H.H. Sri Sri Vadhikesari Azhakiya Manavala Jeeyar swami @ Mandya

H.H. Sri Sri Vadhikesari Azhakiya Manavala Jeeyar swami

at Hale Kiranguru near Srirangapatna -  avathara sthalam

of   Thirumalai Ananthazhwan  2018

: https://youtube.com/shorts/GJOOQu_sib4

Bakthi learning from Monkey ! "புகல் ஒன்று இல்லா அடியேன்' !!

 

Monkeys – we see them very rarely in Triplicane – they used roam so much in Thirumala, not any longer, though found on the hills as one climbs by foot.  At  Sholinghur they are aplenty ! here is a photo of a Monkey carrying its kid [the small one too appears to be big !]

Not many may like Monkeys !!  -   some do keep them as pets (no reference to vagabonds here but the rich !]             Monkeys depict a rich mix of playfulness, curiosity, intelligence, and social bonding—and they teach us about the roots of human behavior, the value of community, and how to stay adaptable and creative in the face of problems.  Their tool use, memory, and social learning give clues about the evolution of human intelligence and problem solving.  Monkeys show empathy, reconciliation after conflict, and complex communication, reminding us that emotions and relationships are deeply rooted in our biology. Their ability to thrive in varied environments underscores the survival value of flexibility, curiosity, and learning from others.

Sri Vaishnava devotional concept , about different ways through which a devotee approaches Perumal is presented through nyayas – methods or theories –the two most often cited are markata  and marjara.   The concepts of Markaṭa Nyāya (Monkey Principle) and Mārjāra Nyāya (Cat Principle) are among the most beautiful analogies in the Sri Vaishnava tradition to explain the relationship between human effort (prayatna) and divine grace (śaraṇāgati / prapatti).

Markada nyayam  means the monkey-infant principle,   how a soul receives divine grace. In this view, salvation requires active effort from the devotee—just like a baby monkey must tightly cling to its mother's belly for safety while she moves. The seeker must hold on to God through personal discipline, prayer, and action.  If the baby monkey loses its grip and lets go, it falls. Grace is attained by those who actively seek and strive for it.  

The one contradicting this is -  Marjara Nyaya (The Cat Principle): represents total, passive surrender. Like a mother cat that picks up her passive kitten by the scruff of the neck, God takes complete and sole responsibility for the devotee's safety without any active effort from the seeker.  ‘marjara-nyaya refers to the behaviour of kittens, who are likely to wander. The mother cat picks them up by the scruff of the neck and carries them wherever she wants them to be. The kitten is passive; she makes no effort but arrives safely by surrendering to the mother’s protective grasp.’ It is up to the devotee, then, to choose: to keep making an effort to cling for succour to his deity, or to leave everything to the deity, trusting him and surrendering to him completely. No recommendation is made, no preference indicated.

The Thennacharya sampradhaya  is often associated with Mārjāra Nyāya.   This concept emphasizes :  God's grace is unconditional; the  soul cannot save itself.  The Lord Himself becomes both:  the means (upāya), and the goal (upeya).  The devotee merely performs sincere surrender (prapatti).

Our Great Acaryar Swami  Pillai Lokacharya drew extensively on Nammāḻvār while developing the theology of śaraṇāgati in works such as the Śrīvacana Bhūṣaṇam. He emphasized that: the soul is utterly incapable (ākiñcanya), the Lord is the sole means (upāya),  the Lord's grace alone saves.   

One of the verses of Swami Nammalvar’s Thiruvaimozhi  most often quoted in discussions of surrender is:

"புகல் ஒன்று இல்லா அடியேன் உன் அடிக்கீழ் அமர்ந்து புகுந்தேனே."

"I, Your servant, who has no other refuge, have come and taken shelter beneath Your feet."

adiyen Srinivasa dhasan

Mamandur Veeravalli Srinivasa dhasan

4.8.2026

PS: forgive me for any conceptual errors, if something is amiss, please do message me on WA or respond here.

 

Madurai Prof Dr Sri U.Ve,. Arangarajan Swami 90 - book release

மதுரை பேராசிரியர் முனைவர் ஸ்ரீ உ.வே. இரா. அரங்கராஜன் ஸ்வாமி நவத்யப்த பூர்த்தியை [90] முன்னிட்டு புத்தகங்கள் வெளியீட்டு  விழா

திருவல்லிக்கேணி  ஸ்ரீ யதுகிரி யதிராஜ மடத்தில் இன்று

 

ஆச்சார்ய மங்களாசாசனம் மற்றும் புத்தக வெளியீடு : ஸ்ரீ உ.வே. கோயில் கந்தாடை சண்டமாருதம் யோக  ந்ருஸிம்ஹ ஸ்வாமி

 

: https://youtu.be/L0O0HbzT9H4

Madurai Prof Arangarajan Swami 90 - book release

 

மதுரை பேராசிரியர் முனைவர் ஸ்ரீ உ.வே. இரா. அரங்கராஜன் ஸ்வாமி நவத்யப்த பூர்த்தியை [90] முன்னிட்டு புத்தகங்கள் வெளியீட்டு  விழா

திருவல்லிக்கேணி  ஸ்ரீ யதுகிரி யதிராஜ மடத்தில் இன்று

 

ஆச்சார்ய மங்களாசாசனம் மற்றும் புத்தக வெளியீடு : ஸ்ரீ உ.வே. கோயில் கந்தாடை சண்டமாருதம் யோக  ந்ருஸிம்ஹ ஸ்வாமி

 

தலைமையுரை : முதுமுனைவர் ஸ்ரீ உ.வே. ம அ. வேங்கடகிருஷ்ணன் ஸ்வாமி 

More photos later !!

Naimisaranyam divyadesam ~ *நைமிசாரணியத்துள்* எந்தாய் !!

Naimiṣāraṇya (Sanskrit: नैमिषारण्य),   lit. 'Naimisha forest', also referred as Naimisha (Sanskrit: नैमिष) or Nimkhårvan  is a sacred forest  mentioned in Puranic literature, as well as both the Ramayana and the Mahabharata. It is regarded to be the place where the Puranas had been narrated for the first time, before a large gathering of sages.  The ancient forest corresponds to modern day Nimsar, situated along the Gomati river in the Sitapur district of Uttar Pradesh, India. 

நெஞ்சினால், நினைந்தும், வாயினால் மொழிந்தும் - நீதியல்லாதன செய்தும் .. ..

வந்துன் திருவடியடைந்தேன் *நைமிசாரணியத்துள்* எந்தாய்  !!

 

Throughout my life - thinking wickedly, speaking in harsh tones, doing many acts against Dharma, have committed many sins – now am falling at your feet

O the Lord at Naimisaraniyam 

Revered as a sacred Tapovanam, it is believed Sriman Narayana  manifests here as the entire forest. It is the legendary site where 88,000 sages gathered and Sage Sutha narrated the Puranas. There are 9 tapovams. They are Dandakaranyam, Saindhavaranyam, Jambhukaranyam, Pushkararanyam, Utpalaranyam, Badrikaranyam, Gurujangalaranyam, Aruputharanyam and Naimisaranayam.  Naimisaranyam is regarded as a holy forest – Emperuman himself  is in the form of forest. 

Naimisaranya is located at the junction of the roads from Sitapur and Khairabad, 32 km from Sitapur and 42 km from the Sandila railway station, 45 miles north of Lucknow in Uttar Pradesh. Naimisaranya is also known as Nimsar or Nimkhar and is located on the left bank of the river Gomati.  The famous poet, Surdas resided here. Maharishi Suta, the author of 18 puranas is believed to have lived here and presented his sayings to the sages. 

Pic taken couple of years ago !

 

Aadiyen Srinivasa dasan

Mamandur Veeravalli Srinivasan Sampathkumar

24.7.2026

74 Simhasanathipathigal !! ? - Simhagiri (Belagola) Temple

 

The quintessential of Srivaishnavism is undiluted devotion to Sreeman Narayana as the Supreme eternal Bhagwan. We reach Emperuman through kainkaryam as ordained by our Azhwar / Acaryas and by following the path guided by Acaryas. 

இணையம், புத்தகங்கள், சமூக வலைத்தளங்கள் என எத்தனை இருந்தாலும், நம்மை எம்பெருமானிடத்திலே இட்டுச்செல்ல வல்லவர் நம் ஆசார்யர் மட்டுமே !

 

A very beautiful painting at Shree Vishvamangala Lakshmi Narasimha swami thirukkovil, (Simhagiri) Belagola, Srirangapatna Taluk, Karnataka, near Mysore. Regards to Sri Pattanna Swami and his kumarar Sriram [taken in 2025] 

The pic reminisces the 74 Simhasanathipathis  ordained by our Emperumanar to propagate Srivaishnavism .. Udayavar gave the vigraham of Lakshmi Nrusihma for thiruvaradhana to all the simhasanapathis as per Guru Parampara.  … .. and other eminent disciples of Udayavar :  Mudaliāṇḍān (Dasarathi); Kūrathāzhwān; Embār; Kidambi Ācchān; Ananthāzhwān; Vaduga Nambi;        Tirukkurugai Pirān Piḷḷān; Arulaḷa Perumāḷ Emberumāṉār; Piḷḷai Urangāvilli Dāsar (my thoughts! – may not be the exact description of the representation)

Aani Amavasai 2026 - "அகங்கார மமகாரங்கள்" - Ornaments worn on head !!!

 

Aani Amavasai 2026 - "அகங்கார மமகாரங்கள்" - Ornaments worn on head !!!

 

நகரங்களில் பலர் நரக வாழ்க்கை வாழ்கின்றனர்.  பிரச்னைகள் எனும் பூதம் அவர்கள் மீது அமர்ந்து கொண்டிருக்கிறது.  அவர்கள் ஒருவருக்கும் உண்மையாக இல்லை !  ஏன் தனக்கே கூட !!  சரித்திரம் பலப்பல சாம்ராஜ்யங்களையும், நதிகளின் தீரத்திலே நகரகங்களையும் கண்டுள்ளது. நம் போன்ற ஸ்ரீவைணவர்களுக்கு பல்வேறு க்ஷேத்திரங்களுக்கு சென்று ஸ்ரீமன் நாராயணனை சேவித்து, கைங்கர்யங்கள் செய்து, அவன் புகழ் பாடி திளைப்பதே பேரின்பம். வாழ்க்கையின் பரம பலன் :  அதிகார போதை, ஆத்திரம், தீய எண்ணங்கள் இல்லாமல் - நான் சாதாரணன், நான் பக்தன், எனது பணி எம்பெருமானுக்கு, அவர்தம் அடியாருக்கு பணி செய்வதே என்பதை உணர்ந்து வாழ்தலே !

Today 14^th July 2026   is Punarvasu  in the month of  Aani  – masa thirunakshathiram of Kulasekara Azhwar, Swami Mudaliandan & Embar…. Today is Amavasai too.. .. ..

When someone asks you – ‘How are you ?’ – what would be the answer – is it simply ‘fine’ or factual ‘not so fine’.  How willing are you to  genuinely listen to people ? How often would you interrupt to say – what I do, how I would have handled this ! or in my personal experience and .. .. .. 

நம்மில் பலர் பல பிரச்னைகளிடையே உழல்கிறோம்.  மனா நிம்மதி இல்லை.  தினசரி வாழ்க்கையில் எப்போதும் பலப்பல  பிரச்னைகளுடன் சுற்றிக்கொண்டிருக்கும் நிலை ! சரியான இடமில்லை, நல்ல உடைகளில்லை  (அதாவது எவ்வளவு இருந்தும் போதும் என்ற மனதில்லை); அலுவலக வேலையில் மேலதிகாரிகளுடன் பிரச்னை, கீழ் பணிபுரிபவர்களுடன் பிரச்னை, சக  பணியாளர்களுடன் பிரச்னை,  மற்றவர்களுக்கு எல்லாமே எளிதில் நடப்பதாகவும் தமக்கு சாதாரண விஷயங்கள் கூட பல இடர்பாடுகள் நேர்வதாகவும் உண்மையாகவோ மனத்திலோ சிந்தனை;  குடும்பங்களில்  பிரச்னை;  பணமுடை; போதாக்குறைக்கு கொரோனா வேறு உலகத்தையே ஆட்டிப்படைத்து விட்டது.   ஒவ்வொரு கால கட்டத்திலும் விதவிதமான பிரச்னைகள்.  அலைகள் எல்லாம் ஓர் நாள் ஓயும். நாம் நிம்மதியாக வேலைகளை துறந்து ஓய்வாக அமைதியான வாழ்க்கை 60 களில் வாழலாம் என நினைக்கிறோம்.  சும்மா இருப்பதும் பெரும் சுமையாகிறது ! நமக்கு வயதாகும் காலகட்டத்தில் புதுப்புது பிரச்னைகள் !! 

Glory, or difficulty – nothing is permanent.  In this World, there have been mighty Kings –  not exactly those  who ruled the entire Universe but many lesser mortals with valour who ruled over a piece of land and were proud -  history has it that they have fallen biting the dust – that what can lesser humans who possess broken pots as their asset dream of …. Alwar directs us to fall at the feet of Lord Sriman Narayana  .. ..

We think, speak and surround ourselves with Self !!  .. .. .. the  ego (Latin for "I") acts according to the reality principle; i.e., it seeks to please the id's drive in realistic ways that, in the long term, bring benefit, rather than grief.  At the same time, Freud concedes that as the ego "attempts to mediate between id and reality, it is often obliged to cloak the unconscious commands of the id with its own preconscious rationalizations, to conceal the id's conflicts with reality, to profess...to be taking notice of reality even when the id has remained rigid and unyielding." The reality principle that operates the ego is a regulating mechanism that enables the individual to delay gratifying immediate needs and function effectively in the real world.  

மனித இனத்தை, எண்ணங்களும், கவலைகளும் - என்ன நடக்குமோ என்ற எதிர்பார்ப்புகளும், எவ்வளவு நாட்கள் இவை தொடருமோ போன்ற மனப்பிராந்திகளும் கலக்குகின்றன.  இது போன்ற ஸ்திரமற்ற கலங்கிய நிலைக்கு முக்கிய காரணம்   மனிதரிடையே காணப்படும் அகவிருளான கோபம் பொறாமை பொறுமையின்மை பேராசை சுயநலப் போக்கு அகங்காரம் மமகாரம் போன்றவற்றைக் குறிப்பிடலாம். "அகங்கார மமகாரங்கள்" கவுரவர்கள் அழிவுக்கு காரணமானது ! எம்பெருமான் ஸ்ரீகிருஷ்ணர் நான், எனது என்ற  மனநிலையை விலக்க கீதோபதேசம் செய்தார்.  - அது என்ன "அஹங்காரமமகாரம்" -  நான்’ என்ற முனைப்பு அகங்காரம் - 'எனது' என்ற 'பற்று' மமகாரம்.

மமதை என்ற சொல்லுக்கு செருக்கு, ஆணவம், திமிர் போன்ற பொருள்கள் கொள்ளலாம்.  self-conceit, vanity, haughtiness.  வெற்றி பெற்றே ஆகவேண்டும் என்கிற வேகம், தோல்வி வந்து விடுமோ என்கிற பயம், அடுத்தவர்கள் என்ன நினைப்பார்களோ என்கிற கவலை, என்ன நேர்ந்தாலும் அதிருப்தி, அடுத்தவர்கள் நிலை பார்த்து பொறாமை முதலான தன்மைகள் மமகாரத்தினால் உருவாக்கப்படுபவை.

அஹங்காரம் என்பது ஏதோ துர்யோதனனிடம் மட்டுமே இருந்த கெட்ட குணமல்ல.  நமக்கு நம் குணங்கள் அழகானவையாக, நம் மனதில் படலாம் !  ஆனால் நாம் ஒவ்வொருவரிடமும் துர்யோதனாதிகளின் செருக்கு ஆழ்ந்த மனத்தில்  அருவறுப்பான கரையாக படர்ந்துள்ளது.  நமக்கு மற்றவர்கள் பலர் திமிர் பிடித்து நடந்து கொள்வதாக படுகிறது !  .. .. ஆனால்  நம்மிடம் எவ்வளவு பேர் அணுகி தங்களை கஷ்டங்களை, நம் குறைகளை சொல்லிவிட முடியும்.   நாம் நமது அருவறுப்பான பகுதிகளை பார்க்க விரும்புவதில்லை..  நான் என்னும் சொல்லுக்கு இலக்காக இருக்கிற மனிதன் தன்னை மற்றவர்களிடத்திருந்து பிரித்து வைத்துத் தன்னை உயர்ந்தவனாகக் கருதினால் அது அஹங்காரம். நான் என்னும் சொல்லை உபயோகப்படுத்துவதற்கிடையில் தன்னை மற்ற உயிர்களோடு இணைத்து வைத்துத் தனிப்பெருமை நாடாதிருந்து பழகினால் அது அஹங்காரமற்ற நிலை.

மமகாரம் என்பது என் வீடு, என் சொத்து, என் சுகம், என் கல்வி, என் உடைமை என்பனவாம். அகங்காரம் என்பது நான் செய்தேன், நான் சாதித்தேன், என்னை தவிர வேறு யாராலும் முடியாது போன்ற எண்ணத்தின் வெளிப்பாடாகும். இதில் ஒரு பிரச்சனை என்னவென்றால் அகங்காரமும் மமகாரமும் இருப்பதை அவர்களால் உணர முடியாது. அடுத்தவர் உணர்த்தினால்தான் உண்டு.

அஹங்காரம்  மமகாரம்  ஆகிய இவ்விரண்டும் அக்ஞானத்தினின்று உதிப்பவைகளாம்.  தன்னை பற்றி என்றென்றும் நினைக்காமல் எம்பெருமானையே நினைத்து உள்கசிந்த  ஸ்வாமி நம்மாழ்வாரே - நெடுநாளாக  அஹங்காரமமகாரங்களால் பாழாய்ப் போனேனே, என்று இழந்த நாளைக்கு அநுதாபிக்கிறார். நான் உனக்கு அடிமைப்பட்டவன்; எனக்கென்று தனியே ஒரு பொருள் கிடையாது என்றபடி அவர் உரைக்கும் திருவாய்மொழி பாசுரம் இங்கே :

யானேயென்னை அறியகிலாதே,

யானேயென் தனதே என்று   இருந்தேன்,

யானேநீ  யென்னுடைமையும்  நீயே,

வானேயேத்தும்  எம் வானவரேறே.

விண்ணுலகம் முழுவதும் துதிக்குமாறு உள்ள நித்யஸூரிநாதனான எம்பெருமானே!  இதுகாறும் என்னை  - நான் எப்படி உனக்கு அடிமைப்பட்டவன், எவ்வாறு எல்லாம் உன் அருளாலே நடைபெறுகிறது என்பதையெல்லாம் அறியமாட்டாமல் 'யானே என் தனதே'  என்று அஹங்கார மமகாரங்கள் கொண்டிருந்தேன்.  வாழ்க்கையின் உண்மையை உணர்ந்து,  அவற்றை தவிர்த்து  நான் அநுஸந்திக்கும் வகை யாதெனில் -   எனது உடைமைகளும் நீயிட்ட வழக்காயிருக்கும் என்பதே, என தெள்ளத்தெளிவாக  உரைக்கின்றார் சுவாமி  நம்மாழ்வார்.

சங்க கால தமிழ் பெண்கள் தங்கள் கூந்தலை குழல், அளகம், கொண்டை, பணிச்சை, துஞ்சை என ஐந்து வகையாக ஒப்பனை செய்து கொண்டார்கள் என, மதுரைக்காஞ்சி நூல் கூறுகின்றது. கூந்தல் மீது அணிகின்ற பொருட்களை, தலை அணிகலன்கள் என்கின்றனர். இவற்றில் மகுடம் எனும் அணிகலனும் ஒன்றாகும்.  நவீன கால இளம் பெண்கள், நவீன காலத்துக்கு ஏற்றதுபோல டிரெண்டியாகவும், எளிமையாகவும் இருக்கும் கூந்தல் அணிகலன்களை  செய்து கொள்கிறார்கள்.  கூந்தலை அலங்கரிக்கும் பாரம்பரிய அணிகலன்களை, சிறப்பு நாட்களில் அணிவதை, இன்றும் பல பெண்கள் வழக்கமாகக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.  

இலக்கியங்களில் பெண்களின் கூந்தல் மயில்தோகைக்கும் கார்மேகத்திற்கும் ஒப்பிடப்படுகிறது. பூங்குழலி, வண்டார்குழலி என்றெல்லாம் கூந்தலை மையப்படுத்திப் பெண்களுக்குப் பெயர்கள் அமைந்துள்ளன. சிவபுராணத்திலும் சிவனின் ஜடாமுடி பற்றிய தகவல்கள் வருகின்றன. ஜடாதரன் என்றே அவர் அழைக்கப்படுகிறார். பகீரதன்  ஆகாச கங்கையை பூமிக்குக் கொண்டு வர சிவபெருமான் தன் ஜடை முடியில் கங்கையைத் தாங்குகிறார். 

சூடாமணி, திருகுப்பூ, சந்திரப் பிரபை, சூரியப் பிரபை, ராக்கொடி போன்றவை சில, குற்றாலக் குறவஞ்சியில் பெண்கள் அணியும் தலை அணிகலன்கள்.   இன்று திருவல்லிக்கேணி எம்பெருமானின் விசேஷ சிகை அலங்காரத்தையும், அதில் சூட்டிக்கொண்ட பூக்களையும், ஆபரணங்களையும் இங்கே கண்டு இன்புறலாம்.

 

தெளிவான மனா நிலையுடன், உடல் உபாதைகள் வியாதிகள் இல்லாமல் - நல்ல மனது, உடல் நிலை ஆரோக்கியத்துடன், எம்பெருமானுக்கு பணி செய்து கிடத்தலே அற்புத வாழ்க்கையாம்! ஏனைய பொருட்செல்வங்கள் செல்வங்களல்ல!!

Here are some photos of Sri Parthasarathi Emperuman taken during Aani Amavasai purappadu today.   Falling at the feet of Emperuman praying to remove all my ignorance and bless me with a stable mind that is attached to His lotus feet and encourages in doing kainkaryam to Emperuman and His followers

adiyen Srinivasa dhasan
Mamandur Veeravalli Srinivasan Sampathkumar
14^th July 2026.  

Swami Doddayacharyar Thirumaligai Thirunakshathiram at Thiruvallikkeni 2026

 

  

Swami Doddayacharyar Thirumaligai Thirunakshathiram at Thiruvallikkeni 2026

 

Sri U Ve Kovil Kanthadai Chandamarutham Periyappangar (Doddayachar) Swami Thirunakshathiram celebrations at Thiruvallikkeni  2026

 

Sri Vaishnava Sampradhayam places great emphasis on following the path shown by Acharyan.  Our  Sampradhayam is proud of the rich lineage of greatest of Acharyas who have guided us towards salvation.  One can easily discern from the  Great ‘Thaniyan’ of Swami Koorathazhwaan that we observe daily –  

 

“Lakshminatha samarambaam, Nathayamuna madhyamam – Asmath Achaarya paryanthaam, vanthe Guru parambaram”.

 For a  Srivaishnavaite, Acharyar leads and guides one to ultimate  Sriman Narayana. My Acharyar  is Cholasimhapuram Doddayachaaryar (presently Sri U. Ve. Kovil Kanthadai Chandamarutham Yoga Nrusimhan  Swamy).   We the Sishyas of Swami belong to the lineage, which emanated from the Holy feet of Sri Periya Perumal, Periya Pirattiar, Senai Muthalvar, Nammazhwar, Naathamunigal, Uyyakkondar, Manakkal Nambigal, Aalavanthar, Periya Nambi, Emperumaanar, Koorathazhwar, Mudaliandan, Embaar, Battar, Nanjeeyar, Nampillai,  Vadakku Thiruveethipillai, Pillai Logachariyar, Thiruvoimozhipillai, Maanavala Maamunigal, Vaanamamalai Jeeyar to  Doddacharyar (of whose lineage we have the present head – Sri Yoga Narasimha Swami).

நம் ஸ்ரீவைணவ சம்பிரதாயத்தின் அடிப்படையே - ஆசார்யர்கள் தான்.  பெரிய பெருமாள்; ஸ்ரீ ரங்கநாச்சியார், சேனை முதல்வர், நம்மாழ்வார், நாதமுனிகள், உய்யக்கொண்டார், மணக்கால் நம்பிகள், ஆளவந்தார், பெரிய நம்பி, எம்பெருமானார் இராமானுசர், கூரத்தாழ்வான், முதலியாண்டான், எம்பார், பட்டர், நஞ்சீயர், நம்பிள்ளை, பிள்ளை லோகாச்சார், திருவாய்மொழிப்பிள்ளை, பெரிய ஜீயர் எனும் நம் மணவாள மாமுனிகள், வானமாமலை ஜீயர் சுவாமி,  தொட்டையங்காரப்பை சுவாமி, சண்டமாருதம் சுவாமி எனும் பெரிய சுவாமி தொட்டையாச்சர் என எங்கள் ஆச்சார்யர் குலம் நீள்கிறது.  பெரியப்பங்கார் ஸ்வாமிக்கு பிறகு அவரது திருக்குமாரர் ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை சண்ட  மாருதம் ஸ்ரீ சிங்கராச்சார் சுவாமி; பிறகு வர்த்தமான ஸ்வாமியாக ஸ்ரீயோக ந்ருஸிம்ஹன் சுவாமி.    

20.6.2026  அன்று ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை சண்ட  மாருதம் பெரியப்பங்கார் ஸ்வாமி  திருநக்ஷத்திரம் மற்றும் ஸ்ரீ சிங்கராச்சார் ஸ்வாமியின்   திருநக்ஷத்திர வைபவமும் அவரது சிஷ்யர்களான அடியோங்களால் விமர்சையாக திருவல்லிக்கேணி ஸ்ரீயதுகிரி யதிராஜ ஜீயர்  மடத்தில் கொண்டாடப்பட்டது. 

ஸ்ரீவைணவர்களான நம் அனைவருக்கும் எம்பெருமானார் இராமானுசர் திருவடி சம்பந்தமே மிக போக்யமானது.  உடையவர்   74 சீடர்களை சிம்ஹாசனாதிபதிகளாக நியமித்தருளினார்.  அந்த பரம்பரையில் வந்தவர்களிடம் பஞ்ச ஸம்ஸ்காரம் செய்து கொள்வோர் உடையவர் திருவடி சம்பந்தம் பெறுவர்.  உடையவர் சிஷ்யர்களில் அதி முக்கியமானவர் திரு முதலியாண்டான். அவரது திருக்குமரன் கந்தாடையாண்டான் - அவர் தம் வம்ச பரம்பரையில் வந்தவர் சோளசிங்கபுரம் தொட்டையாச்சார்யார் எனும் மஹாசார்யர்.  நமது வர்த்தமான ஆசார்யர் - ஸ்ரீமான் உபய வேதாந்த கோயில் கந்தாடை சண்டமாருதம் கந்தாடையாண்டான் (எ) யோகந்ருசிம்மன் ஸ்வாமி (Thiru KKC Yogesh Swami)

 

சில நூறாண்டுகள்  முன்பு நம் சுவாமி திருவம்சத்தில் ஸ்வாமி தொட்டாச்சார்யார் என்பவர் அக்காரக்கனியாக (இனிப்புச் சுவையுடைய பழம் போன்ற) போற்றப்படும் ஸ்ரீ யோக நரசிம்மருக்குப் பூஜைகள் செய்துவந்தார். பெருமாளிடம் பக்தி கொண்ட அவர் ஆண்டுதோறும் காஞ்சிபுரம் வரதராஜப் பெருமாள் கோவிலில் பிரம்மோற்சவத்திற்குச் சென்று பெருமாளைத் தரிசிப்பது வழக்கம். ஒரு முறை அவரால்  பிரம்மோற்சவத்திற்குச் செல்ல இயலவில்லை. மூன்றாம் நாள் கருட சேவை உற்சவத்தன்று ஸ்வாமி தொட்டாச்சார்யார் சோளசிம்மபுரம் என்ற தற்போதைய சோளிங்கரில் இருந்தவாறே  'ஸ்ரீ தேவராஜ  பஞ்சகம்'  எனும்  ஐந்து ஸ்லோகங்களைப் பாடினார். இதே நேரத்தில் காஞ்சியில் வரதராஜப் பெருமாள் கருட வாகன ரூபமாகத் திருவீதி உலா செல்வதற்காகக் கோயில் வாயிலுக்கு வந்தார். சோளிங்கரில் இந்த ஐந்து சுலோகங்களைப் பாடி முடிக்கவும், காஞ்சியில் கோயில் வாயிற் கதவு மூடிக்கொள்ளவும் சரியாக இருந்தது. 

மூடிய கதவுகளுக்குப் பின்னால் கருட சேவையில் இருந்த பெருமாள் அப்படியே சோளசிம்மபுரத்துக்கு  எழுந்தருளி தொட்டாச்சார்யாருக்குக் காட்சி கொடுத்தார். இன்றும் இது ஸ்வாமி தொட்டாச்சார்யார் சேவை என்று காஞ்சியில் வழங்கப்படுகிறது. சோளிங்கபுரத்தில் காட்சி அளித்த பெருமாள், தக்கான் குளக்கரையில் கருட சேவையிலேயே கோவில் கொண்டுள்ளார்.  அத்தகைய சிறப்பு வாய்ந்த திருவம்சத்திலே அவதரித்தவர் நம் ஆசார்யர். இன்று அவர் எழுந்து அருளி இருந்து நமக்கு அருளியது நம் பெரும் பாக்கியம். 

Understand that there were  5  Thirumaligais of the lineage of Doddacharyar  earlier.  Presently there are only two - the family of Swami Periyappangar Swami - of whose lineage is our varthamana Acharyar - Sri Ubhaya Vedantha Kovil Kanthadai Chandamarutham Singarachar Swamy;  the other is that of Swami Vedanthachaar. 

Saturday 20.6.2026,  was  a great day for the sishyas as the  Thirunakshathiram of Sri U.Ve. KKCP Periyappangar Swami &  thirunakshathiram of Sri Singarachar swami were celebrated at  Yadugiri Yathiraja Mutt, Triplicane.  Our varthamana Swami Sri KKCP Yoga Narasimhan  swami descended at Thiruvallikkeni  and hundreds of sishyas and members of ‘Sri Koil Kanthaadai Chandamarutham Periyappangar Swami Sishya Sabha’ gathered  to get the blessings of Acharyar.    

Tracing back our lineage,  Swami Sri Doddachar was born in 1543 in the famous lineage of Swami Mudaliandan.  In this Kaliyuga, we know that Thirukachi Arulalar directly conversed with Acharyan Thirukachi Nambigal  … and centuries later,  Sri Devathirajar had direct interaction with our Doddacharyar Swami too.  The most famous amongst the  brahmothsavam is the  Garuda Sevai – at Thirukachi,  Lord Devapperumal is taken in procession on vahanam of Garuda also known as Periya Thiruvadi.  Garuda Seva has special significance not only for Kanchi, more so for Sholinghur because of Swami Doddachaaryar connection.  Swami Doddayachar was an ardent devotee of Lord Varadharaja and did many kainkaryams to Him. He was a regular in the annual Vaikasi Garuda Sevai of Devathirajar. Legend has it that on a particular year, he was not well and could not attend the Garudothsavam at Kachi. He was feeling desperate about his misfortune of not being able to have darshan of PerArulalar at Kachi on Garuda vahanam. He lamented standing near the Thakkan kulam at Cholasimhapuram (Sholinghur]. He composed hymns on Lord Varadharaja, known as Sri Devaraja Panchakam. He longed for the Lord's sevai and these outpourings were a direct result. 

In the Devaraja Panchakam, Acharyan [Doddachaaryar] sings that .’Lord Varadarajan is radiant on the back of Garudan --the son of Vinathai—and is flanked on both sides by the twin sets of white umbrellas and Kavari deer tail chamarams (fans). His sacred, lotus-soft right hand is held in abhaya mudhra pose assuring all that He will free them from all their fears. His beautiful lotus-like eyes rain anugraham on all the beholders. Adiyen salutes always that Sarva Mangala Moorthy emerging out of His aasthaanam through the western gopuram on the third day of His Vaikasi Brahmothsavam. 

Emperuman will never let his ardent bhaktha down. He came down to Sholinghur and gave darshan to Doddacharyar - seated on Garuda vahanam. Such is the mercy and leela vinotham of PerArulalar. Continuing as it does, on every  Vaikasi Garudothsavam day, there is a tradition known as Doddachaaryar Sevai, when the archakas hide Lord Varadar at the western gate for a short time with divine white umbrellas (ven thirukudai) just before He leaves the temple.  It is believed that Lord goes to Sholinghur for giving darshan to Doddacharyar. The mangala harathi takes place thereafter. 

We are proud to follow the lineage of  Doddacharyar and follow the footsteps of our Acharyan - Sri U Ve Koil Kanthadai Chandamarutham Yoga Narasimha Swami. Here is the thanian of our Varthamana Swami…. 

ஸ்ரீமத் வதூல குலவாரிதி பூர்ணசந்த்ரம்

ஸ்ரீமந் மஹார்ய சரணாம்புஜ  ஸஞ்சரீகம்

ஸ்ரீ சிங்கரார்ய கருணாப்த ஸமஸ்தபோதம்

பக்த்யா ச  யோக ந்ருஸிம்ஹ  குரும்  ஸ்ரயாமி !    

On that important day at  Thiruvallikkeni,  there was Thirupallandu, Thiruppalliyezuchi Thiruppavai, Thirumozhi pasuram of Singavelkunram,  & Thirukadigai;  Kovil Thiruvaimozhi, Sri Ramanuja Noorranthathi and Upadesa Rathinamalai sevakalam.  Samasrayanam was performed for some sishyas.    We were too fortunate to have Perumal theertham and Sripada theertham of our Acharyan and  darshan of ‘Thiruvaradhana Perumal – Kannan’ of our Swami.  Sri KKCP Bharath @ Srinivasan swami was also present at Tiruvallikkeni.

  

Azhwaar Emperumaanar Jeeyar Thiruvadigale Saranam !

Acharyan Thiruvadigale Saranam !!  

ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் !

நம் ஆச்சார்யன் திருவடிகளே சரணம் !!

ஸ்ரீவைஷ்ணவனுக்கு உய்ய ஒரே வழி 

எம்பெருமானிடம் சரணாகதி அடைந்து,திருவடிகளில் பிரபத்தி செய்வதே.  ஸ்ரீவைகுண்டத்து எம்பெருமானிடம் நம்மை சேர்விப்பவர் நம் ஆசார்யரே ***  ***   

adieyn  Srinivasa dhasan. 
Mamandur Veeravalli Srinivasan Sampathkumar