Sri Varadharajar Sesha vahana purappadu 2026

 

Sri Varadharajar Sesha vahana purappadu 2026

Sri Devathi Rajar Brahmothsavam is grandly being conducted at Perumal Kovil (Thirukachi aka Kanchipuram).  Today 31.5.2026 is day 4 of the uthsavam – Sesha vahanam.  

Kanchipuram, is Saptapuri, one of the  seven holiest cities, - mokshapuri, the city of  salvation. One of the country’s oldest continuously inhabited cities, Kanchipuram was called the city of a thousand temples, and it has more than a hundred even today. While it will take an eternity to explore all of Kanchi’s temples we would immediately tend to associate the city with Pallava kings.  

The Pallava dynasty existed from 275 CE to 897 CE, ruling a significant portion of southern India also known as Tondaimandalam. They gained prominence after the downfall of the Satavahana dynasty.   Most of the history that we read in schools was about   the reign of Mahendravarman I (600–630 CE) and Narasimhavarman I (630–668 CE).  During their reign, they remained in constant conflict with both the Chalukyas of Badami in the north, and the Tamil kingdoms of Chola and Pandyas in the south. The Pallavas were finally defeated by the Chola ruler Aditya I in the 9th century CE. 

The Pallavas are famous for  their patronage of architecture, the finest example being the Shore Temple, and grand architectural masterpieces at Mamallapuram. Kancheepuram served as the capital of the Pallava kingdom. The dynasty left behind magnificent sculptures and temples, and are recognised to have established the foundations of medieval South Indian architecture. They developed the Pallava script, from which Grantha ultimately took form. This script eventually gave rise to several other Southeast Asian scripts such Khmer. The Chinese traveller Xuanzang visited Kanchipuram during Pallava rule and extolled their  rule.  

Of the many temples of Kanchi, the  majestic Vaikunta Perumal Temple dedicated to  Sriman Narayana, is believed to have been built by the Pallava king Nandivarman II. What’s unusual about this temple is that there are three sanctums one on top of the other. Lord Vishnu is depicted in seated, reclining and standing postures in the lowest, middle and upper levels respectively.  The central shrine is surrounded by a passage whose walls are covered with incredible relief panels and inscriptions about the Pallava dynasty until the ascent of Nandivarman II to the throne, including the empire’s ongoing conflict with their rivals, the Chalukyas.  

Moving away from the History that was read in school books, here is something extracted from the book “Pallavas “ by G Jouveau – Dubreuil, Doctor of Univ of Paris,  Professor, College, Pondicherry, published in 1917 priced at Rs.2/-  .. .. … 

                      The record found at Mayidavou is written in Prakrit.  There are also 2 other records of same kind – but the other Pallava records are in Sanskrit.  One of these two records that of Hirahadagalli is dated in the 8th year of tehr eign of Sivaskanda varman, King of Kanchi, who is of the Pallava dynasty and Bharadvaja gotra and who by this document confirms a gift made by his father Bappa-deva.  

The Penugonda plates (GO no. 920, 4.8.1914) mention two Pallava kings Simhavarman and Skandavarman, but the age of these plates is not known.  Then there is the authentic Vayalur inscription which is engraved on a cubical pillar of the Pallava style and runs round it in the form of a helix.  It begins with the well known series of names : Brahma, Angiras, Brihaspati, Samyu, Bharadwaja, Drona, Asvathaman, Pallava, Asoka, Harigupta, Aryavarman and then two or 3 names hardly legible and then Kalinda, Byamalla, Ekamalla .. .. after this last name begins a series of 36 names.  

The last few names are too well known to us : Nandivarman, Simhavarman, Mahendravarman, Narasimha varman, Parameswara varman. The existence of a King called Virakurcha is proved by the plate discovered at Darsi.  The existence of a king by name Skandasishya is established by the Tirukkalukkunram inscription.  

Dr Fleet has assigned the date of about 500A.D to the Penugonda plates, which is the date we give to (26) Skandavarman, son of (25) Simhavarman who crowned King Madhava II alias Simhavarman.  The name Simhavarman given to a king of the Western Ganga dynasty shows that Aryavarman, who had been crowned by the Pallava king had married his daughter and his son Madhava II received the name of his grandfather, the pallava king Simhavarman.    The Vayalar inscription enables us to believe that Penugonda plates belong to 500 A.D.  

The Velurpalaiyam plates say of Simhavishnu – he quickly seized the country of Cholas embellishd by the daughter of Kavira [ie., the river Kaveri] whose ornaments are the forests of paddy (fields) and where (are found) brilliant groves of areca (palms).  From this it would appear that the Chola country did not belong to the Pallavas before Simhavishnu and it was he who conquered it.  

Moving away from the heavy dose of history, Sri Varadharajar uthsavam is on at Thiruvallikkeni too following Thirukachi and today is day 4 – there was Sesha vahana purappadu in the evening in which it was Nanmukhan thiruvanthathi of Thirumazhisai azhwar.  

எம்பெருமான் ஸ்ரீமன் நாரணனது பரத்துவத்தை அறுதியிட்டு உரைப்பவர் பக்திசாரர்.  இதோ இங்கே திருமழிசைப்பிரானின் நான்முகன் திருவந்தாதி பாசுரம் :  

தமராவார்  யாவருக்கும் தாமரை  மேலாற்கும்

அமரர்க்கும் ஆடரவர்த்தாற்கும் - அமரர்கள்

தாள்  தாமரை  மலர்களிட்டிறைஞ்சி, மால்வண்ணன்

தாள்தாமரை   அடைவோமென்று. 

எம்பெருமான் ஸ்ரீமன் நாரணனே மிகவும் உயர்ந்தவன்.  அந்த கரியமேனியனான எம்பெருமானுடைய திருவடித் தாமரைகளில்  பல்வேறு மணம் கமழும் புஷ்பங்களை ஸமர்ப்பித்து வணங்கி  அத்திருவடித் தாமரைகளையே  அடைவோமென்று பக்தராயிருக்குமவர்கள் -  திருநாபிக் கமலத்திற் பிறந்த பிரமனுக்கும்,  ஆடுகின்ற ஸர்ப்பங்களை (ஆபரணமாக உடம்பிலே) கட்டிக் கொண்டிருக்கும் சிவனுக்கும், நித்யஸூரிகளுக்கும் மற்றுமெல்லார்க்கும்  மேற்பட்டவராவர். அத்தகைய எம்பெருமானை அனுதினமும் வணங்குவோர்க்கு எல்லா நலன்களும் தானே அமையும்.

Here are some photos of Sri Varadharajar Sesha vahana  purappadu on day 4 of Devathirajar uthsavam at Thiruvallikkeni this day.

adiyen Srinivasa dhasan
Mamandur Veeravalli Srinivasan Sampathkumar
31.5.2026

PS: 2022 post of mine reproduced with photos of date

 

Grazing deer ~ Kannan Kuzhalinosai ... . Periyazhvaar pasuram

 

Grazing is primarily the practice where livestock (like cows, sheep, and goats) feed on wild vegetation, especially grass, in an outdoor area.  Deer also graze grass. Both deer and cattle are ruminants with four-chambered stomachs (rumen, reticulum, omasum, abomasum) and chew cud, but they differ significantly in dietary specialization and digestive efficiency: 

Deer's small rumen and faster digestive turnover mean fibrous grass doesn't stay long enough to break down completely. They need concentrated nutrients from browse and forbs, not the structural carbohydrates in mature grass. 

Cattle are built to extract nutrients from tough grass through longer retention and larger fermentation capacity, while deer are optimized for quickly processing high-quality, low-fiber foods. 

Moving away here is an interesting Pasuram from Periyazhwar Thirumozhi.

 

மேய்கை (Meykai) என்பது தமிழில் மேய்ச்சல் அல்லது grazing என்ற பொருளைத் தரும் சொல்லாகும்.

பெரியாழ்வார் தமது பிரபந்தம் - மூன்றாம் பத்து ஆறாம் திருமொழியில் தேவர்களுக்கெல்லாம் தேவனான கண்ணன் எம்பெருமான் வேணு கானத்தை இசைக்க, அதைக் கேட்டு பேரின்ப அதிர்ச்சியையும், பேரானந்தத்தையும் அடையும் தேவர்கள், முனிவர்கள், ஆயர்பாடி ஜனங்கள், பசுக்கள், பறவைகள், மரங்கள், எப்படி தன்னிலை இழந்து, தங்கள் தொழில்களையும், செயல்களையும் மறந்து செயலற்று பிரமித்து நின்றார்கள் என்பதை அத்யற்புதமாக விவரிக்கின்றார். 

 

திரண்டெழு தழை மழை முகில் வண்ணன்

செங்கமல மலர் சூழ் வண்டினம் போலே

சுருண்டிருண்ட குழல் தாழ்ந்த முகத்தான்

ஊதுகின்ற குழலோசை வழியே

மருண்டு மான் கணங்கள் மேய்கை மறந்து

மேய்ந்த புல்லுங் கடை வாய் வழி சோர

இரண்டு பாடுந் துலங்காப் புடை பெயரா

எழுது சித்திரங்கள் போல நின்றனவே

 

காளமேகம் போன்ற வடிவுடைய கண்ணபிரானின் குழலோசையைக் கேட்டதும்  மான் கூட்டங்கள் அறிவிழந்து மேய்ச்சலை மறந்தன.  மதிமயங்கி மேய்ப்பதை மறந்து, ஏற்கனவே வாயில் கவ்வின புல்லும் வாயின் ஓரமாக வெளியே நழுவி விழ, முன்  பின் பக்கங்களில் அடி வைத்து நகராமல், சுவரில் எழுதின சித்திரம் போல் அசையாமல் நின்றன! செயலற்று நின்றன என்கிறார் பெரியாழ்வார்.

 
Picture of grazing deer with grass in mouth !
 
Regards – S Sampathkumar
1.6.2026