beau drawing at Sri Ekambareswarar Thirukkovil, Kanchipuram

 

Important pre-script :  The land of Maha Bharat is a Punniya bhoomi – Karma bhoomi, land of Temples – land where Azhwars & Nayanmars precepted Bakthi literature.  At Temples, we worship the Supreme Lord, marvel the architectural wonders of Pillars, top tiers, Gopurams, Garba gruha and more, we see beautiful decoration of fragrant flowers, ornate ornaments, devotional chantings and more … 

Yet this is a post on a ‘transient’ black board – we see some messages of Temple festivals written on Notice Board, some neat, some clumsy – anyway they serve a very limited purpose and stand for a short time – then they would be erased physically and from the memories of all !! 

This is a story of a Notice Board drawing by Sree Ramana Kalaikoodam, Kanchipuram, that was so impressive – I had photographed this in Apr 2012 – suddenly it surfaced making it the subject matter of this post. 

Couple of decades ago, there lived in Triplicane a great Sivaji fan,  Painter Raghavan, who would beautifully draw / write on the black boards signage in Street, at Vanamamalai Mutt, for SYMA at TP Koil II lane – a good artist, his works were appreciated but he lived and died in abject poverty !!

 ###########################

 

கரவாடும் வன்னெஞ்சர்க்கரியானைக் கரவார்பால்

விரவாடும் பெருமானை, விடையேறும் வித்தகனை

அரவாடச் சடைதாழ அங்கையினில் அனலேந்தி

இரவாடும் பெருமானை  என்மனத்தே வைத்தேனே.   

 

பரதகண்டம் எங்கும் புகழ் பரவியிருந்த காஞ்சி ஏகாம்பரேசுவரர் கோவிலில் உச்சிக்கால பூஜை நடந்து கொண்டிருந்தது. அதற்கு அறிகுறியான ஆலாசிய மணியின் ஓங்கார நாதமும் பேரிகை முழக்கமும் கேட்டுக் கொண்டிருந்தன. கோயிலுக்கு வெளியே கோபுர வாசலிலும் சந்நிதி வீதியிலும் கணக்கற்ற ஜனங்கள் நெருங்கி மொய்த்துக் கொண்டிருந்தார்கள். பல்லவ சக்கரவர்த்தி பரிவார சகிதமாக ஆலயத்துக்கு வந்திருந்ததுதான் அவ்விதம் ஜனக்கூட்டம் திரண்டிருந்ததற்குக் காரணமாகும். ஆலயத்துக்குள்ளே ஏகாம்பரநாதரின் சந்நிதி என்றுமில்லாத சோபையுடன் அன்று விளங்கிற்று. வெள்ளிக் குத்துவிளக்குகளில் ஏற்றியிருந்த பல தீபங்களின் ஒளியில், சந்நிதியில் நின்ற இராஜ வம்சத்தினாரின் மணிமகுடங்களும் ஆபரணங்களும் ஜாஜ்வல்யமாய்ச் சுடர் விட்டு பிரகாசித்தன. சந்நிதியில் ஒரு பக்கத்தில் இராஜ குலத்து ஆடவர்களும், மற்றொரு பக்கத்தில் அந்தப்புரத்து மாதர்களும் நின்றார்கள்.   

எல்லாருக்கும் முதன்மையாகப் பல்லவ சாம்ராஜ்யத்தின் சக்கரவர்த்தி மாமல்ல நரசிம்மர், அறுநூறு வருஷமாக அவருடைய மூதாதையர் அணிந்த கிரீடத்தைத் தம் சிரசில் அணிந்து, கம்பீரமாக நின்றார். கரங்களைக் கூப்பி இறைவனை இறைஞ்சி வழிபட்டுக் கொண்டிருந்த நிலையிலும் அவருடைய தோற்றத்திலே பரம்பரையான இராஜகுலத்தின் பெருமிதம் காணப்பட்டது.     

டண் டாண், டண் டாண் என்று ஆலாசிய மணி அவசர அவசரமாக அடித்தது. தம் தாம், தம் தாம் என்று பேரிகை பரபரப்புடன் முழங்கிற்று. சங்கங்கள், எக்காளங்கள், மேளங்கள் தாளங்கள், எல்லாமாகச் சேர்ந்து சப்தித்து ஆலயத்தின் விசாலமான மண்டபங்களில் நாலாபுறமும் கிளம்பிய எதிரொலியுடன் சேர்ந்து மோதிய போது, நாதக் கடல் பொங்கி வந்து அந்தக் கோயிலையே மூழ்கடித்தது போன்ற உணர்ச்சி அனைவருக்கும் உண்டாயிற்று. ஏகாம்பரேசுவரருக்கு தீபாராதனை நடந்ததை முன்னிட்டு இவ்வளவு ஆரவார ஒலிகளும் எழுந்தன. அந்த ஒலிகளுக்கு மத்தியில் பரவசமடைந்த பக்தர்களின் தழுதழுத்த குரல்களிலிருந்து கிளம்பிய "நமப் பார்வதீ பதயே!", "ஹரஹர மகா தேவா!" முதலிய கோஷங்களும் ஏற்பட்டன.   சக்கரவர்த்தியின் அருகில் வந்து நின்று, சிவாச்சாரியார் உரத்த குரலில் கூறினார்; "காலனைக் காலால் உதைத்தவரும், சிரித்துப் புரமெரித்தவரும், கஜமுகாசுரனைக் கிழித்து அவன் தோலை உடுத்தவரும், நெற்றிக் கண்ணில் நெருப்பை உடையவருமான திரிபுராந்தகரின் அருளால், பல்லவேந்திரருக்குப் பூரண வெற்றி உண்டாகட்டும்! புலிகேசியை வதம் செய்து வாதாபியை அழித்து வெற்றி வீரராய்த் திரும்புக! ஜய விஜயீபவா!"  

 ***************************

The foregoing is from the novel ‘Sivakamiyin Sabatham’ of Kalki.   கல்கி எழுதிய "சிவகாமியின் சபதம்" நாவலில் காஞ்சி (ஏகாம்பரேஸ்வரர்) கோயில், அதன் சுற்றுப்புறம் மற்றும் கோயில் நிகழ்வுகள் முக்கிய பின்னணியாகவும் சம்பவங்களைக் கடத்தும் இடமாகவும் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன. நாவல் பல்லவர் கால சரித்திர சூழ்நிலையைப் பயன்படுத்தி எழுதப்பட்டுள்ளது; கதையின் பல முக்கிய அரங்குகள் காஞ்சி நகரும்தான், அதிலும் ஏகாம்பரநாதர் (ஏகாம்பரேஸ்வரர்) சன்னிதி சேர்த்து வர்க்கப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. 

சிவகாமியின் சபதம்/சிதைந்த கனவு:  நான்காம் அத்தியாயம்   - ஏகாம்பரர் சந்நிதி 

காஞ்சிபுரத்தில் அமைந்துள்ள ஏகாம்பரேஸ்வரர் கோவில்   சிவபெருமானின் பஞ்சபூத தலங்களில் நிலத்தைக் (பிருத்வி) குறிக்கும்   ஆலயம். 172 அடி உயரமுள்ள திருக்கச்சி ஏகம்பம் - ஏகாம்பரநாதர் திருக்கோயில் ஒன்பது நிலை ராஜகோபுரம்   மன்னர் கிருஷ்ணதேவராயரால் கட்டப்பட்டது   சுமார் 40 ஏக்கர்  பரப்பளவில் அமைந்துள்ள இக்கோவில்  பார்வதி தேவி சிவனை மணக்க மண்ணால் சிவலிங்கம் செய்து வழிபட்ட தலம். அம்பாள் பார்வதி தேவி அணைத்த சிவன் என்ற காரணத்தினால் ஈசனுக்கு 'தழுவக்குழைந்த நாதர்' என்ற பெயர் ஏற்பட்டது. ஸ்ரீ ஏகாம்பரேஸ்வரர் கோயிலுக்குள் ஆயிரங்கால் மண்டபத்திற்கு அருகில் உள்ள தீர்த்தமே கம்பா நதியாகும். முற்காலத்தில் ஒரு நதியாக ஓடிய கம்பா நதி தற்போது சிறிய தீர்த்தமாகக் காட்சியளிக்கிறது. 

நூற்றியெட்டு வைணவ திவ்ய தேசங்களில்   அதிசயமாக சைவ தலமான இத்தலத்தில் ஒரு திவ்ய தேசம் அமைந்துள்ளது. மூலவர் ஏகாம்பரநாதர் எனும் தழுவக்குழைந்தநாதரை வழிபட்டு சுற்றி வரும்போது உள்ள  பிராகாரத்தில் திரு நிலாத்திங்கள் துண்டப்பெருமாள் சன்னிதி அமைந்துள்ளது. 

Ekambareswarar Temple is a very big temple, associated with the five elements, the Pancha Bhoota Stalas, and specifically the element of earth, or Prithvi. Shiva is worshiped as Ekambareswarar or Ekambaranathar or Rajalingeswaram, and is represented by the lingam as Prithvi lingam. His consort Parvati is depicted as Elavarkuzhali. The presiding deity is revered in the 7th century Tamil Saiva canonical work, the Thevaram, written by Tamil saint poets known as the nayanars and classified as Paadal Petra Sthalam. This vast temple is one of the most ancient in India having been in existence since at least 600 CE.   Adi Shankara,   got Kanchipuram remodelled along with expansion of this temple along with Kamakshi Amman temple and Varadaraja Perumal Temple with the help of local rulers. There are inscriptions dated 1532 CE (record 544 of 1919) indicating the gift of number of villages made by Achutaraya. The Vijayanagar kings, during the 15th century, also made lot of contributions to the temple.    

The meaning of the Thevara pasuram mentioned at the start : கரவாடும் வன்னெஞ்சர்க்கரியானைக் கரவார்பால்  :  வஞ்சனை மற்றும் கள்ளம் நிறைந்த கல்நெஞ்சம் படைத்தவர்களுக்கு எட்டாதவனாகிய சிவபெருமான், வஞ்சமற்ற அன்பர்களின் உள்ளத்தில் கலந்து உறவாடுபவன். காளையை (ரிஷபம்) வாகனமாகக் கொண்ட வித்தகனான அப்பெருமான், பாம்புகள் அசைய, சடைதாழ, தனது திருக்கரத்தில் அக்னியைக் கொண்டு இரவில் திருக்கூத்து ஆடுகிறார். அத்தகைய பெருமானை நான் எனது மனத்தில் இருத்தியுள்ளேன்.   

காஞ்சிபுரம் ஏகாம்பரநாதர் கோயில்-ல் அருள்பாலிக்கும் ருத்ரகோடி விமானம் ஒரு கோடி ருத்ரர்களால் வழிபடப்பட்ட பெருமைக்குரியது. பங்குனி உத்திரப் பெருவிழாவின் போது, இந்த விமானத்தின் கீழ் வீற்றிருக்கும் மூலவரை தரிசிப்பது மிகவும் விஷேசம்.   

Now to the subject matter – in 2012 when I visited this temple on way to my native village Dusi Mamandur, had taken a photo the announcement board – now looking back am mesmerized to see that the artist has achieved something quite remarkable with what appears to be ordinary coloured chalk on a blackboard. 

What a lovely work ! – how much time has this artist spent on presenting something which perhaps may stand for 3 or 4 days only.  The entire composition draws the eye naturally towards the main shrine. The road, rows of devotees, lamps and decorations all converge beautifully at the central vahana. Perspective is one of the hardest things to get right in freehand drawing, and here it has been handled confidently. 

As you observe again, the artist hasn't just drawn a vehicle. He has conveyed the feeling of a Brahmotsavam at night:

•       fireworks overhead,

•       rows of devotees,

•       deepams,

•       the illuminated mantapam,

•       the secondary shrine following behind,

•       decorative arches.

For anyone who has attended such a procession, the drawing immediately evokes the experience. If you zoom in, many of the devotees are represented by just a handful of chalk strokes. Yet each figure appears to be carrying a torch or standing in reverence. That is the mark of someone who understands what details matter and what can be left to the viewer's imagination. Instead of filling every surface with colour, the bright yellows, reds, whites and blues are reserved for the deity and the mandapam. Consequently, the eye is immediately drawn to the divine centre of the composition.  

This was almost certainly drawn by someone who has all details of the procession but more than that has so much of devotion at his heart too.  The proportions of the mandapam, the decorations, the sequence of accompanying shrines, the placement of the fireworks—these are not generic festival motifs. They suggest familiarity with the actual utsavam.  

It is an Oxymoron that through a mundane work of ephemeral, he has communicated something that would be etched in memory forever !!!   The date 6-4-2012 is integrated into the composition rather than simply written as information. It becomes part of the artwork itself, anchoring the drawing to a specific festival. For someone studying temple traditions years later, that is invaluable. To me, this is not merely a notice board—it is a piece of folk temple art, created with devotion, intended to exist briefly, and fortunately captured by me !!

  

From  artistic point of view some Qs like whether it is freehand, or sketched lightly first, how many hours it would have taken and whether he continues to make such boards even today !!  His mobile no. 9842337665 is available on the photo – I messaged him sending the photo and stating my intention to write a post – he simply responded – ‘OK’ !!       

We naturally admire the deity, the archakas, the veda/arulicheyal ghoshti, Othuvaars,  the musicians, and the volunteers. But there are also artists who decorate the streets, paint signboards, draw kolams, prepare floral arrangements, and create temporary works like this blackboard. Their contribution is devotional in its own right, yet it rarely receives recognition.   This post may not become viral, it may not reach to a larger audience but I would be much happier, if someone reading this takes time to appreciate the artist in person.  

திருக்கச்சி உறை  ஸ்ரீ வரதராஜப் பெருமாளும், ஸ்ரீ ஏகாம்பரநாதரும்  இந்த வரைபட கலைஞக்கும் ஏனைய கைங்கர்யம் புரிவோர்களுக்கும்  நல்ல உடல்நலம், மனநிறைவு,  செல்வம் என எல்லா வளங்களையும் அருள வேண்டுகிறேன்.

.

Regards – S Sampathkumar
11.7.2026

மறைத்த மாமத யானை !! ~ Elephant and Ekambareswarar Raja gopuram

 

Elephants are big, mammoth and attractive …. .. a decade or so ago ! in one of my sojourns to my native Dusi Mamandur – stopped mid-afternoon at Sri Ekambareswarar temple. 

People know for sure, the towering Rajagopuram – yet in the particular angle it was photographed, the Temple While elephant vahanam seemingly dwarfed the massive gopuram !! (some vehicles and unwanted objects removed with AI help – otherwise the picture is original !) – remember Thirumoolar paadal !!

 

 

"மரத்தை மறைத்தது மாமத யானை" என்பது திருமூலர் அருளிய திருமந்திரப் பாடலின் தொடக்கமாகும். 

மரத்தை மறைத்தது மாமத யானை

மரத்தில் மறைந்தது மாமத யானை..  ..   

 

The Ekambareswarar Thirukkovil is a very famous landmark of  Kanchipuram,  a massive 25-acre Hindu temple dedicated to Lord Shiva. As one of the five sacred Pancha Bhoota Stalas, it represents the element of Earth.  The  iconic 57-meter Raja Gopuram (entrance tower) built by Krishnadevaraya would be visible right from the moment you cross Kanchi Railway station and from many other parts of Kachi.  The Temple is quoted in the verses of Thirunavukkarasar. 

 

ஆகம்பத் தரவணையான் அயன் அறிதற் கரியானைப்

பாகம் பெண்ணாண் பாகமாய்நின்ற பசுபதியை

மாகம்ப மறையோதும் இறையானை மதிற்கச்சி

ஏகம்ப மேயானை என்மனத்தே வைத்தேனே !! 

 

பாம்பை அணிகலனாகக் கொண்டவரும் (அரவணையான்), பிரம்மனால் (அயன்) காண முடியாத அரிய பெருமானும், உமாதேவியை ஒரு பாகமாகக் கொண்டு (பாகம் பெண் ஆண் பாகமாய்) நின்றவரும், பசுக்களின் தலைவருமான (பசுபதி) சிவபெருமான், பெரிய ஆகமங்களை மறையோர் ஓதி வழிபடும் இறைவனாவார். மதில் சூழ்ந்த காஞ்சிபுரத்தில் (கச்சி) எழுந்தருளியிருக்கும் அந்த ஏகம்பனை (ஏகம்ப மேயானை) என் மனத்தில் வைத்துள்ளேன் என்பது இதன் பொருள் 

இது திருநாவுக்கரசர் (அப்பர்) அருளிய நான்காம் திருமுறையில் இடம்பெற்றுள்ள புகழ்பெற்ற திருஏகம்பப் (காஞ்சிபுரம்) பதிகத்தின் ஒன்பதாம் பாடல். இப்பாடல் காஞ்சிபுரம் அருள்மிகு ஏகாம்பரேஸ்வரரை போற்றிப் பாடுகிறது.  சுவாமி : ஏகாம்பரநாதர். அம்பாள் : காமாட்சியம்மை 

Well, the elephant need not be big to be attractive or capturing attention.  The Borneo Pygmy elephant (Elephas maximus borneensis) is the smallest subspecies of Asian elephant on Earth and is endemic to the island of Borneo. Known for their gentle temperament and unique, compact appearance, these elephants are heavily concentrated in the Malaysian state of Sabah. Recently, they have gained widespread attention online after a highly circulated baby elephant image sparked viral trends. However, many viral images are actually AI-generated.  

 

Couple of months ago, the internet's latest obsession, the viral 'Borneo Pygmy elephant' meme, found an unexpected role in a public awareness campaign, with Delhi Police using the trend to remind citizens about the importance of following traffic rules. In a  post shared on its official Instagram account, the Delhi Police featured an image of a Borneo Pygmy elephant, the adorable "chubby baby elephant" at the centre of a global social media craze. The eye-catching visual was paired with a direct road safety message aimed at capturing the attention of users scrolling through their feeds.The text on the image read, "Aap mujhe itna attention de hi rhe ho toh aap ye message bhi sun lo ki traffic signal follow karna aur helmet & seatbelt lagana zaruri h. Bye bye.""Meme skip ho jayega toh kuch nahi hoga. Safety skip hui toh problem ho sakti hai," the caption reads. 

It highlights Safety -   that temporary entertainment is trivial compared to personal safety, which can have life-altering consequences.

 
Interesting !
 
Regards – S Sampathkumar
8.7.2o26

Thirukachi Devathi Rajar - cattle horn view !!

 

Emperuman has thiruveethi purappadu providing darshan to devotees at their place !   We feel very happy and fulfilled in having His darshan, even from a distance.

 

Here is darshan of Sri Devathirajar on the streets of Kanchipuram on day 6 of His Brahmothsavam, seen through the horn of a bull. 

Cattle are attractive, more so with big curved horns.  Horns continuously grow throughout the cattle's life and reflect nutritional status—weak or brittle horns may indicate deficiency. 

Pictured here is Sri Devapperumal (Thirukachi Varadharaja Perumal) through a framing angle of horns creating a natural arch around the vahanam at a distance – trying to present the composition in a symbolic, ceremonial and visually appealing.  

We all know of  Bird's-eye view: an elevated perspective as if observing from a bird in flight.  The opposite to that is : Worm's-eye view: from low to the ground looking upward.   Other common camera angles include eye-level (parallel to subject), high angle (less extreme than bird's-eye), low angle (less extreme than worm's-eye), and Dutch tilt/oblique angle (tilted camera creating instability). 

Tried here is : "Seeing through bull horns"  photography composition where you position the camera low, looking up through the gap between a bull's curved horns

 
Interesting
 
Regards – S Sampathkumar
9.6.2026

Kanchipuram Sri Varadha Rajar 6m Uthsava veethi purappadu - streets of Kanchi !

திருக்கச்சி வீதிகளில் அலங்கார பவனி வரும்

ஸ்ரீ தேவாதிராஜன் 02062026

https://youtu.be/YUNPg07mJTs?si=cetHaxw6XTHU3tU5

Sri Varadha Rajar Thiruther 2026

Thiruvallikkeni Sri Varadha Rajar  Thiruther 2026

Thiruther is a grandeur occasion ~ thousands of devotees assemble at Kanchipuram to have a glimpse of Sri Devathi Rajan on thiruther.  

இன்று 3.6.2026 திருக்கச்சி தேவாதிராஜரின் திருத்தேர் வைபவம்.  காஞ்சி மாநகரத்திலே முன்பெல்லாம் திருத்தேர் திரும்புகைக்கு நாட்கள் கூட ஆகுமாம்.  இப்போது இயந்திரங்கள், மனிதர்கள் உதவியுடன் பெருமாள் தேர் புறப்பாடு சில மணி நேரங்களில் முடிந்து விடுகிறது.  பல்லாயிரக்கணக்கான பக்தர்கள் திருத்தேர் காண வருகை தருகின்றனர்.  காஞ்சியில் தேரன்று பொது விடுமுறை அளிக்கப்படுகின்றது. 

 இன்று ஒரு நகைச்சுவையுடன் ஆரம்பிப்போம் (என் அப்பா என் சிறுவயதில்  சொன்னது!)  - கச்சி மூதூர் திரும்பிய இடமெல்லாம் திருக்கோவில்கள், பக்தர்களுக்கு பல இடங்களில் அன்னதானம் நடக்கும்.  ஒரு மழை நாளில் சிலருக்கு சரியாக உணவு கிடைக்காததால் பசி !  -   அவர்கள் திண்ணையில் அமர்ந்திருக்க, அவ்வழி சென்ற ஒரு பக்தன் - கோவில் கோபுரத்தை கண்டு இரு கை உயரே தூக்கி "கஞ்சி வரதப்பா'; "கஞ்சி வரதப்பா';  என அகவ, திண்ணையில் இருந்தவன் - (உணவு கஞ்சி) எங்கே வரதப்பா ?  என வினவினான் !! 

'தேரு வருதே'  - திரும்பி படிக்கவும் ..  இது -   மாலைமாற்று அல்லது இருவழியொக்கும் சொல் (Palindrome) - பின்புறமிருந்து படித்தாலும் முன்புறம் படித்ததைப்போலவே பொருள் கொண்ட சொல், தொடர் அல்லது இலக்கம் ஆகும். 

தேர் (திருக்கோவில் உத்சவங்களில் திருத்தேர்) - பண்டைய காலத்தில் இருந்தே மக்களை கவர்ந்து வந்துள்ளது.  மஹாபாரதத்தில் காணப்படும் ‘’ரத, கஜ, துரக, பதாதி’’ என்னும் நால்வகைப் படைகளைக் மிக விவரமாக குறிப்புட்டுள்ளனர்.  பாரதப்போர் தனிலே,  இருதரப்பின் பெரிய மற்றும் அற்புதமான படைகளும்,  தங்கத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்ட யானைகளும், தேர்களும், மின்னலுடன் கலந்த மேகங்களைப் போல, அபரிமிதமாக நின்று கொண்டிருந்த தேர் படையணிகள் நகரங்களைப் போலத் தோற்றமளித்தனவாம்.  

Today, 3.6.2026   is day 7 of Sri Varadharajar   Brahmothsavam – and it was thiruther.  At Thiruvallikkeni  the grand big  Thiruther [chariot] rolls twice – one for Sri Parthasarathi and again for Sri Thelliya singar ….. one will realise its grandeur that of rolling juggernaut, if one were to stand near as the 8 or 9 feet wheel rotates by.  Thiruther is a grand occasion of togetherness of people.  Today it was siriya thiruther for Sri Varadhar ~ at Kanchi the events are much bigger – have heard till a decade or so ago, it would take days for the thiruther to return and it would be a holiday in Kanchi district on the occasion.  

Chariots are impressive  - On screen,  we have seen many – one got enamoured by the scene of Arjuna wading through the forces in Mahabaratha  - those chariots were quite attractive.  Ratha is not only fleet-footed mode during war, it symbolizes energy and zeal to move forward.  It was on the chariot steered by Lord Krishna, Geethopadesam occurred to Arjuna, the mighty warrior.  The rath itself according to legend was given by Agni.  The battle formation was unconceivably bigger ~ by some accounts an Akshauhini is described as a formation consisting of 21870 chariots, 21870 elephants, 65160 cavalry and more than a lakh of infantry.

In Greek mythology, Chariots were not just a means of transportation; they were symbolic and played a significant role in various myths and legends. Chariots were often associated with deities, notably those connected with the sky, sun, and moon, and were drawn by mythical creatures or powerful animals. 

The word "chariot" comes from the Latin term carrus through French chariot, a loanword from Gaulish karros. In ancient Rome a biga described a chariot requiring two horses, a triga three, and a quadriga four. In ancient Greek religion and mythology, Helios is the god who personifies the Sun.   Helios is often depicted in art with a radiant crown and driving a horse-drawn chariot through the sky. He was a guardian of oaths and also the god of sight.   The Roman Emperor Julian made Helios the central divinity of his short-lived revival of traditional Roman religious practices in the 4th century AD.

Phaethon is the son of Helios who, out of a desire to have his parentage confirmed, travels to the Sun god's palace in the east. He is recognised by his father and  he asks for the privilege of driving his father’s  chariot for a single day. Despite Helios' fervent warnings and attempts to dissuade him, counting the numerous dangers he would face in his celestial journey and reminding Phaethon that only he can control the horses, the boy is not dissuaded and does not change his mind. He is then allowed to take the chariot's reins; his ride is disastrous, as he cannot keep a firm grip on the horses. As a result, he drives the chariot too close to the Earth, burning it, and too far from it, freezing it. 

தமிழ் எழுத்தாளர்களில் ஜாம்பவானாகத் திகழ்ந்தவர் கல்கி ஆர்.கிருஷ்ணமூர்த்தி.  மூதறிஞர் ராஜாஜியின் வலது கரமாகவும் திகழ்ந்தார். சோழர்கள் மற்றும் பல்லவர்களின் பொற்கால ஆட்சியை வாசகர்களின் மனத்தில் நிழலாட வைத்த வரலாற்றுப் புதினங்களான "பொன்னியின் செல்வன்', "சிவகாமியின் சபதம்', "பார்த்திபன் கனவு' போன்றவை அவரது சிறந்த பங்களிப்புகளாகும். தலைமுறை கடந்தும் தமிழர்களை இந்த வரலாற்றுப் புதினங்கள் ஈர்த்து வருகின்றன.  சிவகாமியின் சபதம். 12 வருடங்களாகக் கல்கி வார இதழில் தொடர்கதையாக வெளிவந்த பிறகே ஒரு புதினமாக வெளியிடப்பட்டது.  முதலாம் மகேந்திரவர்ம பல்லவன் அரசாண்ட காலத்தில் நடைபெற்ற சம்பவங்களைப் பயன்படுத்தி எழுதப்பட்ட இப்புதினத்தில் முதலாம் நரசிம்ம பல்லவன் என்ற இளவரசன் முக்கிய இடம் வகிக்கிறார். 

சிவகாமியின் சபதத்தில் - கச்சி மூதூர் விவரிக்கப்படும் பல இடங்களில் இங்கே ஒன்று :  பரஞ்சோதி, ஏகாம்பரநாதர் கோயில் சந்நிதிக்கு வந்ததும் அந்தத் திவ்விய சந்நிதியின் மகோந்நதமான தோற்றத்திலிருந்தே அதுதான் ஏகாம்பரர் கோயிலாயிருக்க வேண்டுமென்று பரஞ்சோதி ஊகித்து தம்முடைய ஊகம் சரிதானா என்று மாமல்லரை வினவினார். "  கொஞ்சம் ரதத்தை நிறுத்தச் சொல்லுங்கள். காஞ்சியின் இருதய ஸ்தானத்தை நன்றாய்ப் பார்க்கிறேன்" என்றார் பரஞ்சோதி.  கோயிலுக்குள்ளே ஒரு தீப வரிசைக்குப்பின் இன்னொரு தீப வரிசையாக முடிவின்றி ஜொலித்துக் கொண்டிருந்த அலங்கார தீபங்களையும் கோயிலுக்கெதிரே கம்பீரமான தேர் நின்ற நாற்சந்தியையும் தேரடியிலிருந்து நாலாபக்கத்திலும் பிரிந்து சென்ற தேரோடும் வீதிகளையும், குன்றுகளைப் போலப் பலவகைப் புஷ்பங்கள் குவிந்து கிடந்த கடைகளையும், தேங்காயும் கதலியும் மலை மலையாகக் குவிந்து கிடந்த கடைகளையும், அற்புதமான சிற்பத்திறமுடைய தூண்களின் மேலே அமைந்த நூற்றுக்கால் மண்டபங்களையும் பரஞ்சோதி பார்த்துவிட்டு, "ஆஹா! புலிகேசியின் காதலுக்குக் காரணம் இல்லாமற் போகவில்லை!" என்றார்.  

அன்றே காஞ்சி நகரத்து வீதிகளும், திருக்கோவில்களுக்கு, தேர்களும் (மன்னர் தம் தேரும் - திருக்கோவில் திருத்தேர்களும்) சிறப்புற இருந்துள்ளன.   பல்லவர் சிறப்பு -கற்தேர்கள்.  கி.பி. ஏழாம் நூற்றாண்டில் மாமல்லபுரத்திலே தனிப் பெரும் கற்பாறைகளைக் குடைந்தும், புராணச் சிறப்புடன் சிற்பங்களைச் செதுக்கியும், ஒற்றைக் கல் கோயில்களாக்கியும் பல்லவர்கள் தமிழகத்திற்குப் பெருமை சேர்த்துள்ளனர்.  இங்கே சிறப்பு பஞ்ச பாண்டவர் ரதங்கள்.  

There have always been evidences that our ancestors were advanced and lived a sophisticated yet contented life .. .. the slow unearthing of evidence only confirms their superiority ..   

Here are some photos of Sri Varadhar purappadu to thiruther through Kairavini kulakkarai  and thiruther purappadu at Thiruvallikkeni in the evening. 

adiyen Srinivasadhasan.
Mamandur Veeravalli Srinivasan Sampathkumar 

Thirukachi Arulicheyal Goshti 2026

 

Thirukachi DEvathirajar Vaikasi Brahmothsavam day 6 2026

Upadesa Rathinamalai goshti .. .. …

Thirukachi Sri Devathirajar mandagappadi 02062026

 

Thirukachi Sri Devathirajar mandagappadi 02062026

https://youtu.be/qNThdnO0_ok

 

Thirukachi Devathi Rajan - Sri Venugopalan Ekantha Sevai 2026

 

Thirukachi Sri Devathi Rajan

Vaikasi Brahmothsavam day 6- Sri Venugopalan thirukkolam

Ekantha Sevai

Thirukachi Upadesa Rathinamalai Goshti 2026

 

Thirukachi Sri Devathi Rajan brahmothsavam 6 - 2026.

Upadesa Rathinamalai goshti

: https://youtu.be/W2OV2tvOQY8

 

Sri Varadharajar Sesha vahana purappadu 2026

 

Sri Varadharajar Sesha vahana purappadu 2026

Sri Devathi Rajar Brahmothsavam is grandly being conducted at Perumal Kovil (Thirukachi aka Kanchipuram).  Today 31.5.2026 is day 4 of the uthsavam – Sesha vahanam.  

Kanchipuram, is Saptapuri, one of the  seven holiest cities, - mokshapuri, the city of  salvation. One of the country’s oldest continuously inhabited cities, Kanchipuram was called the city of a thousand temples, and it has more than a hundred even today. While it will take an eternity to explore all of Kanchi’s temples we would immediately tend to associate the city with Pallava kings.  

The Pallava dynasty existed from 275 CE to 897 CE, ruling a significant portion of southern India also known as Tondaimandalam. They gained prominence after the downfall of the Satavahana dynasty.   Most of the history that we read in schools was about   the reign of Mahendravarman I (600–630 CE) and Narasimhavarman I (630–668 CE).  During their reign, they remained in constant conflict with both the Chalukyas of Badami in the north, and the Tamil kingdoms of Chola and Pandyas in the south. The Pallavas were finally defeated by the Chola ruler Aditya I in the 9th century CE. 

The Pallavas are famous for  their patronage of architecture, the finest example being the Shore Temple, and grand architectural masterpieces at Mamallapuram. Kancheepuram served as the capital of the Pallava kingdom. The dynasty left behind magnificent sculptures and temples, and are recognised to have established the foundations of medieval South Indian architecture. They developed the Pallava script, from which Grantha ultimately took form. This script eventually gave rise to several other Southeast Asian scripts such Khmer. The Chinese traveller Xuanzang visited Kanchipuram during Pallava rule and extolled their  rule.  

Of the many temples of Kanchi, the  majestic Vaikunta Perumal Temple dedicated to  Sriman Narayana, is believed to have been built by the Pallava king Nandivarman II. What’s unusual about this temple is that there are three sanctums one on top of the other. Lord Vishnu is depicted in seated, reclining and standing postures in the lowest, middle and upper levels respectively.  The central shrine is surrounded by a passage whose walls are covered with incredible relief panels and inscriptions about the Pallava dynasty until the ascent of Nandivarman II to the throne, including the empire’s ongoing conflict with their rivals, the Chalukyas.  

Moving away from the History that was read in school books, here is something extracted from the book “Pallavas “ by G Jouveau – Dubreuil, Doctor of Univ of Paris,  Professor, College, Pondicherry, published in 1917 priced at Rs.2/-  .. .. … 

                      The record found at Mayidavou is written in Prakrit.  There are also 2 other records of same kind – but the other Pallava records are in Sanskrit.  One of these two records that of Hirahadagalli is dated in the 8th year of tehr eign of Sivaskanda varman, King of Kanchi, who is of the Pallava dynasty and Bharadvaja gotra and who by this document confirms a gift made by his father Bappa-deva.  

The Penugonda plates (GO no. 920, 4.8.1914) mention two Pallava kings Simhavarman and Skandavarman, but the age of these plates is not known.  Then there is the authentic Vayalur inscription which is engraved on a cubical pillar of the Pallava style and runs round it in the form of a helix.  It begins with the well known series of names : Brahma, Angiras, Brihaspati, Samyu, Bharadwaja, Drona, Asvathaman, Pallava, Asoka, Harigupta, Aryavarman and then two or 3 names hardly legible and then Kalinda, Byamalla, Ekamalla .. .. after this last name begins a series of 36 names.  

The last few names are too well known to us : Nandivarman, Simhavarman, Mahendravarman, Narasimha varman, Parameswara varman. The existence of a King called Virakurcha is proved by the plate discovered at Darsi.  The existence of a king by name Skandasishya is established by the Tirukkalukkunram inscription.  

Dr Fleet has assigned the date of about 500A.D to the Penugonda plates, which is the date we give to (26) Skandavarman, son of (25) Simhavarman who crowned King Madhava II alias Simhavarman.  The name Simhavarman given to a king of the Western Ganga dynasty shows that Aryavarman, who had been crowned by the Pallava king had married his daughter and his son Madhava II received the name of his grandfather, the pallava king Simhavarman.    The Vayalar inscription enables us to believe that Penugonda plates belong to 500 A.D.  

The Velurpalaiyam plates say of Simhavishnu – he quickly seized the country of Cholas embellishd by the daughter of Kavira [ie., the river Kaveri] whose ornaments are the forests of paddy (fields) and where (are found) brilliant groves of areca (palms).  From this it would appear that the Chola country did not belong to the Pallavas before Simhavishnu and it was he who conquered it.  

Moving away from the heavy dose of history, Sri Varadharajar uthsavam is on at Thiruvallikkeni too following Thirukachi and today is day 4 – there was Sesha vahana purappadu in the evening in which it was Nanmukhan thiruvanthathi of Thirumazhisai azhwar.  

எம்பெருமான் ஸ்ரீமன் நாரணனது பரத்துவத்தை அறுதியிட்டு உரைப்பவர் பக்திசாரர்.  இதோ இங்கே திருமழிசைப்பிரானின் நான்முகன் திருவந்தாதி பாசுரம் :  

தமராவார்  யாவருக்கும் தாமரை  மேலாற்கும்

அமரர்க்கும் ஆடரவர்த்தாற்கும் - அமரர்கள்

தாள்  தாமரை  மலர்களிட்டிறைஞ்சி, மால்வண்ணன்

தாள்தாமரை   அடைவோமென்று. 

எம்பெருமான் ஸ்ரீமன் நாரணனே மிகவும் உயர்ந்தவன்.  அந்த கரியமேனியனான எம்பெருமானுடைய திருவடித் தாமரைகளில்  பல்வேறு மணம் கமழும் புஷ்பங்களை ஸமர்ப்பித்து வணங்கி  அத்திருவடித் தாமரைகளையே  அடைவோமென்று பக்தராயிருக்குமவர்கள் -  திருநாபிக் கமலத்திற் பிறந்த பிரமனுக்கும்,  ஆடுகின்ற ஸர்ப்பங்களை (ஆபரணமாக உடம்பிலே) கட்டிக் கொண்டிருக்கும் சிவனுக்கும், நித்யஸூரிகளுக்கும் மற்றுமெல்லார்க்கும்  மேற்பட்டவராவர். அத்தகைய எம்பெருமானை அனுதினமும் வணங்குவோர்க்கு எல்லா நலன்களும் தானே அமையும்.

Here are some photos of Sri Varadharajar Sesha vahana  purappadu on day 4 of Devathirajar uthsavam at Thiruvallikkeni this day.

adiyen Srinivasa dhasan
Mamandur Veeravalli Srinivasan Sampathkumar
31.5.2026

PS: 2022 post of mine reproduced with photos of date