Thirumylai Sri Madhava Perumal Pavithrothsavam 2026

 

Pre-script:  though a long winding post starting with battlefield of 1746 – No war post this !! 

 

A war nearer home ! centuries ago – ramification of ‘War of Austrian Succession’  - stop Madras to Austria – crossing seas and multiple continents – approx 7000 km away .. and a war fought between British East India Company and French East India Company !!  

According to historians, French reinforcements from Pondicherry did not sail into Madras harbour. Instead they landed on the open coast near present-day Thiruvanmiyur/Besant Nagar, where the surf permitted boats to land troops. They numbered approximately: 300 French, 700 Indian sepoys commanded by Louis Paradis. From the beach the troops marched north-west.  There was no Marina Beach as we know it.  Instead there were – sand dunes, scrub vegetarion, marshes, tidal channels and a wider river (Adyaru). 

Their rivals the British with Nawab's Army blocked the crossing. The Nawab's son Mahfuz Khan understood the French had to cross the river. He therefore deployed nearly 10,000 cavalry and infantry on the north bank of the Adyar, stretching from San Thome toward what is now Quibble Island, with artillery covering likely crossing points. 

So a battle of Adyar occurring somewhere nearer Mylapore !!   The French did not build a bridge. They crossed the shallow estuary at low tide, wading through water while maintaining disciplined formations. Contemporary re-enactments place the crossing in the coastal strip between today's Adyar Estuary and Elliot's Beach.  History records that in  September 1746 the French fleet under La Bourdonnais captured Fort St. George from the British. 

The Nawab of Arcot, Anwar-ud-din Khan, objected because neither European company technically owned Madras outright; they held it under the Nawab's authority. He ordered the French to hand over Madras. The French refused. That refusal led directly to the Battle of Adyar.  French commander Louis Paradis marched from  mylapore area  toward Madras. Instead of remaining on the defensive, he crossed the Adyar River and attacked. The disciplined French infantry advanced in compact formations supported by well-drilled artillery. The Nawab's forces, although vastly superior in numbers, fought largely in traditional cavalry formations that proved ineffective against concentrated musket volleys and field artillery. Within a short time, the Nawab's army broke and retreated. French casualties were remarkably light, while the Nawab suffered much heavier losses.  

Many historians consider the Battle of Adyar one of the most significant military engagements in early colonial India.  It demonstrated European military superiority. The battle proved that disciplined infantry using coordinated musket fire and artillery could defeat armies many times their size. The French victory relied not only on Europeans but also on Indian soldiers trained in European tactics. The British quickly learned the same lesson and later developed their own large sepoy armies.  

Strangely the loss in war paved the way for British expansion as they invested on Indian sepoys to defeat their own Nation and keep parts of India unified under their control.  Much of the original battlefield has since been urbanised, and the river's course has changed somewhat over nearly three centuries.  

Today’s post is on this Thirumylai and an important uthsavam at this temple in the centre of Mylapore.

 

In the capital of Tamil Nadu is the pristine Temple of Sri Parthasarathi Swami at Thiruvallikkeni.   Though not the earliest British settlement in the Indian Peninsula, Madras possessed a peculiar interest as constituting, with the exception of the insignificant site at Armagon, the first territorial acquisition by the English in Hindustan.    It is a place that predates British rule by several centuries; it was occupied by the Portuguese in 1523, which  lasted until 1749, later falling  into the hands of the British East India Company.   It is “Mylapore” [Thiru Mayilai],  a cultural hub; one of the oldest residential parts of the city, also known as VEdapuri and Mayurapuri ~    Thirumayilai has the avathara sthalam of Sri Peyalwar at Arundale Street – nearer is Sri Madhava Perumal thirukovil.  Mylai is famous for Sri Kapaleeswarar temple which is connected with the S'aivite Nayanmars.   

Now is the time for Thirupavithrothsavam for Sri Madhava Perumal – this morning there was yaga salai and goshti of Thirupallandu, Thiruppavai and 5^th and 6^th decads of Swami Nammalwar’s Thiruvaimozhi. Here are some photos of most beautiful Sri Madhava Perumal at Thirumylai taken during His pavithrothsavam. 

adiyen Srinivasadhasan
Mamandur Veeravalli Srinivasan Sampathukmar
26^th July 2o26.

 

 

WW II ~ ARP - Sri Parthasarathi Perumal Garuda Sevai purappadu

 

Brahmothsavam  is a grand festivity – each day it is different Vahanam, and Perumal has classy alankarams … on Garuda vahanam day, thousands gather early in the morning to catch glimpse of the Lord as he comes out of the gate (Gopura vasal darsanam). 

In the grand Brahmothsavam, each Vahanam, every purappadu has its  own charm, yet, if one were to ask the most majestic and most crowd-pulling ones,  it would be Thiruther and Garuda vahanam. !!  .. .. ..    On Garuda Sevai day, people from far and away come to the temple, offer vasthram (new clothes), place before Lord coconut, fruits & other offerings and have darshan of Lord in Garuda vahanam. 

Reading the annals of History, - year 1943 marked a decisive turning point in the Second World War. Allied victories in North Africa, the Soviet triumph at Stalingrad, and the invasion of mainland Italy shifted the balance of power dramatically. Italy surrendered to the Allies, Mussolini was overthrown, and the momentum of the war began favouring the Allied forces both in Europe and the Pacific. On the Eastern Front, the Battle of Kursk delivered a catastrophic blow to German hopes of regaining the initiative. 

Beyond the battlefield, 1943 was a year of intense civilian mobilisation, scientific advancement, and cultural resilience. The Holocaust reached new depths of horror, but was met with courageous resistance in the Warsaw Ghetto. Allied conferences shaped the future world order, while home fronts across Britain, the United States, and the Commonwealth continued to adapt to rationing, bombing, and social change. In Britain, women took on a growing range of industrial roles, while music, cinema, and broadcasting sustained public morale. 

On April 21, 1943, the Jewish resistance in the Warsaw Ghetto was actively fighting back against Nazi troops. The Warsaw Ghetto Uprising, which began on April 19, marked the first major urban rebellion against Nazi Germany.  On this day, the  bombing of Aberdeen killed 98 civilians and 27 servicemen. The attack was the worst of 34 separate German air raids on the Scottish city. The British submarine Splendid was shelled and damaged off Corsica, with the loss of 18 of her 48 crew, by the German destroyer Hermes.  Captain Frederick M. Trapnell became the first U.S. Navy aviator to fly a jet airplane, when he took up the Bell P-59 from the Muroc Army Air Field (now Edwards Air Force Base) in California. 

 

Chennapatnam, aka namma Madras is now 387 years old … The city has witnessed everything from invasions, bombings, food scarcity, blackouts to evacuations but, time and again, but not much of War and World War.  In 1914, there was the infamous SMS Emden bombing and in 1943 a Japanese Bombing. Before that there were a few invasions that took place. So, people were not really prepared for a full fledged war.   When the World War II  began in 1939, it didn’t affect the city until the Japanese entered. “When the war began there was scarcity and everything was rationed!”   

In 1943 there was a cyclone and the city was flooding. The Japanese dropped the bomb and no one knew that the city was bombed for about a week! Newspapers couldn’t report it because of the inflicted power cut.”  Two-thirds of the city was empty as people fled. “The real estate prices crashed and a lot of people were making money by buying these houses.,” While humans fled, sadly animals in the Madras zoo were shot dead, fearing bombings and what would happen with wild animals on the run. Buildings were to be painted grey and newspapers were pasted on glass windows.  The collector and the Thasildar moved from the beach, in the pretext of other places being ‘safe’. “Technically no place was safe.   

Though the war happened miles away, it touched several lives. “The awareness about Madras’ participation in the war is zero. People only remember the evacuation.  Here is an interesting clipping linking Second WW to Madras particularly Triplicane and more specifically our Temple.  This is about Air Raid Precaution [ARP] reported in Indian Express dated 22.4.1943.   

During the Second World War (1939–1945), the British Government introduced an extensive civil defence system throughout India, particularly in important port cities such as: Madras, Bombay,  Calcutta, Vizag, Cochin, Kakinada and more !!  Madras was considered vulnerable because it was an important harbour, railway junction and military supply centre. After the Japanese entered the war in December 1941 and especially following the bombing of Pearl Harbor, fears of Japanese attacks on India's east coast became very real. People in Madras genuinely feared that the city would be next.  Many wealthy families temporarily left Madras for interior towns.  

The government regularly organised city-wide mock exercises – ARPs - When the siren sounded:

•         everyone had to stop what they were doing;

•         lights had to be switched off;

•         people took shelter;

•         traffic halted;

•         emergency medical teams assembled;

•         fire-fighting units stood ready;

•         police controlled movement.

Volunteers known as ARP Wardens ensured everyone obeyed the regulations. They wore steel helmets bearing the letters ARP.

 

This clipping says :  "...the Vigraha with its accompanying paraphernalia made straight for 'cover' by going into the Gangaikondan Mandapam..." On that day, the Garuda Sevai procession of Sri Parthasarathy Perumal was moving through Tholasinga Perumal Koil Street.  Exactly then, the air-raid warning siren was sounded. The  temple authorities immediately followed the ARP instructions. The Utsava Murti was taken into the nearby Gangaikondan Mandapam, which served as a place of safety. Only after the "All Clear" aesal took place and Sri Parthasarathi Emperuman completed the rest of the procession. 

Those days the Air raid warning siren would be a rising and falling wailing sound, instructing people to take cover immediately and people took shelter.  The All Clear siren would be on a continuous steady note, meaning the danger had passed and normal activities could resume !! 

One needs to have in mind that by that time - Japan had already captured: Singapore, Burma and  the Bay of Bengal was an active theatre of war. Madras remained under constant preparedness although it was never subjected to a major aerial bombardment.

 

This   newspaper report is valuable because it records three aspects simultaneously:

•         wartime civil defence,

•         the continued conduct of temple festivals,

•         cooperation between religious institutions and the civil administration.

 

For those of us connected to Thiruvallikkeni, this is evocative clipping.  It shows that even during one of the most uncertain periods of the 20th century, the Garuda Sevai and other festivities  continued. The devotees paused only long enough to obey the air-raid warning, sheltered both the deity and the assembled devotees in Gangaikondan Mandapam, and then, after the "All Clear", resumed the procession as though affirming that tradition would endure despite the anxieties of war.

 

The famous  Gangaikondan Mandapam   where Emperuman takes rest   once served not only as a sacred resting place during processions but also as an improvised wartime shelter during World War II.  Here is a recent picture of Gangaikondan mandapam and a  video of Garuda vahana aesal this year on 3.5.2026  :  https://youtu.be/POppOu_Sqio

This year Chithirai  Brahmothsavam of Sri Parthasarathi Emperuman  at Thiruvallikkeni divyadesam    3.5.2026  was  the third day –  Garuda Vahanam for Perumal. 

adiyen Srinivasa dhasan
Mamandur Veeravalli Srinivasan Sampathkumar
6.7.2026
 
PS:  Special thanks to my friend Mr Karthik Bhatt for providing this clip of newspaper.

Sri Parthasarathi Brahmothsavam 2026 - Angurarpanam

 Thiruvallikkeni  Chithirai Brahmothsavam 2026  Angurarpanam Sri Senai Muthaliyar - Vishwaksenar purappadu

Brahmothsavam is a very  happy occasion – devotees assemble in large numbers, do service to Lord in every possible manner.  At Thiruvallikkeni, there are two grand brahmothsavams [Chithirai for Sri Parthasarathi and Aani for Sri Azhagiya singar)   

உத்சவங்கள் ஆனந்தத்தை தர வல்லன ! - தொண்டிலே ஈடுபடும் அனைவர்க்கும் மட்டுமல்ல ! - உத்சவ நாயகனான எம்பெருமானுக்கும் கூட ஆனந்தமே !  நாளை முதல் திருவல்லிக்கேணியில் ஸ்ரீபார்த்தசாரதி எம்பெருமான் சித்திரை ப்ரஹ்மோத்ஸவம்.  ஒன்பது நாட்கள் நடைபெறும் இவ்வைபவம், பத்தாம் நாள் த்வாதச ஆராதனை, வெட்டிவேர் தேருடன் முடிவடையும். பின்னர் பத்துநாள் விடையாற்றி உத்சவம்.  உத்ஸவ துவக்கம்  செல்வர் புஷ்ப பல்லக்கு, அடுத்த நாள் அங்குரார்ப்பணம் - சேனை முதலியார் புறப்பாடு - உத்சவ முதல் நாள் கொடியேற்றம்.

Today 30.4.2026  is   Angurarpanam of Chithirai  Brahmothsavam for Sri Parthasarathi   Perumal and from tomorrow on there would be grand 10 day Brahmothsavam.

சேனை (பெயர்ச் சொல்)  : =  படை - பண்டைய காலத்தில் பல படைகள் ஒன்றிணைந்தது சேனையாகும். சேனை என்ற சொல்லுக்கு அடிச்சொல்  சேர்தல்,  கூடுதல் என்பதாகவும் கொள்ளலாம்.  சேனை என்பது பலர் சேர்ந்த கூட்டம்  அல்லது பிற பொருளிற் பல எண்ணிக்கை என்றும் கொள்ளலாம்.  போர்தனை வெல்ல பெரிய சேனையும், ஆயுதங்களும், சிறந்த சேனாபதியும் அதி அவசியம்.

சேனைத்தலைவர் (சேனைக்குடையார், சேனையார், சேனை முதலியார், சேனைக்குடியர்,  சேனை குல வேளாளர்) என பல்வேறு பெயர்களில் அழைக்கப்பட்டு வந்துள்ளதாக அறிகிறோம்.    சேனைத்தலைவர் - ஒரு சிறந்த போராளியாக, மதி வியூகம் அமைக்க தெரிந்த படைத்தலைவர் - மன்னனது சபையில் முக்கிய ஆலோசகர். தவிர  இப்பதவி வகிப்போர் -  நிலச்சுவான்தார்களாக,  பண்ணையார்களாக, ஆயுதம் செய்யும் கலை அறிந்தவர்களாக, வணிகர்களாக இருந்துள்ளனர்.  பாண்டியர் காலத்தில் இவர்களுக்கு வரி விலக்கு அளிக்கப்பட்டதாக சில குறிப்பேடுகள் இயம்புகின்றன. 

படையின் எண்ணிக்கையை விட,  போராளிகளின் குணமாக உற்சாகம் இருக்குமேயானால், அதுவே நிச்சயம் வெற்றியின் அடையாளம் ஆகும். அவ்வாறு ஊக்கப்படுத்தி, சரியான உத்திகளை தரும் பொறுப்பில் இருப்பவர் படை தளபதி.  மகாபாரதப் போர் 18 நாட்கள் நடைபெற்றது. அதில் கவுரவர்கள் சார்பில் தலைமையேற்ற நான்கு பேரை முன்னிலைப்படுத்தி நான்கு பருவங்கள் பிரிக்கப்பட்டன. மகாபாரதத்தில் அவை பீஷ்ம பருவம், துரோண பருவம், கர்ண பருவம், சல்லிய பருவம். பீஷ்மர் முதல் 10 நாட்களும், துரோணர் 5 நாட்களும், கர்ணன் 2 நாட்களும், சல்லியன் ஒரு நாளும் தலைமையேற்றனர். கௌரவர் பக்கம் பதினொரு அக்ஷௌஹிணி சேனை இருந்தது. பாண்டவர்களிடமோ ஏழு அக்ஷௌஹிணி சேனை மட்டுமே இருந்தது.  21870 ரதங்கள், 21870 யானைகள், 65610 குதிரைகள், 109350 காலாட்படையினர் கொண்டது ஒரு அக்ஷௌஹிணி.   திருஷ்டத்யும்னன் எனும் இணையற்ற போர் வீரன் - பாஞ்சால நாட்டின் மன்னனான துருபதனுக்குப் மகனானவன்,   குருச்சேத்திரப் போரின்போது பாண்டவர்களுடைய தலைமைப் படைத்தலைவனாகப் வெற்றிக்கு காரணமானவன்.

நமக்கு போரோ, வணிகமோ, பிற பொருட்செல்வமோ முக்கியமல்ல - எம்பெருமான் மட்டுமே முக்கியம். அவர்தம் திருவீதி புறப்பாடுகளை முக்கியமாக உத்சவ புறப்பாடுகளை  அதிலும் அதி முக்கியமாக - ப்ரஹ்மோத்சவ வைபவங்களை விரும்பி எம்பெருமானை சேவித்து அருள் பெறுவோம்.  திவ்யதேசங்களில், ப்ரஹ்மோத்சவத்திலே - முதல் புறப்பாடு - அங்குரார்ப்பணம் தான் - அன்று எம்பெருமான் புறப்பாடு கண்டருள மாட்டார் .. ..  நம் சம்பிரதாய ஆசார்யர் சேனை முதலியார் எனும் விஷ்வக்சேனருக்குத்தான் புறப்பாடு !!

திவ்ய தம்பதிகளின் ஸேநாதிபதியானவரும், ‘யஸ்யத்விரத வக்ராத்யா .. .. ..  விக்னம் நிக்நந்தி விஷ்வக்ஸேனம் தாமஸ்ரயே'  என்று ஸ்ரீ விஷ்ணு ஸஹஸ்ரநாமத்தின் ச்லோகத்தில், “நம் விக்நங்களை (தடைகளை / கஷ்டங்களை)  விலக்கிக் கொடுப்பவரான விஷ்வக்ஸேநரை ஆஸ்ரயிக்கிறேன்” என்று வணங்கப்படும் ஸேனை முதல்வரை வணங்கி நம் கவலைகள் தீர்வோம்.  

 यस्य द्विरदवक्त्राद्याः पारिषद्याः परः शतम् ।

विघ्नं निघ्नन्ति सततं विष्वक्सेनं तमाश्रये ॥ २॥

yasya dviradavaktrādyāḥ pāriṣadyāḥ paraḥ śatam .

vighnaṃ nighnanti satataṃ viṣvaksenaṃ tamāśraye   

I  bow obeisance and worship the one by whose quick commands function the entire Universe right  from the Nityasuris .. .. I pray  the one who always removes obstacles and  impediments (in performing ones duties) - I bow to such a one â Vishwaksena.

நமது ஸ்ரீவைஷ்ணவ ஆசார்ய பரம்பரை ஸ்ரீமந்நாராயணனிடமிருந்து தொடங்குகிறது; பிராட்டியார், சேனை முதலியார், ஸ்வாமி நம்மாழ்வார் என்னும் வரிசையில் நாதமுனிகள் யோகதசையில் வகுளாபரணருக்குச் சீடரானார். ரஹஸ்யார்த்தங்களை தங்கள் சிஷ்யர்களுக்கு உபதேசிக்கு முன்பு அந்த சிஷ்யர்கள், தங்கள் க்ருபைக்குப் பாத்ரமானவர்களா என்று பரிசீலித்து, தங்கள் மனம் நோகாதவண்ணம் , அதே சமயம், தங்கள் மனம் உகக்குமாறு தங்களைப் பின்பற்றுவார்கள் என்று உறுதி செய்து கொண்ட பிறகே உபதேசம் செய்வார்கள். இது ஓராண் வழி ஆசார்யர் சிஷ்யர் என வாழையடி வாழையாக வந்த மரபு. 

எம்பெருமான், பெரிய பிராட்டி தாயாரை தொடர்ந்து நம் ஸத்ஸம்பிரதாயத்தில் ஆசார்ய பரம்பரையில் மூன்றாவதாக இருப்பவர் சேனை முதலியார் எனப்படும் விஷ்வக்சேநர். இவர் எம்பெருமானின் படைகளுக்கு தலைவராக இருக்கிறார். ஸ்ரீவைகுண்டத்தில் எம்பெருமானுக்கு கைங்கர்யம் செய்பவர்கள் அனைவரையும் அந்த அந்த செயல்களில் நியமிப்பவராக உள்ளார்.    இவரே நித்ய சூரிகளில் ஒருவராக, ஸேநாதிபதியாக, எம்பெருமானின் அதீநத்திற்குட்பட்ட நித்யவிபூதியையும், லீலாவிபூதியையும் தன் மேற்பார்வையில் பார்த்துக்கொள்பவராக இருக்கிறார்.  ஸேனை முதல்வர், ஸேநாதிபதி, வேத்ரதரர், வேத்ரஹஸ்தர் என்று பல திருநாமங்கள் கொண்டவர். சூத்ரவதி என்று இவருடைய திவ்ய மஹிஷியின் திருநாமம். எம்பெருமானின் சேஷ  ப்ரசாதத்தை முதலில் கொள்பவராதலால், இவருக்கு சேஷாஸனர்  என்ற திருநாமமும் உண்டு.  விஷ்வக்சேனர் அவதரித்த திருநக்ஷத்திரம்: ஐப்பசி, பூராடம்;  இவர் அருளிய சாஸ்திரம்: விஷ்வக்ஸேன ஸம்ஹிதை. 

அங்குரார்ப்பணத்தன்று துளசி செடி அல்லது நல்ல மரங்கள் அடியில் இருந்து  அடிமண் சேகரிக்கப்பட்டு,  பாலிகையில் நவதானியங்கள் சேர்த்து,   - சந்நிதி யாகசாலை - தேவதைகள் ஆஹ்வாஹனம் நடைபெறுகிறது.  திருவல்லிக்கேணியில் சேனைமுதலியார் புறப்பாடு கண்டருளி,  ஸ்ரீபேயாழ்வார் சன்னதியில் புற்று மணல் வைபவம் திருக்கோவில் பட்டாச்சார்யர்கள் வெள்ளி மண்வெட்டி கொண்டு மண் சேகரிக்கப்பட்டு, திருக்கோவில் கைங்கர்யபரர்கள் யாகசாலைக்கு ஏளப்பண்ணி கொண்டு வருகிறார்கள்.

நாளை முதல் (from 1.5.2026) திருவல்லிக்கேணியில்   ஸ்ரீபார்த்தசாரதிக்கு சித்திரை ப்ரஹ்மோத்சவம் துவங்குகிறது.  இன்று மாலை அங்குரார்ப்பண புறப்பாட்டில் ஸ்ரீ சேனைமுதலியார் எழுந்து அருளிய போது எடுக்கப்பட்ட சில படங்கள். 

On Angurarpanam day today, this evening,   Senai Muthaliyar, had purappadu  and at Peyalwar sannathi rituals were  conducted to collect mirtigai [sacred earth] for construction of the yagasalai.

 
adiyen Srinivasadhasan
Mamandur Veeravalli Srinivasan Sampathkumar

Logacharyar - life history and his thiruvarasu .. !! ~ "லோகாசார்யாய குரவே க்ருஷ்ணபாதஸ்ய சூநவே |

 

poignant history of Pillai LoGachariyar who gave his life protecting Arangan

Pillai Ulagariyar life history and his thiruvarasu !!

 

Acaryar Pillai Logachariyar at Thiruvarangam

Imp pre-script :  A very lengthy  post in two parts – first is about war, pillage, sufferings – the history and how or why such plunderers were glorified in Indian history ! Second about a great Acarya who saved the thirumeni of Thiruvarangan and ensured good continuance of our sampradhayam.

For sure, you had been to Madurai – and while travelling saw ‘Yanai Malai’ – a hillock in the shape of elephant, around 10 km from Madurai Mattuthavani bus stand.  The hill stretches over 3 kilo metres and is 90 metres (300 ft) high.   

Picturesque Yaanai malai Madurai - afar view  

Great Acaryas of Srivaishnavism did Pramanarakshakam, here is one who extolled Pramanas and also did Prameya rakshanam (protecting / nourshing the Thirumeni of Emperuman).

பல நூற்றாண்டுகள் முன்பு வாட்களும் இரத்த வெறியும் கொண்ட கொலையாளிகள் முன்பு ஸம்ப்ரதாயத்தையும், நம்பிக்கையும், வாழ்வியலையும் காக்க போராடி, இன்னுயிர் இந்த திருவரங்கத்து அடியார்களின், அவர்தம் தலைவனின் சரித்திர நிகழ்வு - இந்த சகாப்தம். அரங்கன் 50 ஆண்டுகள் இப்படி உலா சென்று திரும்பி வந்தது சோக வரலாறு - அரங்கனுக்காகவே வாழ்ந்த 'ஸ்ரீவசன பூஷண செல்வன் - சுவாமி பிள்ளை உலகாரியர் அவர் திருமேனியை எழுந்தருளப்பண்ணிக்கொண்டு பல நூறு மைல்கள் சென்று இடையிலே ஜ்யோதிழ்குடி எனும் ஊரிலே திருநாடு அலங்கரித்தது ஒரு கண்ணீர் காதை.  

Please do write to me (Mail @ allikkeni@gmail.com / WA me / or leave comment in the blog – if you find any error / mistake / or not properly presented – sure, will change !!

 ###############################################################################

 

To the few who hail the British rule stating that they gave us education, Railways and the like  - please realise that they were mere looters just like Mughal invaders.  In 1930, a young American historian and philosopher, Will Durant, stepped onto the shores of India for the first time. He had embarked on a journey around the world to write what became the magnificent eleven-volume The Story of Civilization. But he was, in his own words, so ‘filled with astonishment and indignation’ at what he saw and read of Britain’s ‘conscious and deliberate bleeding of India’ that he set aside his research into the past to write a passionate denunciation of this ‘greatest crime in all history’. His short book, The Case for India, remains a classic, a profoundly empathetic work of compassion and outrage that tore apart the self-serving justifications of the British for their long and shameless record of rapacity in India. As Durant wrote: The British conquest of India was the invasion and destruction of a high civilization by a trading company [the British East India Company] utterly without scruple or principle, careless of art and greedy of gain, over-running with fire and sword a country temporarily disordered and helpless, bribing and murdering, annexing and stealing, and beginning that career of illegal and ‘legal’ plunder which has now [1930] gone on ruthlessly for one hundred and seventy-three years.

Invasions first by Mughals and then British East India Company – one thing in common was the looting of the wealth and suffering of people.  A war or a fight between people for that matter is never good.  Armed conflict, civil war, clashes and violence; - the ill after-effects are – looting, pillage, suffering of people,  malnourished children, weapon wounded victims, displacement, disappearances, sexual violence and more – sometimes a culture, a civilisation gets wiped out and there is huge  psychological impact that conflict has on the people it touches.  

Malik Kafur (died 1316), also known as Taj al-Din Izz al-Dawla, was a  ruthless slave-general of the Delhi Sultanate ruler Alauddin Khalji. He was captured by Alauddin's general Nusrat Khan during the 1299 invasion of Gujarat, and rose to prominence in the 1300s. 

The drain of wealth out of India by the British is a well-known fact that has been meticulously recorded by historians and economists. However, the drain of wealth originally started with the Islamic invaders who carted off prodigious quantities of wealth to their Arab, Persian, Turkic and Central Asian homelands for a longer period than the British in India. Muslim invaders also caused immense damage to our culture; hearts filled with malice and hatred they tried to destroy every beautiful art and did immense harm to womenfolk.   India was the world’s leading economy from 1 CE to 1000 CE but in the second millennium it lost  after the Islamic invaders razed India’s universities, disrupted the economic systems and caused havoc in religious and social life.

Babur invaded India at the behest of Daulat Khan Lodi and won the kingdom of Delhi by defeating the forces of Ibrahim Khan Lodi at Panipat in 1526 AD. He laid the foundation of the Mughal Empire.   History reversed in full circle at the Battle of Karnal – as Mughals desperately pleaded for mercy and  after many hours, Nader Shah relented and signalled a halt to the bloodshed by sheathing his battle sword once again. It has been estimated that during the course of six hours of savage butchery  in one day, 22 March 1739, approximately 20,000 to 30,000 Indian men, women and children were slaughtered by the Afsharid troops. Following his victory, Nader Shah marched to Delhi and occupied the capital in March 1739. Initially, he accepted a large ransom, but a rumor of his death sparked a riot in which some of his soldiers were killed.  In retaliation, Nader Shah ordered a city-wide massacre. An estimated 20,000 to 30,000 inhabitants were slaughtered by Persian troops in a single day, leading to horrific violence and looting. The city was systematically plundered for its immense wealth. Nader Shah seized the legendary Peacock Throne and the famed Koh-i-Noor diamond, among countless other treasures.

During 1310-1311, the Delhi Sultanate ruler Alauddin Khalji sent an army led by Malik Kafur to the southernmost kingdoms of India. After subjugating the Hoysalas, Malik Kafur invaded the Pandya kingdom (called Ma'bar in Muslim chronicles)  taking advantage of a war of succession between the Pandya brothers Vira and Sundara. During March–April 1311, he raided several places in the Pandya territory, including their capital Madurai. He was unable to make the Pandya king a tributary to the Delhi Sultanate, but obtained a huge plunder, including elephants, horses, gold and precious stones.

Depending on what we chose to read,  history teaches us various things.  Woraiyur, nearer Trichy was once the capital of Cholas – fact supported by archaeological and literary evidences.  The place was under the control of Cholas even during Kalabhra interregnum. In 1751-52 occurred the ‘siege of Trichnopoly’ by Chanda Sahib. There were some more battles too .. ..the islamic invasion was firmly entrenched in Northern India since the days of Mohammad of Ghori – and in the 13th century they travelled to southern peninsula too.  In history, some great revolutions occurred accidentally and perhaps the first invasion of Deccan too !  in Delhi, one of the slaves of Ghiyasuddin Balban raised himself to the throne and his generals ran South.   Ulugh Khan’s conquest set up a permanent sultanate at Madurai that held one of the cruelest regimes in Indian History and lasted for around forty years. There are Travel records made by a traveler named Ibn Batuta, who visited India and who also married one of the daughters of the Sultan himself but was horrified at the wanton cruelty and bloodshed. Even among themselves the various Sultans who rapidly succeeded each other for the throne were lusty for fellow blood as well – it was a regime of treachery.  Malik Kafur’s invasions of Malabar and South had the singular objective – ‘plunder’.   According to Amir Khusru ' the Malik represented that on the coast of Malabar were 500 elephants, larger than those which had been presented to the Sultan from warangal, and that  he combined the extirpation of the idolaters.

Moving away from the pillages, to us what is of significance is the glorious Temple at Srirangam and Sri Ranganathar.  The temple has great religious significance and has seen various  dynasties and some plundering too ! ~ it was the saddest of  days, when   it witnessed the massive invasion and innumerable killings of devout. Koyil Ozhugu, the  authentic records of events unravels the events  that unfolded at the time when thousands of Srivaishnavaites were massacred defending the holy place.   

Next time, you visit Srirangam – have some extra time – first have darshan of Azhwar, Acaryas, Sri Ranga Nachiyar, Sri Ranga Nathar, Chakkarathazhwar, Sri Ramanujar – and before that walk on the sands near the ‘1000 pillared mantap and the astonishing Vellai gopuram’ -  feel the sand and mother earth, touch the pillars there – if it is late evening, sit with eyes closed – if fortunate, you will visualize the history – when few hundreds travelled far long with Sri Nam Perumal, with the zeal of protecting HIM !!  .. .. .. and also have darshan of Acaryan Pillai Logachariyar (at his sannathi near Udayavar sannathi)  – the hero behind this post.

* * * * * * * * **  *  *  *  *  *  *  *  *  *  * * * *  

* * * * * * * * **  *  *  *  *  *  *  *  *  *  * * * *  

~ the poignant history of Sri Namperumal outside Thiruvarangam

and the efforts of our Acaryar Swami Pillai Logachar.  

 

மதுரையில் உள்ளது ஆனைமலை.   இம்மலையின் நீளம் சுமார் 4 கி.மீ, 400 மீட்டர் உயரம் கொண்டது. இம்மலையை சற்று தூரத்தில் இருந்து பார்த்தால் ஒரு யானை படுத்திருப்பது போல தோன்றுவதால் இம்மலை யானைமலை எனப் பெயர் பெற்றுள்ளது.  

Tomorrow 30.10.2025  is ‘Thiruvonam in the month of Aippaisi’ – celebrating the birth of Sri Poigai Azhwar and Acarya Pillai Ulagariyar.  I am posting this lengthy article on Acarya – I am worthless ordinary moral with very little knowledge of our satsampradhayam.  Yet the life history of our Acaryar Logachar (more elaborately read and influenced by Thiruvarangan Ula) makes me piece together this article from various sources ..  it is a sad piece of history – in school books, we read of Islamic invasion and moghul kingdoms in Delhi and in the North without seriously realizing that they had its deep impact down South too, though there have not been battles of Panipat ! ~ miles away, following a coup that expelled a slave-turned begum and her son from the halls of royal power, Sultan Firoz Shah created Bahmani kingdom in Deccan – created by a rebellion against the Tughlakhs, this dynasty too survived centuries – the period around this time was dark hours as there were constant invasions, pillages, killings, rapes and anarchy on the other regions .. .. sad that our sampradhayam and Thiruvarangam too was deeply impacted.  Here is something on our glorious Acarya Pillai Logachar.  

Pillai Ulagariyar sannathi at Thiruvarangam periya kovil 

Thiruvarangam is the greatest of Divyadesams and Sriranga Vimanam owes its origin to Brahma, the creator, the first to get it and worshipped it for long in Satyaloka.  The Vimana was later obtained By Ikshvaku and later descended to mother earth, enabling all of us to have darshan at the Holy Sri Rangam divyadesam.  It is Emperuman, Sri Ranganathan, (Periya Perumal) who protects us – in His divine drama, there was a period of melancholy when thousands died in trying to protect Him from the marauding army of Malik Kafur  and his agent Ulugh Khan.   

Pillai Logachariyar at Thiruvallikkeni

30.10.2025   ஒரு சீரிய நாள் ! -  ஐப்பசியில் திருவோணம்  – திருவல்லிக்கேணியில் ஒரு அதி அற்புத புறப்பாடு நடைபெறும்.   அழகு மிளிரும் ஸ்ரீ பார்த்தசாரதி முன்பே திவ்யப்ரபந்த கோஷ்டி ~ அதனினும் முன்பு இரண்டு ஆச்சார்யர்கள் (சுவாமி மணவாள மாமுனிகள் (விடையாற்றி); ஸ்ரீ பிள்ளை உலகாரியர்) மற்றும்  திரு பொய்கை ஆழ்வார் திருவவதார தினம்.   ஸ்ரீவைணவ திவ்யதேசத்தில் வாழ்வதில் முக்கிய பலன் ஒன்று ~ எம்பெருமானை திருவீதி புறப்பாடுகளிலே சேவிக்கும் ஆனந்தம்.  ஆனால் சுமார் 700 ஆண்டுகள் முன்பு நடந்த திருக்காவேரியை தாண்டிச்சென்ற அப்புறப்பாட்டை  நினைக்க கண்ணீர் மல்கும்.   

                          Just before the Emperumanar Udayavar Sannathi (Thaanana thirumeni – Sri Ramanujar Himself) – is the sannathi of  ‘Ulagariyar’.     I have read in my young days ‘Thiruvarangam Ula’ written by Sri Venugopalan (Pushpa Thangathurai)  and have heard this story many times from my mother too ~ and after knowing something on this, one tends to naturally go rushing to this sannathi, worship the acaryar – stand for a few minutes – turn back to see none is observing trying to hide the melancholic memories thinking of this great scholar who sacrificed at such an old age, protecting NamPerumal Himself ~ would one ever need a human to save God – that is one of His wishes and His  way of enacting plays testing us over the times.  

Our Acaryar  hailed as ‘Pillai Lokacharyar’  ~ his father Vadakku Thiruveethipillai of his great affection for acharyar Nampillai, named his first son  thus.  Pillai Ulagariyar was born in Thiruvarangam in 1205.  He and his younger brother Azhagiya Manavala perumal nayanar grew up in the holy land of srirangam that lies between Thirukaveri and kollidam.   They learnt our sampradhAyam under the lotus feet of their father.  Before writing further – Srivaishnavam owes scholastic study to him through his magnum opus – Sri Vachana bushanam ~ a very small sample to know :  

வேதார்த்தம் அறுதி இடுவது ஸ்ம்ருதி   இதிஹாச புராணங்களாலே.  

Vedas are divided into Poorva bhagam and Uttara bhagam. The former, also known as the karma bhagam is the samhita portion and the latter also referred as Vedantam or Jnyana bhagam is the portion of Upanishads. The Vedantam explains in detail, about the form, nature, qualities and the riches [vibhuthis] of Paramatma. To those who wish to learn, there could be a Q on which is to be relied upon – to which Acaryar ordains thus.  i.e., one can place reliance only upon Vedas / dharma sastras of great sages Manu, Parasara and others, and the Holy ithihasa puranas of Sri Ramayana and Sri Mahabaratham.  Sri Vachana Bhooshanam, the divine grantha authored by Sri Pillai lokacharyar has its first four sutras as the introduction which concludes by stating that among the Itihasas and Puranas, the instruments in deciding the true meanings of Vedanta, the Itihasas have more validity.  Our Acharyar Sri Manavala mamunigal was so deeply moved by its rich contents.  

I am none to write about our sampradhayam – but more on what is read, a poignant piece of history of the travails at Thiruvarangam.   History is replete with melancholy ~ nothing can be more heart-rending than the real story of Thiruvaranga Chelvanar and the devotees of Bhooloka Vaikundam running places to save the idol from Islamic invasion of 14^th century.  Thiruvarangan Ula ’ of Sri Venugopalan is a classic – when the invaders threaten to take over the beautiful holy island of Srirangam – the residents rise up to fight – they were not born fighters, neither had the physique, yet they possessed that indomitable will to do everything for Thiruvarangar. The book chronicles the preparations, fight with Sultan’s maurading army sacrificing valuable lives, devadasis doing kainkaryam at Temple killing themselves ~ finally a small group of people deciding that Srirangam is no longer a safe place [not for themselves] but for the Perumal – protecting the moolavar by building wall and running away with the Num Perumal, Uthsava idol. 

At a ripe old age – Lokacharya led a small contingent of faithfulls and took Arangan to safety in a pallakku.   Fearing  that  they would  be  overtaken  if  they  went  along  the  road,  they avoided  the  road-way  and  proceeded  slowly  through  jungles and  unfrequented  tracts  across  the  state  of  Pudukottai, marching in tough terrains, jungles braving wild animals and murderous thieves.  Near  Tiruppattur  they  branched  off,  avoiding  the  main  road  from  Tiruppattur  to  Madura  because  they  had  heard  of  the  near  approach  of  the enemy.  Lokacharya  fled  for  shelter  to  Tirukkoshtiyur  about six  miles  from  Tiruppattur  on  the  modern  road  from  Tiruppattur to  Sivaganga.  It  was  probably  on  that  occasion  that the  Muhammadan  forces  encamped  in  the  temple  precincts at  Tiruppattur,  and  it  was  too  dangerous  a  proximity for  Lokacharya  and  his  companions  to  continue  in  Tirukkoshtiyur. They  therefore  made  a  further  detour  to  the  east  and  getting  through  a  more  or  less  dense  forest  region, they  came  to  a  place  called  Jyotishkudi  where  they  lived  a  few  months. 

During  this most challenging times,   the  bulk  of the  citizens  of  Srlrangam  had been butchered,  temple itself  sacked  and  desecrated,  and  all  those  citizens  that Lokacharya  knew   and   cared   for   had  suffered  death.       

சிறுவயதில் படிக்கும்போதே நெகிழ்வித்த காவியம் ஸ்ரீவேணுகோபாலனின்  *திருவரங்கன் உலா * - உண்மை சம்பவத்தை உள்வாங்கி எழுதப்பட்டது.  கோயில் ஒழுகே தமக்கு அந்த பாதிப்பையும் கதைக்களத்தையும் தந்ததாக ஆசிரியர் குறிப்பிட்டு இருந்தார்.  பதினான்காம் நூற்றாண்டில் - டில்லி சுல்தான் உலூக்கான் (இன்னொரு பெயர் முகமது பின் துக்ளக்) ஒரு பெரிய படையை திரட்டிக்கொண்டு தென்னிந்தியாவை தாக்குகிறான்.  -பன்னீராயிரவர் இன்னுயிர் ஈந்த, தள்ளாத வயதில் இன்னல்களை சந்தித்த ஆசார்யரின் தியாக  வரலாற்றை தெரிந்து கொண்ட பின்னர் -  ஓவ்வொரு முறை திருவரங்கம் செல்ல வாய்ப்பு கிடைக்கும் போதெல்லாம் வெள்ளை கோபுரம் (ஒரு தேவதாசியின்  தியாக சரிதம்), ஆயிரங்கால் மண்டபம் மணல்வெளி தாண்டி, ஸ்ரீ ராமானுஜர் சந்நிதி முன்பு அமைந்துள்ள சந்நிதியில் உலகாரியரை தரிசிக்கும் போது பக்தி உணர்வுடன் சற்று கண்ணீரும் தளும்புவது இயல்பே.   

கி.பி.1268-1308 மாறவர்மன் குலசேகரபாண்டியன் காலம். இவன் காலத்தில் இந்தியா வந்த போர்ச்சுக்கீசிய மாலுமி மார்க்கோபோலோ இங்கு வந்து இத்தலம்பற்றியும் இதைச் சுற்றியுள்ள செழிப்பைப் பற்றியும் வியந்து போற்றிக் குறிப்புகள் கொடுத்துள்ளார். கி.பி. 1311 முஸ்லீம் தளபதி மாலிக்காபூர் மதுரையைக் கைப்பற்றினான், இக்கோவிலில் கொள்ளையிட்டான். கி.பி. 1321ல்   முகம்மது-பின் துக்ளக் இக்கோவிலை கொள்ளையிட எத்தனித்தான். அரங்கன்பால் பற்றுக் கொண்ட அடியார்களும்,ஆச்சார்யார்களும் திருவரங்க நகர்வாசிகளும் தேவதாசிகளும் அவனை முன்னேறவிடாமல் தடுத்தனர். எண்ணற்ற வீரர்கள் இருதரப்பிலும் மாண்டனர்  ஸ்ரீ வேணுகோபாலன்  எழுதியுள்ள “திருவரங்கன் உலா” வில்   வரும் குலசேகரன்,   கிளர்ந்த அந்த அனுபவத்தில் முன்னணியில் இருந்தவர் ஒரு முதுமை தழுவிய இளைஞர் - பிள்ளை உலகாசிரியர்.  அணிமணிகள் இல்லாமல் அடர்த்தியான மாலைகள் புனையாமல் அரங்கன் புறப்பாடு கண்டு அருளியது   சோகம்.  திருவரங்க மாநகரமே உணர்ச்சிகள் கொப்பளிக்க அமைதியாய் அரங்கனோடு நடந்து சென்றனர்.  

 இப்படியாக கஷ்டப்பட்டு சென்ற அரங்கனது ஊர்வலம் தொண்டைமான் காட்டுப்பகுதியில் கள்வர்களையும் சந்திக்க நேர்ந்தது.  .. .. ..

தொண்டை மண்டலத்தை சேதப்படுத்திய உலூக்கான்  வெறிகொண்ட படை வீரர்கள் கடந்து வந்த பாதைதோறும் சிவ, விஷ்ணு ஆலயங்கள், குளங்கள், ஏரிகள் ஆகியவற்றை பாழ்படுத்தினார்கள், அந்தணர்கள் துன்புறுத்தப்பட்டார்கள், பெண்கள் கற்பை இழந்தார்கள், கோயில் விக்ரஹங்களை உடைத்து நொறுக்கினார்கள். நீர் நிலைகளை பாழ்படுத்துவதன் மூலம் நீர் ஆதாரமின்றி கொடிய பஞ்சம் தலையெடுக்கும், அதனால் மக்கள் மடிந்துப்போவார்கள் என்பது முகம்மதியர்களின் போர்முறைகளில் ஒன்றாகும். சமயபுரம் என்று அழைக்கப்படும் கண்ணனூரில் கடுமையான போர் நிகழ்ந்தது.  

படையெடுப்பு என்பது ஒரு துயரவியல் நிகழ்வு.  அமைதியாய் வேதவாய் மொழி அந்தணர்களை வாழ்ந்தவர்களுக்கு என்றும் மறக்க இயலாத துயரம்.  ஆக்கிரமிக்கும் படை -  ஸ்ரீரங்கத்துக் கோவிலின் சொத்துக்களையும், செல்வங்களையும் கவர்ந்து,  திருவரங்கவாழ் மக்களுக்கு சொல்லொணாத்துயர் தருகிறது. அரங்கன் தங்கள்  குலதனம் என்று எப்போதும் வாழும்   ஸ்ரீரங்கம்வாசிகள், கோவிலில் அரங்கனிடத்திலே தங்களை அர்ப்பணித்து கைங்கர்யம் செய்த தேவதாசிகள், செந்தமிழும் வேதமும் சிறப்புற அறிந்த கைங்கர்யபரர்கள், அச்சமயத்தில் வாழ்ந்திருந்த  வேதாந்தாச்சார் மற்றும் பிள்ளை லோகாச்சாரியார் போன்றோர் பலர் சேர்ந்து அரங்கனை காப்பாற்ற பாடுபடுகின்றனர்.  

அன்றைய திருவரங்கத்தில் சிறந்து விளங்கிய ஸ்ரீவைணவ பெரியவரான பிள்ளை உலகாரியர் திருக்கோவில் கைங்கர்யத்துக்காக தம்மை அர்ப்பணித்து ப்ரஹ்மச்சாரியாக வாழ்ந்து வந்தார். அறுவது கடந்த வயதில், திருச்செவிகளில் கடுக்கனும் திருமார்பில் துளவப்பட்டு நூல்மாலைகளும் அணிந்து தீவட்டிகளின் ஒளி நடுவே அவரே ஒரு தீப ஒளியாக விளங்கினார்.  திருவரங்கத்து அரசனான அரங்கன் அன்று ஒரு சிறிய பரிவாரத்துடன் ஒரு பல்லக்கில் அரங்கத்தை விட்டு வெளியேறினான். உற்சவரின் அதி சௌந்தர்யமான திருமேனியை எடுத்துக் கொண்டு, பிள்ளை லோகாச்சாரியார்  சில வீரர்களுடன்,  சுல்தான் வீரர்கள் கண்களில் படாமல் ஸ்ரீரங்கத்திலிருந்து தப்பிக்கிறார்.  

Pillai logachar crossing Cauvery - depiction 

திருக்காவேரி / கொள்ளிடத்தில் நீர் பிரவாகமாக ஓடியபடியால், ஆற்றில் கொண்டைக்கால்கள் நட்டு, அங்கே தீவட்டிகள் சொருகி, வளைவான பாதியில் - ஆழத்தின் விலக்கி - மிக திறமையாக பல்லக்கை ஏளப்பணிக்கொண்டு சென்றார்கள்.  அவ்வமயம் பெருகி வந்த கொலையாளர்களை எதிர்கொண்ட வைஷ்ணவ வீரர்களின் உயிர்மூச்சு பஞ்சு கொண்டான் என்ற வயோதிகர் தலைமையில் வீறு கொண்டு போரிட்டு 12000க்கும் மேற்பட்டோர் சிரங்கள் சரிந்து, தங்கள் இன்னுயிர் ஈந்தனர். அரங்கமாநகர் முழுவதும், துயரமும், வீழ்ந்த உயிர்களும், மரண ஓலங்களும் நிறைந்தன !!

திருக்கோபுரத்துநாயனாரும், பிள்ளைலோகாசாரியாரியரும் அவருடை அந்தரங்க சிஷ்யர்கள் அழகியமணவாளனுக்குத் தீங்கு நேராதபடி அவர்கள் வகுத்த திட்டத்தின்படி பெருமாளையும், நாச்சிமார்களையும் மூடுபல்லக்கில் எழுந்தருளிப்பண்ணிக்கொண்டு யாரும் அறியாத வண்ணம் கொடிய மிருகங்கள், காடுகள் என்று பாராமல் விரைந்தார்கள். காட்டுவழியில் செல்லும் போது திருடர்கள் தாக்கிப் பெருமாளுடன் வந்த நகைகள், பாத்திரங்களை அபகரித்து சென்றனர். பிள்ளைலோகாசாரியாரும் தம்மிடமிருந்தவற்றையும் திருடர்களிடம் கொடுத்து அவர்களுக்கு உபதேசங்களையும் வழங்கினார். அவர்கள் திருந்தி அபகரித்த செல்வத்தைத் திருப்பித்தந்த போதும் பெற்றுக்கொள்ளாமல், அழகிய மணவாளனை விட்டுவைத்தார்களே என்று உகந்து திருமாலிருஞ்சோலையை நோக்கி விரைந்தார்கள். இவை எல்லாம் நடந்த கொடிய காலத்தில் உலகாரியருக்கு  தள்ளாடும் பருவம் - நூற்றை தாண்டி நாம் நடக்கக் கூட சிந்திக்கும் பிராயம்.   

தன் தள்ளாத வயதில், அரங்கன் மீது கொண்ட பிரேமையாலே பல நாட்ககளுகளுக்கு பின் திருமோகூருக்கு அருகில் ஆனைமலை அடிவாரத்தில் ஜ்யோதிஷ்குடி என்ற கிராமத்தை  சென்றடைந்தார்கள்.  வெறி பிடித்த அரக்க மனம் கொண்ட கொள்ளையர்கள் கூட்டம்  ஸ்ரீரங்கத்த்தில் 12,000 ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களை கொன்றதாக கோயில் ஒழுகு உரைக்கிறது.  இதைப் “பன்னீராயிரம் முடி திருத்திய பன்றியாழ்வான் மேட்டுக்கலகம்” என்று கோயிலொழுகு குறிப்பிடுகிறது.  

ஆனைமலை  ஜ்யோதிஷ்குடி  - நரசிங்கமங்கலம்   எனவும் அழைக்கப்படுகிறது.   இங்கேதான் நமது ஆச்சர்யச்ரேஷ்டரான 'லோகாச்சார்யரின் திருவரசு உள்ளது.  நம்பெருமாள் திருவரங்கத்தை விட்டு எழுந்தருள வேண்டிய துயரக்காலத்தில், தள்ளாத வயதில் ஒரு சிறு படையை உருவாக்கி பயணித்த நம் ஆசார்யன் இங்குள்ள காடுகளுக்கு வந்தபோது மிகவும் சிரமத்துக்கு உள்ளாகி இருக்கிறார்.  நம்பெருமானை சுமந்து வந்த ஸ்ரீபாதம்தாங்கிகள் பலநாட்களாக உண்ணாததால் பலம் குறைந்து இங்கே இளைப்பாறி - நோய்வாய்ப்பட்ட பிள்ளை உலகாரியரையும் மற்றும் சிலரையும் தவிர - குழு மேலே பயணிக்கிறது.  நோய்வாய்ப்பட்ட ஆசார்யர் அரங்கனை காக்கும் புனித பணியில் இங்கேயே திருநாடு எழுந்தருளுகிறார்.   உலகாரியருக்கு நினைவு மங்கியபோது அவரது சீடர்களான,விளான்ச்சோலை பிள்ளை, கூர குலோத்தும தாச நாயனார், திருக்கண்ணங்குடி பிள்ளை,திருப்புட்குழி ஜீயர், நாலூர்ப்பிள்ளை ஆகியோர் அவர் பக்கலில் இருந்தனர்.

கிபி 1323ல் ஆனி மாதம் தனது 118வது வயதில் உலகாரியர்  திருநாட்டுக்கு எழுந்தருளினார். அவர்களுடைய சிஷ்யர்கள் நம்பெருமாளின் திருமாலை, திருப்பரிவட்டம் கொண்டு அவருடைய சரம திருமேனியை அலங்கரித்து மதுரை ஆனைமலை அருகிலுள்ள ஜ்யோதிஷ்குடியில் மலை அடிவாரத்தில் திருப்பள்ளிபடுத்தி திருவரசு எழுப்பினார்கள்.  [the thiruvarasu identification and in its present form owes a lot to many people, most important among them being Madurai Prof. Dr Aranganathan Swami]

திருவரங்கன், ஸ்ரீரங்கத்திலிருந்து தொடங்கி அழகர் கோவில், மதுரை, எட்டயபுரம், ஆழ்வார் திருநகரி, நாகர்கோவில், திருவனந்தபுரம், கொல்லம், கோழிக்கோடு, சத்தியமங்கலம்  என சென்று, பின்னர் இருபது ஆண்டுகள் கழித்துக்  திருப்பதிக்கு செல்கிறார்.  உளுக்கான் படை மெதுவாக வலுவிழக்கிறது. விஜயநகர அரசாங்கம் பலம் பெற்று தென்னிந்தியாவை சுல்தான் ஆதிக்கத்திலிருந்து காப்பாற்றுகிறது. திருவரங்கன், திருப்பதியில் முப்பது ஆண்டுகள் பாதுகாப்பாக வைக்கப்பட்டு, பின்னர் ஸ்ரீரங்கம் திரும்புகிறார்.  50 ஆண்டுகள் திருவரங்கன் ஊரை விட்டு சென்ற துயர காவியமே '# திருவரங்கன் உலா' 

நம்பெருமாளை காப்பாற்ற பிள்ளை உலகாரியர்  தன் இன்னுயிர் ஈந்த அதே வேளையில் சுவாமி வேதாந்தாசார்யர், நமது மறை நூல்களை காப்பாற்றி மேல்கோட் நோக்கி பயணித்தார்.  இந்த காலகட்டத்திலே அவர் சாதித்தி அபிதீ ஸ்தவம் என்ற நூலில் இருந்து ஒரு ஸ்லோகம்.  

அபிதி இஹ யத் ஜுஷாம் யத் அவதீரிதா நாம் பயம்

பயம் அபய விதாயின ஜகத் யத் நிதேச ஸ்த்திதா

தத் ஏதத் அதி லங்கித த்ருஹிண சம்பு சக்ர ஆதிகம்

ரமா சகம் அதீமஹே கிம் அபி ரங்க தூர்யம் மஹ:  

இந்த உலகில் உள்ளவர்கள் எதை பற்றினால் பயம் நீங்குமோ - அது ஸ்ரீரங்க நாச்சியாருடன் சேர்ந்திருக்கும் ஸ்ரீரங்கநாதனின்  திருவடிகளே என அருள்கிறார்.   

பிள்ளை உலகாரியார் நமக்கு 18 கிரந்தங்களை அருளினார்.  இவை   "அஷ்டாதஸ ரஹஸ்யங்கள்" என்ற புகழுடன் விளங்குகின்றன. மற்ற நூல்களில் இல்லாத பல உயர்ந்த ரஹஸ்ய பொருள்களைத் தெரிவிப்பதை, பெரிய பெருமாளுடைய (திருவரங்கம் மூல மூர்த்தி)  ஆணையால் தோன்றியதாய், பெரிய பெருமாளால் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டதான ""ஸ்ரீ வசன பூஷணம்"  என்ற ஒப்பற்ற நூலுக்கு  இரண்டு பூர்வாசார்யர்களின் விளக்க உரைகள்  தோன்றியுள்ளன. அதிலும்,  நம் ஆசார்யர் மணவாள மாமுனிகள் அருளிய வியாக்யானம் மிகவும் ஆச்சர்யமான - அரும் பதவுரைகளோடு பொலிகின்றது.  

 

Here is his thaniyan :

"லோகாசார்யாய குரவே க்ருஷ்ணபாதஸ்ய சூநவே |

சம்சாரபோகி ஸந்தஷ்ட ஜீவஜீவாதயே நம:||"

Most of our preceptors lived peacefully extolling Emperuman, they have handed over to us treasure trove of bakthi literature – there was this tragic period when our Namperumal [Thiruvarangar] was in exile ~ close to 6 decades - and great deal of credit goes to Acharyar Ulagariyar in protecting the Uthsava idol and ensuring that posterity could worship NumPerumal happily.   

Our Sampradhayam thrives on the glorious literature handed over to us by our greatly learned Acaryas and the extreme sacrifices of Sri Pillai Logachar and thousands of nameless others.     Next time you visit Srirangam, take some extra minutes to go inside this sannathi [just before that of Sri Ramanujar] thinking of his glory and his sacrifice.

Recently was fortunate to visit Madurai and had opportunity to visit Pillai Logachariyar thiruvarasu at Jyothishkudi.  At the foothills of Yanaimalai in a place now called Y.Othakadai [யா.ஒத்தக்கடை கிராமம்] is the beautiful Yoga Narasimha swamy temple.  At the tail of the hill, on the other side – is Acaryar thiruvarasu.  From Madurai Mattuthavani bus stand – this is around 12 kms.  One can easily locate and reach Othakadai Narasimhar thirukkovil and from there some mini bus is available; autos also ply from that place.  If you travel in your own vehicle – follow a map of reaching the other side of the hill and move towards its foot at Y Kodikulam and as you pass Govt Kallar Middle school, this place is hardly a km or two.

Location of Thiruvarasu : from Yanamalai adivaram Sri Yoga Narasimhar thirukkovil, travel on the path abutting the hills and on the other side, nearer the school, this place can be located.  Address :  Acaryar Pillai Ulagariyar thiruvarasu, Y. Kodikulam Road, Narasingam, Madurai, Tamil Nadu 625104.  If you search – X6H5+J76 on Google Maps, it will   show this temple’s location in Narasingam, Madurai district.

There is a beautiful lotus pond & a  Vinayaka temple – then a Sivan temple and a temple of ‘Malaichamy’ – from here on, footwear is not allowed.  Inside the temple of Malaichamy, women are not allowed.   After that nearer the foothills, there is an ancient temple of Sri Veda Narayana Perumal.. .. few steps above lies the thiruvarasu.

Sri Veda Narayana Perumal at adivaram - Jyothishkudi

கொடிக்குளம் என்ற இந்த மலை அடிவார கிராமத்தில் - சிறிய அழகான  வேதநாராயண பெருமாள் கோவில் உள்ளது.  மூலவர் வேதநாராயணன், உபயநாச்சிமார், தாயார் இல்லாமல் தனியாக எழுந்தருளி உள்ளார். வேதநாராயணப் பெருமாள் அருகில், அந்தணராக வந்து தவம் செய்த பிரம்மா ஒரு தலையுடன், பெருமாளை வணங்கியபடி உள்ளார். 

Pillai Ulagariyar at Thiruvarasu  

வாழி உலகாசிரியன் வாழி அவன் மன்னுகுலம்

வாழி முடும்பை என்னும் மாநகரம்

வாழி மனம் சூழ்ந்த பேரின்ப மால்மிகு நல்லார் 

                                              இனம் சூழ்ந்து இருக்கும் இருப்பு .                                                               

Azhwar Emperumanar Jeeyar Thiruvadigale saranam

 

adiyen Srinivasa dhasan
Mamandur Veeravalli Srinivasan Sampathkumar

Biblio:

1.      Thiruvarangan Ula – Sri Venugopalan

2.      Sri Pillai Logachariya – by Robert C Lester, prominent educator and scholar in religious Studies – University of Colarado.  

3.      Koil Ozhugu – Thiruvarangam

4.      South India and her Mohammadan Invaders – Dr S Krishnaswamy Aiyyangar, Prof of Indian History and Archaelogy, University of Madras, Fellow of UM, Member of Royal Asiatic Society, Fellow of Royal Historical Society, Reader Calcutta University, Prof & Fellow of Mysore Univedrsity – published by Oxford University Press in 1921.

                                        Pillaiyar kovil and Malaichamy at adivaram of Yanaimalai

 

thamaraikulam and the well at malai adivaram 

 *********************************************************************************

Below photos of Sri Pillai Logachariyar thiruvarasu