To search this blog

Sunday, June 13, 2021

Praying Emperuman ~ ஆயர் கொழுந்தாய் .. .. தூய அமுதைப் பருகிப்பருகி,

Till 2020, We had not heard about this word – Corona, Covid 19 – and the world now has been shaken badly by the dreaded virus.  Dealing with the unexpected is a lot more difficult because, by definition, you are confronted with an unfamiliar situation for which there has been no preparation.   People, strategists, planners were frightened as it confronted and killed humanity, keeping people under the wraps .. .. the World was lost for a solution – even now, one would not know when this would end and how the new World would take shape.  



Tamil Nadu government on Friday extended the state-wide lockdown till June 21 and announced some relaxations in Covid-19 curbs, including allowing the sale of liquor in 27 districts. Chief Minister, while making the announcement, underscored the need for adherence to norms like using thermal screening and hand sanitisers in retail shops and not using air conditioners ! – on a positive note, though TN is reeling under pressure,  Chennai’s recovery rate jumped to nearly 97% on Saturday when more than 1,893 patients were discharged. The state average is 92%. There were 989 fresh Covid-19 cases in Chennai, dropping below the 1,000-mark after 73 days.  

"Green shoots" is a term used to describe signs of economic recovery or positive data during an economic downturn. The term "green shoots" is a reference to plant growth and recovery, when plants start to show signs of health and life, and, therefore, has been employed as a metaphor for a recovering economy.

கொழுந்து  .. .. என்றால் என்ன .. .. சிறுவயதில் - அறிவுக்கொழுந்து, உலக்கை கொழுந்து போன்ற செல்ல வசவுகளை செவி மடுத்து இருப்பீர்கள் !!  .. .. இன்று நம் வீடுகளில் உலக்கையே கிடையாது !! ?

 உரலில் அரிசி மற்றும் தானியங்களை இடித்து மாவாக பெறப்பட்டு வந்தது.  அரிசி மற்றும் பல தானியங்களில் இருந்து உமியை பிரித்து எடுத்து உணவு சார்ந்த பொருட்கள் தயாரிக்கும் வேலைகளுக்கு தேவையானவை உரலும் உலக்கையும்.  உலக்கை உலர்ந்துபோன மரத்தால் செய்யப்படுவது. பட்டையும் பசையும் அற்ற அது தளிர்ப்பது எப்படி? கொழுந்து விடுவதுதான் எப்படி? நடக்கக் கூடியதன்று. வன்பாற்கண் வற்றல் மரம் தளிர்த்தாலும் உலக்கை தளிர்க்கப்போவதில்லை !  .. ..பின் என்ன - உலக்கை கொழுந்து!' 

கொழுந்து  என்றால் மென்மை; மெல்லிய இளந்தளிர்; நெருப்பு ஜூவாலை.  வேப்பிலை கொழுந்து மிக அழகாக இளம்சிவப்பு நிறத்தில் மிளிரும்.  கொழுந்து  மென்மையானது, மிருதுவானது, பார்க்க அழகுள்ளது.  அறிவுக்கொழுந்து என்றால்... அறிவிலி, முட்டாள், புத்தியில்லாதவன் மந்தபுத்தியுடைவர் என்று பொருள்.இது ஒரு வஞ்சப்புகழ்ச்சி சொல். வித்துவான்கள் பிறரது    கல்வி அறிவின்மையை சுட்டிக்காட்ட ’முஸலகிஸலயம்’ (உலக்கை கொழுந்து)  என்று பரிகாசம் செய்தார்களாம்.  



இவ்வளவு பெரிய முன்னுரை எதற்கு ..  .. .. "ஆயர் கொழுந்து' - எம்பெருமான் கண்ணனை ஆழ்வார்கள் தம் பாசுரங்களிலே புகழ்ந்தது.  கண்ணபிரான் ஆயர்குலத்துக்கே மாணிக்கமாய் அற்புத திருவவதாரம் பண்ணினவன்.  கொழுந்து, மென்மையானது, சிறப்பானது, பளிச்சென்று வெளியே தெரிவது.  கொழுந்து வாடினால் வேர் வாடாது. ஆனால், வேர் வாடினால் கொழுந்து வாடிவிடும்... எம்பெருமானின்  காருண்ய கிருபையைக் காட்ட இதற்கு மேல் ஒரு உதாரணம் தர முடியுமா என்று தெரிய வில்லை. அடியார்களின் துன்பம் காண்கையில் முதலில் கண்ணீர் சிந்துபவன் கண்ணன் என்று வெகு அழகாக சொல்லி வைத்தனர் நம் சம்பிரதாய பெரியோர்கள். இதோ இங்கே சுவாமி நம்மாழ்வாரின் அற்புத திருவாய்மொழி பாசுரம்.:-

ஆயர் கொழுந்தாய்   அவரால் புடையுண்ணும்,

மாயப் பிரானை  என் மாணிக்கச் சோதியை,

தூய அமுதைப் பருகிப்பருகி, என்

மாயப் பிறவி மயர்வறுத்தேனே.

இடையர் தலைவானான கோபாலக்ருஷ்ணனாகிய கண்ணபிரான், அவ்விடையர்களாலே  வெண்ணெய்க் களவு முதலியவற்றிற்றாக  ஆய்ச்சிமார்களிடம்  அடிவாங்கி வலிப்பதை போன்ற மாயங்கள் செய்யவல்லனுமாய் , எனக்கு விதேயனும், மாணிக்கம்போல் ஒளி பெற்ற வடிவையுடையவனும், பரிசுத்தமான அம்ருதம் போன்றவனுமான எம்பெருமானை இடையறாமல் அநுபவித்து  என்னுடைய பிறப்பின்  காரியமாய் வருகின்ற பிறவியினாலுண்டானதாகிய அஜ்ஞானத்தை போக்கிக் கொண்டேன். மேலும் மேலும் கண்ணனை நினைக்க, அவனது லீலைகளை பருகி அவன் மீது மையல் பெருக - அஞ்ஞானங்கள் நீங்கி உண்மையான அறிவு வளர்கிறது - அவனிடத்தில் ஈடுபாடு அதிகரிக்கின்றது என்கிறார் காரிமாறன் சடகோபன்.

Let us fall at the feet of the “Aayar kozhunthu” Sri Kanna piran and pray to Him for relief and peace.  Here are some photos of  the most beautiful thirumeni of  Sri Parthasarathi  Perumal taken during the 9th day of  special brahmothsavam at Thiruvallikkeni divaydesam on 11.2.2021  

 

adiyen Srinivasadhasan
Mamandur Veeravalli Srinivasan Sampathkumar
13th June 2021. 










Saturday, June 12, 2021

worshipping Sriman Narayana at Vridha Badri (Pancha Badri yatra)

நமது திவ்யப்ப்ரபந்தம் - திருப்பல்லாண்டு, பெரியாழ்வார் திருமொழியுடன் துவங்குகிறது.  இது  பிள்ளைத்தமிழ்  எனும்  இலக்கிய வடிவில் உள்ளது.  கண்ணபிரான் பிறந்தது, காப்பு,  செங்கீரை, தாலாட்டு, சப்பாணி, அம்புலி, காது குத்த அழைத்தல், மலர்களால் அலங்கரித்தல், நீராட்டு என பல பருவங்களில் கண்ணனை, பெரியாழ்வார் சீராட்டுகிறார்.   கண்ணன் திருவவதாரச் சிறப்பை கொண்டாடும்   இப்பாசுரங்களில்    'புனித கங்கையின்' பெருமையும் சொல்லப்படுகிறது !   கலியனோ தமது திருமொழி பாசுரத்தில் ஸ்ரீராமபிரானே இங்கு எழுந்து அருளியுள்ளதாக ஆனந்திக்கின்றார்.

இமயமலை பனி படர்ந்தது.  பொதுவாகவே மலைகள் மீது ஏறிச்சென்று வழிபடுதல் கடினம்.  திருமங்கை மன்னனோ - திருவதரி பாசுரங்களில் - அங்கே செல்வது மிக கடினம் என்பதை தெளிவுபடுத்துகிறார்.  

           உறிகள்போல்  மெய்ந்நரம்பெழுந்து ஊன் தளர்ந்துள்ளமெள்கி .. … …. …..

~ சரீரத்திலுள்ள நரம்புகள், வயோதிகத்தில் புடைத்து, உறிகள் போல்   வெளியே தோன்றி  - உடலில் சதை கட்டுக்குலைந்து, வலிமையின்மையால் உள்ள உறுதியும் குலையும் காலமும் வருமுன்பேயே வதரியாசிரமம்  சென்று வணங்க வேண்டும் என்கிறார் கலியன்.  நாம் பாவங்கள் நிறைய செய்கிறோம் !  ~  இந்த பிறவியிலும், அதற்க்கு முந்தைய பிறவிகளிலும் தெரிந்தும், தெரியாமலும்  சேர்ந்து திரண்ட பாவங்களை யெல்லாம் எப்படி போக்குவது ? - பெரியாழ்வார் நமக்கு வழி காட்டுகிறார்.

 

The story of Yayati  is mentioned in Bhagavata Puranam as also in Maha Baratham. Yayati,  the son of king Nahusha,  one of ancestors of Pandavas. He ruled over this place.  It is here that the most important rivers of the Nation ~ the Ganges and Yamuna originate. It has the religiously most significant places of Badrinath and Kedarnath.   It is Uttarakhand known  "Land of the Gods" due to the many holy Hindu temples and pilgrimage centres.   This became a State in Nov 1999. The state is divided into two divisions, Garhwal and Kumaon, with a total of 13 districts. The provisional capital of Uttarakhand is Dehradun, the largest city in the region, which is a railhead.  These places were affected so badly due to flash floods and cloud bursts in 2012.  With pilgrims and tourists stranded in flash floods in Uttarakahand, Govts  rushed teams to the hill state to help bring back the affected persons and also announced aid. Good administration by the Central & State ensured that the holy places  recovered so well now. 

ஸ்ரீராமாயணத்தில் ஆரண்ய காண்டத்தில்  பஞ்சவடியில்  சீதாபிராட்டி தங்க மானை பார்த்து ஆசைப்பட, ஸ்ரீராமபிரான்  மாயமானாக வந்த மாரீசன் பின் சென்றார்.   இலக்குவணன் -  “இது மாரீசனுடைய மாயை' என்ற போதிலும், சீதையின் ஆணைக்கு கட்டுப்பட்டு அவரும் அதன் பின் ஏகினார்.  திருமங்கை மன்னன் இந்த த்ருஷ்டாந்தத்தை வதரிகாச்ரமம் திவ்யதேச பாசுரத்தில் உரைக்கின்றார்.  கம்பர் தனது இராமாயணத்தில் இதையே :

நெற்றிப் பிறையாள்;      முனம் நின்றிடலும்*,

முற்றிப் பொழி;      காதலின் முந்துறுவாள்,

'பற்றித் தருக என்பென்';      எனப் பதையா,

வெற்றிச் சிலை -      வீரனை மேவினளால் !!  என உரைக்கிறார்.

 

இளம் பிறை போலும் நெற்றியை உடைய சீதை முன் மிக அழகான மாய மான் வந்து நிற்கவும்;  நிறைந்த ஆசை ததும்பி - அம்மானை  'பற்றித் தருக என இராமனை கேட்க, 'வில்லால் வெற்றி கொள்ளும் வீரனாகிய இராமன் அதன் பின் தொடர்ந்தான்.  மண்ணிலும் சரி விண்ணிலும் சரி தனக்கு ஒப்புமையில்லாத ஒர் பொன்மான் உருக்கொண்டு சீதையை நாடி இராமன் இருந்த காடு சென்றான் மாரீசன்.

 

கானிடையுருவைச் சுடுசரம் துரந்து கண்டுமுன்  கொடுந்தொழிலுரவோன்,

ஊனுடையகலத்தடுகணை குளிப்ப  உயிர்க் கவர்ந்துகந்த வெம்மொருவன்,

தேனுடைக்கமலத்து  அயனொடு தேவர் சென்று சென்றிறைஞ்சிட, பெருகு

வானிடை முதுநீர்க்கங்கையின்  கரைமேல் வதரியாச்சிராமத்துள்ளானே.

 


மரங்களும் கொடிய காட்டு மிருகங்களும் அடர்ந்த வனத்தில்  மாரீசனாகிய  மாய மானை கண்ணெதிரில் பார்த்து,  அதன் பின்னே சென்று அந்த மிருகத்தின் மேல்  தீக்ஷ்ணமான பாணத்தைப் பிரயோகித்தவனும்  கொடுமையான தொழிலையுடையவனாய் பலசாலியான வாலியினுடைய மாம்ஸமான மார்விலே தனது தீக்ஷ்ணயமான பாணத்தை அழுத்தி அவனது உயிரை அபஹரித்து சுக்ரீவனுக்கு மற்றைய வானவர்களுக்கு வாழ்வும் மகிஷ்ச்சியும் அளித்த  அதீத சௌந்தர்ய விலக்ஷணனான அஸ்மத்ஸ்வாமி  தேனையுடைய திருநாபிக்கமலத்தில் பிறந்த பிரமனோடு கூட மற்றுமுள்ள தேவர்களும் பலகால் வந்து வணங்கப் பெற்றதும்  பெருகுகின்ற புராதனமாக ஆகாசகங்கைக் கரைமீது உள்ளதுமான ஸ்ரீபதரிகாச்ரமத்திலே எழுந்தருளியிருக்கிறான் என மங்களாசாசனம் செய்துள்ளார் திருமங்கை மன்னன் தமது திருமொழி பாசுரத்திலே .

It perhaps is the ultimate dream of a Srivaishnavaite – darshan at the most holy Sri Badrinath.  It is not easy even in the modern World.  As we travelled, the bus would stop – one would find hundreds of vehicle in a line  (mostly disciplined !) – the gorges on the mountain would offer a very pleasant at the same time a fearsome view !  One could see river flowing all the way – yet the vehicle passing on a ridge could evoke fear.  At many cross-points only one vehicle can go – so vehicles would stop for an hour or so. Then traffic would flow from one side – then from the waiting side.  One could see bolsters falling down; they might fall on the vehicles, at times they would close the road.  Army and Govt agencies would work effectively clearing the debris – everyone will have to wait.  .. .. and if it were to rain, the work could be hampered, vehicles would have to remain as they are – at times they would return back to the nearest city and continue the next day.  

The fortunate ones cross this difficult terrain and chilly weather – reach the abode of God, have great darshan.  When we started back and 45 mins travelling hit road block, falling rocks – had to wait for an hour or so – it became too cloudy and had to abandon the return journey. Returned back to the holy Badrinath – the evening looked like night – the cold was not bearable – that offered another opportunity for worshipping at the temple ! 

Apart from the mesmerizing holy Badrinath main temple, there are more places to be worshipped. 

Sapta Badri constitutes a group of seven sacred temples of Sriman Narayana   located in Garhwal Himalayas in the Indian state of Uttarakhand. The Badrinath temple, called the Badri Vishal (altitude 3,133 m (10,279 ft)) is the primary temple among the seven shrines. The other six being Adi Badri, Bhavishya Badri, Yogadhayan Badri, Vriddha Badri, Ardha Badri and Dhyan Badri.  There is also another classification of ‘Pancha Badri temple circuit’ comprising of  five temples, omitting Ardha Badri and usually Dhyan Badri (or sometimes Vriddha Badri).   Since the early times, approach to the main temple of Badrinath was only along a bridle path passing through badri van (forest of berries). Thus, the word "Badri", meaning "berries", is suffixed to the names of all the Sapta Badri (seven) temples.

The main shrine of Badrinath is closed during the winter season due to snow conditions, from October–November to April–May depending on the astrological dates fixed by the Temple Committee; the Raj Purohit (Royal priest) decides the auspicious day for opening the temple kapat (doors) on Vasant Panchami day in end of April/early May while the closing day is Vijayadashami day in October/November. The other six temples are located in villages, largely in remote locations.  

On the way to ‘Jai bolo Badrinath’ is the beautiful Devaprayag.   Devaprayagai is divyadesam ‘Kandam enum Kadinagar’ and next is ‘Thirupiruthi, Thirupriti – Thiru pireethi’ – aka Joshimut.  Joshimath, also known as Jyotirmath, is a city and a municipal board in Chamoli District in  the  state of Uttarakhand.   It is home to one of the four cardinal pīthas established by Adi Shankara. Joshimath is nestled in the Himalayas at a height of 6150 feet above sea level, enroute to Badrinath from Rishikesh.   On the way one crosses Sri Nagar, which is a relatively bigger city with facilities. 

Vridha Badri is located at Animath in Chamoli district of Uttarakhand. The Vridha Badri temple dates back to the times when it India was ruled by the Gupta Dynasty.  Vridha Badri holds a very high significance and the name  is derived from the form of an old man in which Sriman Narayana  is worshiped here. It is situated ahead of the Kalpeshwar Mahadev Temple, ahead of Helang. The elevation of Vridha Badri is of 1,380m in Animath.




Sage Naradha muni did penance here praying for Sriman Narayana and pleased with his penance, Emperuman appeared in the form of an elderly person and answered the penance of Naradha.  The idol here at this holy temple was made   by the divine craftsman Vishwakarma and was worshiped here.  Adi Shankaracharya too worshipped here.   found a partially damaged statue in Narada Kund and installed it in the Main  The temple is open all year round. Here are couple of videos – the first the Purohit of the temple talking about the temple and the second an overview of the temple taken by me.



https://youtu.be/MsGZ4l3wKHM  &  https://youtu.be/DsBCDlNVS1s

One has to get down a few steps and walk for a shortwhile (say 10 mins) to reach this beautiful small temple on the hill – one can similarly walk a few more steps to descend to the motorable road.  At the time of our visit, the main Purohit and his wife were taking care of this temple so well – and there was a beautiful nandavanam with flowers and vegetables. The priest lives a life in isolation and stated that wild animals including bears would visit once a while.

On 5.10.2019 had the fortune of worshipping at this place.  Here are some photos & video of the place, Temple and Perumal. It is exceptionally divine and pleasant to have darshan at such holy places where many sages, our Purva Acaryas and sampradhayic elders have visited and offered submission to the Lord.

Pray that Emperuman provides another opportunity in life, to visit these holy places again.

adiyen Srinivasa dhasan
Mamandur Veeravalli Srinivasan Sampathkumar
12th June 2021. 

Badri Yatra : The tour was well organized by Thirumayilai Seshadri @ 9677126311; Thiru Karnataka BR Raghavan Vadhyar Swami @ 9840562920; Govindarajan Mamandur (Tour Operator)  @ 9042963544 


















Swami Ramanujacharya - Yuva Bharati - Vivekananda Kendra Publication May 2021

Today is Thiruvathirai in the month of Vaikasi – masa thirunakshathiram of our Swami Emperumanar Ramanujar.

Thiruvallikkenivasis know very well this imposing building standing next to Samarao School, in Singarachari Street, Triplicane, Chennai 5 – many of us would have attended some seminar or attended Yoga classes there. Yesterday had the fortune of meeting Sri VV Balasubramanian who has been associated with Triplicane unit of Kendra and instrumental in spreading good thoughts for decades.  He handed over copies of ‘Yuva Bharati’ vol 48 : issue 10 (Vaisakha Jyeshta 5123 May 2021) issue – here is the photo of the cover page of the magazine. 


Man-Making and Nation Building ~ as its twin objectives !

Vivekananda Kendra would require no introduction – it is a great social organisation   founded by the RSS functionary Eknath Ranade to commemorate the Swami Vivekananda rock at Kanyakumari where Vivekananda sat and meditated for three days in 1892.  With his visionary zeal,    Vivekananda Kendra - An Extraordinary Organisation with Ordinary Men came to existence. Mananeeya Eknathji Ranade, the Man behind the Memorial started Vivekananda Kendra a spiritually oriented service mission in 1972 as the living memorial to Swami Vivekananda comprising of a cadre of dedicated Jeevanaratis, Sevavratis, Vanprasthi and Thousands of Local Karyakarata as well as lakhs of patrons , well wishers.  Vivekananda Kendra is centered around the noble thought service to man is worship of God - and is guided by the national ideals RENUNCIATION and SERVICE.

For actualising vision of Swami Vivekananda , the Kendra has more than 850 branch and activity centres spread over India to work for all stratas(phases) of the society to rebuild the nation. To achieve this Vivekananda Kendra carry's out various service activities through Yoga, Swadhyay Varga(Study Circle), Samskar Varga, Rural Development, Education, Development of Natural Resources, Organising Youth and Women and Publications based on the life and message of Swami Vivekananda, Indian Culture, Vedic studies. The Kendra urges all to join this task of national regeneration.

Their magazine : YUVA BHARATI ! — The Voice of Youth is ever a voice of renewal, - a voice of renaissance, like the music of the onrushing stream, which cutting across the rocks that come in its way, ever sings — shall find a way or make it; and dances forward and onward to form a river, whose waters then meandering and flowing majestically and musically, fertilise the land and make it smile with beauty and laugh with plenty. Youth of the World shall reshape the New World to be, and the Youth of India shall build a new Bharat nearer to their heart's desire.  

Doubly happy as my post on Sri Ramanujacharya is featured in this issue ! ~ and it is reproduced below too .. ..





adiyen Srinivasa dhasan
Mamandur Veeravalli Srinivasan Sampathkumar
12th June 2021.

**************************

 

Our Nation, is a sacred land – the place that gave us supreme Ithihasa puranas. Blessed are We, the present generation –  we celebrated 1000 years of Swami Ramanuja on  1st May 2017 – going by His Thiruvavathara Nakshathiram ‘Thiruvathirai the month of Chithirai’.  This year the  10 day annual brahmothsavam of Swami Ramanujar started on 9.4.2021. ‘Ananthah sarasi dhere  Ramye  Bhoothapurivare’ – on the bank of Ananthasaras the temple pushkarini, is the temple of Sri Adhi Kesavar.   Boothapuri, better known now as Sri Perumpudur is the most divine place for us –  the place where our Greatest Acharyar  -  the reincarnation of Adi Sesha and Sri Lakshmanar was born. 

Of the three great exponents of Vedanta philosophy, Bhagwad Ramanuja with his aesthetic beautiful interpretations occupies the central place.  Sri Ramanujar has the pride of place in the list of our Acharyars; he is hailed as Udayavar, Emperumanar, Bashyakarar, Ilayazhwaar, Yathirajar, ThiruppavaiJeeyar, NumKovilannan, amongst other names.  Worshipping Sri Ramanujar at his Avathara sthalam (birthplace) Sriperumpudur  and elsewhere will cure us of all sins and rid all diseases, keeping away mental distress and strain.   

It is astounding to learn, try to understand the path of Bhagawat Ramanuja – who thousand years ago, came to this earth for enlightening us all.    The ethical side of Vaishanavism emphasises absolute self-surrender to Sriman Narayana -  its mystical aspect presents God as the personification of love and bhakti, as longing for communion with Him.   Spiritually awakened, athma  will be satisfied with nothing more and nothing less than communion. Separation becomes an intolerable burden and the futility of the body in a space-time setting. Before Sri8 Ramanujacharya , perhaps stress was exclusively on learning and wisdom, Ramanujar emphasized that the  strength of a philosophy depended upon the following it commanded, that knowledge was auxiliary to action. He recognised karma as observance of  the moral law of Dharma.  The great preceptor ensured that the great movement spread by him would never languish once he left this earth – and in ensuring continuity, he created  the loving care of Seventy-four of his disciples. 

The fountain of knowledge, he was,  handed over to the generation his wealth of knowledge through his many works which include the Magnum Opus ‘Sri Bashyam – the Vishishtavaida commentary of Brahma sutram of Vyasa Bhagavan.; VedanthaDeepam, Vedanta Saram, Vedanta Sangraham, Gadyathrayam and many many more …. The  3 Gadyams – Saranagati Gadyam, Sriranga Gadyam and Vaikunda Gadyam are collectively known as ‘Gadyatraya’ ~ are in someways considered to be swan song of our Acharyar.   Our Acharyar describes the unique qualities of NamPerumal  with words ‘Sathyakama, Sathyasankalpa’ which would mean the most loveable quality of resolve to protect His devotees and the will to be incarnated in any form to come to the succour of devotees – He is Creator, Protector and Sustainer.   

His birth occurred   in the year 1017  to Kesava Somayaji and Gandhimathi couples.   Ilayavalwar as he was known at birth, Ramanujar was born in the year of grace of Pingala corresponding to year 939 of Salivahana era  and lived for a period of 120 years.   He was named Illayazhwar [denoting Lakshmana] by his uncle Srisaila Purnar foreseeing his wisdom, infinity and eternity.

His birth is associated with the temple tank ‘Kairavini’ at Thiruvallikkeni for his father Kesava Somayaji conducted yagna seeking birth of a son – and the great Ramanujar was born. He paid his first visit to Thiruvarangam in his 25th year but could only pay homage to Acharyar Alavanthar.  He lived and taught undisturbed in Srirangam for some more decades before had to leave the place proceeding to Melukote Thirunarayanapuram.  Ramanujacharya travelled far and wide, the entire Bharath varsh by foot propagating our religion; the prominent places would include holy Kanchipuram, Srirangam, Tirupathi, Thiruvananthapuram, Thirukurungudi, Simhachalam, Puri, Delhi, Kashmir and more.  In all these places, thousands followed him, Srivaishnavaite tradition of care for humanity and spirituality flourished all through.

More than  a thousand year ago, our Acaryar Sri Ramanujar on a pilgrimmage visited Srinagar searching for manuscript of Bodhayana-vritti, a commentary  on the Brahmasutra by Bodhyana.  His ardent disciple Kuresar was able to memorise it in one glance; the commentary of Udayavar is known as Sri Bashyam ~ Goddess of learning Saraswathi approving Sri Bashyam conferred the title  ‘Bashyakara’ on Sri Ramanujar.  Thus was fulfilled the main desire of Alavandhar – writing of an authoritative and illuminating commentary on Brahma sutra.

Ramanujacharya was a great social reformer.  He ensured proper maintenance of holy Thiruvarangam,Thirumala Tirupathi,  Melukote Thirunarayanapuram, and many other places by establishing customs and accountability for those in charge of various activities of the temple.  Associating people of every creed, he ensured that temples became the core of life of people.  He created flawless systems creating employment, ownership and more importantly oneness among people. He established 74 mutts as his following to spread and ensure propagation of Srivaishna philosophy which primarily ensured that  none were devoid of Divine Grace.  The great social reformer, had the vision of introducing most acceptable way of life for every baktha inculcating respect and love among fellow human beings.  

Sri Ramanujar at ripe old age of 82 went to Melukote, and returned to  Thiruvarangam at  94.  Ramanujacharya stayed in Melukote for 12 years, changing the life of the people around.   At nearby Thondanur,  farmers of surrounding areas requested him to help them overcome the drought situation.  He planned and executed construction of   a huge lake and named it Tirumalasagara. Even today, Thondanur lake water is used for drinking and agriculture.

A visionary par excellence who possessed all the virtues and characteristics of a yathi, he was hailed Yathirajan [King of Hermits].  Throughout his life, he exhibited compassion, and worked for upliftment and betterment of society as a whole.   A humanist to the core, he went beyond casteist hurdles and had immense love for the Supreme Lord and His devotees.  He with a deep vision evolved Ramanuja kootams providing the basic physiological needs – food, shelter and clothing for the masses.

In those golden days when Swami Emperumanar walked on the streets of Thiruvarangam and other Divyadesams – tens of thousands of his disciples and hundreds of Jeeyars followed him hailing “Ramanujo Vijayathe – Yathiraja Rajaha”  We fall at the feet of the Great preceptor Ramanujacharya, praying that whole humanity is protected from all evils including the dreaded Covid 19 and people live forever in peace and harmony.

**************************

 


Friday, June 11, 2021

Getting rid of birth and karma .. .. கழல்கண்டேன் ஏழ்பிறப்பும் யானறுத்தேன்

அரியது கேட்கின் வரிவடி வேலோய் ! - அரிதரிது மானிடர் ஆதல் அரிது - என்பது அவ்வையாரின் உரை.  உலகில் மிகவும் அரியது எது என்றால், மானிடராகப் பிறப்பது தான் அரியது. மானிடராகப் பிறந்தாலும்   குறைகள் இல்லாமல் பிறத்தல் அரியது. இந்தக் குறைகள் நீங்கிப் பிறந்தாலும் அறிவும் கல்வியும் விரும்பிக் கற்றவனாக ஆதல் அரியது. அறிவும் கல்வியும் பெற்றாலும் பிறருக்குக் கொடுக்கும் ஈகையும் நோன்பும் உடையவராய் இருத்தல் அரியது. ஈகையும் நோன்பும் உடையவராக வாழ்கின்றவர்களுக்கு வான்உலகப் பெருவாழ்வு கிடைக்கும் என்று ஒளவையார் பாடியுள்ளார்.  ..  



In every family, in every culture, birth of a new-born is a joyous occasion, celebrated in many ways.  The  old riddle, “Which came first, the chicken or the egg?” is relatively easy to answer as a question about the evolution of birth in animals, according to a Science magazine. Egg laying almost certainly came before live birth; the armoured fish that inhabited the oceans half a billion years ago and were ancestral to all land vertebrates seem to have laid eggs. But the rest of the story is far from straightforward. Over millennia of evolution, nature has come up with only two ways for a newborn animal to come into the world. Either its mother lays it in an egg, where it can continue to grow before hatching, or it stays inside its mother until emerging as a more fully formed squirming newborn.

Birth is the act or process of bearing or bringing forth offspring,also referred to in technical contexts as parturition. Multiple births in one pregnancy happen either when a single fertilised egg splits to create identical fetuses or because of the fertilisation of multiple eggs creating fraternal fetuses or a combination of these factors.  

While twins are the most common form of multiple births, there have been other cases in the past where mothers have given birth to seven to eight babies in one pregnancy, known as very high-order multiple birth. The story of a 37-year-old woman who reportedly gave birth to 10 babies, seven boys and three girls, has led to public appeals from the South African government for information about the mother and her children after it failed to find medical records at hospitals, both public and private.  News of Gosiame Sithole delivering the 10 babies at a Pretoria hospital may have grabbed headlines all over the world, but also sparked questions over its authenticity.

Moving away, life after birth is strewn with difficulties .. .. people suffer pain and suffering in multiple ways, do mistakes, sins, reap for such wrongful acts – suffer, are born again and again undergoing untold miseries !! – how to get rid of such suffering !!

பிறவியில் மனிதர்கள் பல கெடுதல்கள் செய்து அவற்றின் வினைப்பலனாக இன்னல்களை அனுபவிக்கின்றனர். மென்மேலும் தவறுகள் செய்து கஷ்டத்தில் உழல்கின்றனர். மறுபடி மறுபடி பிறக்கின்றனர்.   முன் இருந்த துன்பங்களையும், இனிச் சாரவேண்டிய துன்பங்களையும் அறுத்தவர்க்கு, நடுவிலே, பிராரப்த்த வினை காரணமாக நின்ற உடம்பும், அதற்கு ஏற்ற வினைப்பயன்களும் உள்ளன. மேலே கூறியபடி, நிலையாமையை உணர்ந்து துறவு நெறியில் நின்று இருந்தாலும், பழைய வாசனை காரணமாக புலன்களின் மீது ஆசை செல்லும். அதுவும் பிறவிக்குக் காரணமாக அமைவதால், அந்த நினைவையும் இடைவிடாத கடவுள் உணர்வால் அறுக்கல் வேண்டும் என்றது. 




பிறவிப்பற்றறுத்தலும் - மறுபிறவியே இல்லாத முக்தி நிலையும் உயர்ந்தவை - கிடைத்தற்கரியவை. மயர்வற மதிர்நலம் அருள்பெற்ற ஆழ்வார்கள் அன்றோர் மழை நாளிலே திருக்கோவலூர் இடைகழையிலே எம்பெருமானை விசேஷணங்களுடனே சேவிக்கப்பெற்றனர்.  எம்பெருமானிடத்தில் தம் மனம் உவந்து விட்டபடியால், அவனது பொன்னடிகளையே சரணாக பெற்றதனால், இதுவரையில் பாழே கழிந்த பல பிறவிகளுக்குள்ளே இருந்த  ஐந்ம பரம்பரைகளையும் இன்றோடு அறுத்துவிட்டேன்;  எனவே தமக்கு இனிமேல் மேல் பிறவியில்லையென்று அறுதியிட்டு உரைக்கின்றார் நம் தமிழ்த்தலைவன் பேயாழ்வார்.  இதோ இங்கே அவரது மூன்றாம் திருவந்தாதியின் இரண்டாவது பாசுரம்: 

இன்றே கழல்கண்டேன் ஏழ்பிறப்பும் யானறுத்தேன்,

பொன்தோய் வரைமார்வில் பூந்துழாய், - அன்று

திருக்கண்டு கொண்ட திருமாலே, உன்னை

மருக்கண்டு கொண்டேன் மனம். 

In the words of Sri Peyalwar  - his hearts brims with love for the lotus feet of the Lord whose Chest resembles mountain and is glittering with gold ornaments – the very thoughts of adorable Lord would destroy our sins and destroy our seven births too.  

பொன்மயமான சிறப்பு   அணிகலன்கள் சேரப்பெற்றதும், மலை போன்றதுமான திருமார்பில் (சாத்தப்பட்டிருந்த) திருத்துழாயை  கடல்கடைந்த அக்காலத்தில் பெரியபிராட்டியார் கண்டு கொண்டு  அநுபவிக்கும்படியாக பெற்ற  திருமாலே !  ஸ்ரீலக்ஷ்மீநாதனே! -  அடியேனுடைய மனமானது,  உன்னிடத்தே மையல் கொண்டு பொருந்தப்பெற்றதனால், அடியேன் இன்றே உனது திருவடிகளை கண்டு அநுபவிக்கப் பெற்றேன்,  ஏழ்பிறப்பாகிய  ஜென்ம பரம்பரைகளையெல்லாம், என்னை தொடர்ந்து வாராதபடி   ஒழித்திட்டேன் என்கிறார் திரு பேயாழ்வார்.

Reminiscing the past and thinking of those happier days – here are some photos of Sri Parthasarathi perumal purappadu a decade ago on 16.1.2011.

adiyen Srinivasa dhasan
Mamandur Veeravalli Srinivasan Sampathkumar
11th June 2021.