருநாமம் திண்ணம் நாரணமே.

Sri Krishnarpanam. Jai Sri Krishna!

இனிய ஸ்ரீ ஜெயந்தி நல்வாழ்த்துகள்.
 ஸர்வம் ஸ்ரீ கிருஷ்ணார்ப்பணம்.

 

adiyen Srinivasadhasan
Mamandur Veeravalli Srinivasan Sampathkumar
4^th Sept 2026 – celebrating birth of Sree Krishna – Sree Jayanthi today!   

 

 

 

Pavithrothsava Sarrumurai 2026 – மறப்பின்மை! யான் வேண்டும் மாடு.

 

Thiruallikkeni Pavithrothsava Sarrumurai 2026 – மறப்பின்மை! யான் வேண்டும் மாடு.

 

மறப்பின்மை is not an oft-repeated word !!  மறப்பின்மை என்பது மறவாத தன்மை —நல்ல நினைவாற்றல், நன்றியுணர்வுடன் நினைவில் வைத்திருத்தல் என்பதாகும். இதன் எதிர்ச்சொல்: மறதி / மறத்தல்.

I used to take pride in my memory – of remembering  Vehicle numbers of customers of a nearby shop .. .. but at this point of life I sometimes do not remember my own car, tw0-wheeler no.  I still remember so vividly that Deodhar Trophy finals at Chepauk on 14.9.1980 – Krishnamachari  Srikkanth, the darling of the crowd opened with V. Sivaramakrishnan, the tall left-hander. A place in Indian Team for Australian / New Zealand  tour was at stake.   Thirumalai Echambadi Srinivasan walked in at 0/1 and played a scintillating innings of 129, perhaps much better than IPL innings we see these days ! – no Cricket post this – often these days, I forget lot of things – mobile charger, laptop charger, keys and more !  .. .. As we age, we tend to forget more !!.  We   often forget not because the mind is empty, but because it was distracted while receiving, weak while storing, or slow while retrieving the information.

The human mind does not actually record experience like a camera or store it like a computer file. It first selects what deserves attention, encodes portions of the experience, connects them with earlier knowledge and later reconstructs the event whenever it is recalled.  Human memory broadly works through three processes: Encoding; Consolidation and storage  & Retrieval.  Interestingly, remembrance is not always a perfect replay. Each time an event is recalled, the brain reconstructs it. The memory may be strengthened, modified or unconsciously blended with later information. This is why two honest people can remember the same incident differently.

Computer memory differs -  A computer converts information into binary digits—0 and 1—and stores them electronically or magnetically. Each piece of data has an identifiable location or address, enabling the computer to retrieve it with great precision.  A computer normally reproduces stored data exactly unless it is corrupted, overwritten or deleted. It does not naturally decide that one childhood afternoon was emotionally important while another was insignificant. The human brain does precisely that. 

28.8.2026 is the concluding day (Sarrumurai) of Thirup Pavithrothsavam at Thiruvallikkeni divaydesam.  There would be purnahuthi of the homams conducted – daily there is rendering of Vedas and Thiruvaimozhi. 

சண்டை சச்சரவுகள், பிணக்கங்கள் இல்லாத வீடில்லை.  புலவி நுணுக்கம் என்று ஒரு அத்தியாயம் திருக்குறளில் - இதில் ஊடல் (செல்ல பிணக்கு)  உண்டாவதற்குக்   நுட்பமான காரணங்கள் உரைத்துள்ளார்  திருவள்ளுவர். 

உள்ளினேன் என்றேன் மற்றென்மறந்தீர் என்றென்னைப்
புல்லாள் புலத்தக் கனள்.

Pavithrotsavam is an annual ritual - the word itself is a derivative from the combination of two words - 'Pavithram (holy) and Uthsavam (Festivity).    This Uthsavam is penitential as also propitiatory  ~ for sure, there is nothing good or bad for the Ultimate Benefactor, the Lord who gracefully blesses in all our endeavours.   It is our own attempt to get rid of the evils that might have been caused by the omissions and commissions in the performance of various rituals throughout the year.   

Sriman Narayanan in Sri Vaishnavaite philosophy beholds the Best of everything and cannot in any manner be having anything in short. The festivals are only intended to be error correction [doṣa-nivṛtti] of the rituals that we, the humans conduct and fail in some manner.  Lord only accepts them with Divine Grace, blessing us all the time beyond what we deserve.   A Srivaishnava does not regard his own effort as independently capable of securing the ultimate good. Relying upon Sriman Narayana’s boundless grace, he seeks the privilege of being guided towards eternal kainkaryam.  Sriman Narayana with His abundant opulence will shower his blessings and guide us to do kainkaryam to Him.   

முன்கண்ட திருக்குறளின் உரை :     கணவன் தனது அன்பு மனைவியிடம், நின்னையே நினைத்தேன் என்றான்.  அதற்கு இன்புறாமல் - ஏன் மறந்தீர்!  மறந்தால் அல்லவோ நினைப்பு என பிணக்கம் கொண்டாளாம் காதலி.  மனம், நினைவுகள், மறத்தல்  - போன்றன பல மனித இயல்பு !  உள்மனம், நனவிலி மனம் அல்லது நனவில் மனம் (Unconscious / subconscious  minds) மனிதனின் மனதில் தானாகவே நடைபெறும் செயல். இவை  பரிசோதனைக்கு உட்படுத்த முடியாதன.   கசப்பான அனுபவங்களும், துன்பங்களும் விரைவில் மறக்கும்படி மனதின் அமைப்பு உள்ளது. அவைகள் மறக்காமல் இருந்தால் அவை மனிதனை செயலற்றவனவாக்கிவிடும்.  

ஆழ்வார்கள் எம்பெருமானிடத்தில் ஆழ்ந்த பக்தியும் காதலும் கொண்டவர்கள்.  எம்பெருமான் ஸ்ரீமந்நாராயணனுடைய பரமபோக்யமான திருக்கல்யாண குணங்களிலே முழுமையாக  ஆழ்ந்த ஸ்வாமி   நம்மாழ்வார்  - எம்பெருமானிடம் அவற்றை என்றும் மறவாதிருக்கும்  'மறப்பின்மை'  என்னும் செல்வத்தை அருளவேணுமென வேண்டுகிறார்.  

              Human memory involves the ability to both preserve and recover information we have learned or experienced. As we all know and have experienced too,  this is not a flawless process. Sometimes we forget or misremember things.  Memory problems can range from minor annoyances like forgetting where you left your  vehicle  keys to major diseases  that affect the quality of life and the ability to function. Memory slips are aggravating, frustrating, and sometimes worrisome.   

Forgetting is partly a normal and useful function of the brain. We encounter far more information than we can retain, so the brain preserves what appears meaningful and allows insignificant details to fade. Forgetting can occur  because :  the info itself was never properly registered; memory was not firmly stored or info was stored but not accessible !!   Age does make retrieval a little slower. A person may misplace spectacles, forget why they entered a room, or take longer to recall a familiar name. If the information returns later and everyday independence remains unaffected, this is usually ordinary age-related forgetfulness.  

Forgetfulness is a persistent failure to remember. It results from changes in the brain and can be a normal part of aging or a symptom of another condition or disease. When you experience forgetfulness, you may find it harder to recall information or events, learn new things, or form new memories.  .. .. what would you pray to God – on forgetfulness !! – Swami Nammalwar certainly has better thoughts !  

இதோ இங்கே சுவாமி நம்மாழ்வாரின் பெரிய திருவந்தாதி 58ம்   பாசுரம் :  

மாலே! படிச்சோதி மாற்றேல், இனியுனது

பாலேபோல் சீரில் பழுத்தொழிந்தேன்,-மேலால்

பிறப்பின்மை பெற்று   அடிக்கீழ்க்  குற்றேவலன்று,

மறப்பின்மை யான் வேண்டும் மாடு.

மறப்பின்மை யான் வேண்டும் மாடு :  எம்பெருமானே !  திருமாலே! உன்னுடைய பால்போலப் பரம போக்யாமன திருக்கல்யாண குணங்களில் ஆழ்ந்து விட்டேன்;  இனிமேல் வீடு பேறு  எனும் பிறப்பு இன்மை பெற்று உந்தன்  திருவடிவாரத்திலே  கைங்கரியம் பண்ணுவது  அடியேன் தங்களிடம் யாசிக்கும் செல்வமன்று !!  உந்தன்  திவ்யமங்கள விக்ரஹ தேஜஸ்ஸை  அடியேன் எந்த க்ஷணமும் மறக்காமல் நிற்கும் நித்யானுபவ   விஷயமாக்க வேணும் ;  உன்னை மறவாதிருத்தல்  என்பதே தான் எப்போதும்  விரும்பும் செல்வம் என உரைக்கின்றார் சுவாமி நம்மாழ்வார். .

The great paradox is that a computer possesses enormous and accurate storage, but no personal past of its own. The human mind stores imperfectly, yet transforms remembered experience into identity, emotion, wisdom and imagination.

A computer retrieves what was stored; the human mind remembers what life made meaningful.

Here are some photos of Sri Parthasarathi Perumal Pavithrothsava sarrumurai purappadu   Thiruvallikkeni divyadesam on  28.8.2026.  

 

adiyen Srinivasa dhasan
Mamandur Veeravalli Srinivasan Sampathkumar

பாசுர விளக்கம் : கட்டற்ற சம்பிரதாய கலை  களஞ்சியம் : திராவிட வேதா இணையம்.