To search this blog

Saturday, November 17, 2018

Thiruvallikkeni Karthigai Masapravesam purappadu 2018


நம் ஆசார்யன் சுவாமி மணவாள மாமுனிகள் உத்சவம் இனிதே நடந்து முடிந்தது ~ பொய்கையார் பூதத்தார் சற்றுமுறைகளும் கூட இந்த வாரமே ! ~ இன்று கார்த்திகை மாதப் பிறப்பு.  திருவல்லிக்கேணி திவ்ய தேசத்தில் முக்கிய உத்சவங்கள் தவிர பல  நாட்களிலும்  பெருமாள் புறப்பாடு உண்டு. பஞ்சபர்வம் எனும் : மாசப்பிறப்பு, பௌர்ணமி, அமாவாசை, மற்றும் ஏகாதசி (2) நாட்களில் ஸ்ரீ பார்த்தசாரதி பெருமாள் புறப்பாடு கண்டு அருள்கிறார். இன்று ஸ்ரீ பார்த்தசாரதி எம்பெருமான் சிறிய மாட வீதி புறப்பட்டு கண்டு அருளினார்.


After the beautiful 10 day uthsavam of our Acaryar Swami Manavala Mamunigal occurred Poigai Azhwar sarrumurai, on which day was Mamunigal vidayarri sarrumurai – as also Pillai Logachar sarrumurai.  On Friday, it was kadanmallai Boothathazhwar sarrumurai.  Today, the month of Karthigai is born and hence mada veethi purappadu for masapravesam.


 'அந்தாதி ! ~ இயற்பா' - என்பன பற்றி அடியேனின் சில எண்ண ஓட்டங்கள் சமீபத்தில் எழுதி இருந்தேன்.  எம்பெருமானான ஸ்ரீமன் நாராயணனுக்கு பூ மாலைகளும், பொன் மாலைகளும் கூட - அருந்தமிழ் சொல்மாலையும் அழகு சேர்க்கின்றன - எனவேதான் ஒவ்வொரு புறப்பாட்டின் போதும் - பெருமாள் முன்பே திவ்யப்ரபந்தம் சேவிக்கப்பெறுகிறது. இன்றைய கோஷ்டியில்   தமிழ் தலைவனாம் பேயாழ்வாரின் மூன்றாம் திருவந்தாதி சேவிக்கப்பெற்றது.

உய்த்துணர்வென்னும் ஒளிகொள் விளக்கேற்றி,
வைத்தவனை நாடி வலைப்படுத்தேன், - மெத்தெனவே
நின்றானிருந்தான் கிடந்தானென்னெஞ்சத்து,
பொன்றாமை மாயன் புகுந்து !

மனத்தினாலும் அறிவினாலும் உய்ந்து உணர்ந்த விவேக உணர்ச்சி எனும் மாசற்ற தீபத்தை ஏற்றி, ஸ்ரீமன் நாராயனான எம்பெருமானை தனது இதயத்திலே வலைப்படுத்தி தனதாக்கிக்கொண்டால், அவ்வெம்பெருமான் குறை ஒன்றுமில்லாமல்  ஹ்ருதயத்திலே குடி புகுந்து, அமைதியாக, முதலில் நின்று, சற்று பிறகு,   வீற்றிருந்து அதன் பிறகு அங்கேயே  பள்ளிகொண்டருளினான் ~ என்கிறார் தமிழ் தலைவன் பேயாழ்வார்.

அடியேன் ஸ்ரீனிவாச தாசன் (ஸ்ரீனிவாசன் சம்பத்குமார்)
17th Nov. 2018








Thursday, November 15, 2018

Thirukkadanmallai ~ Sri Boothath Azhwar avathara sthalam : 2018




Of the many kingdoms of Tamil Nadu, Pallavas ruled Thondaimandalam having Kanchipuram as their capital city.  The appreciatory stones describe that King Simha Vishnu  destroyed the last shred of adversity from the group of the learned. His son Mahendravarman succeeded him.   The paintings in the caves of  Trichnopoly,  Sittannavasal, musical inscription at Kudumiyamalai are attributed to him.  It was also era when Pallavas and Chalukyas warred. Pallavas fought a series of wars in the northern Vengi region, before Mahendravarma decimated his chief enemies at Pullalur.  Tamil literature flourished under his rule, and he was succeeded by his famous son -  Narasimhavarma I in 630 CE.  Narasimha varma also known as Mamallan (great wrestler) defeated Pulakeshin II and ransacked the Chalukyan capital city Vatapi (also known as Badami).  It was during his reign, in 640 AD, that the Chinese traveller Hiuen Tsang visited Kanchipuram ~  and he is ever remembered for those great works of art at Mahabalipuram.


Sri Sthalasayana Perumal Thirukovil is at Thirukkadanmallai ~ in case the name does not ring a bell – it is more famously known as Mahabalipuram (simply Mamallapuram), an architectural marvel.  As the visitors alight for those magnificent sculptures – stands the ancient temple, a divyadesam.     It is at this divyadesam our Boothathazhwar was born.  Thiruvavathara uthsavam of Bootath Alwar gets celebrated in the month of Aippasi (Oct-Nov).  The temple is one of the 32 Group of Monuments at Mahabalipuram that are declared as UN world heritage sites, but unlike others that are maintained by the Archaeological Survey of India, the temple is maintained and administered by the Hindu Religious and Endowment Board of the Government of Tamil Nadu.

பகவானின் குணங்களில் ஆழ்ந்து ஈடுபடுபவர்கள் தாம்  ஆழ்வார்கள் என்று போற்றப்படுபவர்கள். ஸ்ரீமன் நாராயணன் மட்டுமே ஒப்புயர்வற்ற சிறந்த தெய்வம் என்று எம்பெருமானிடத்திலே அடிமை செய்து இருந்தவர்கள், மயர்வற மதிநலம் அருளப்பெற்ற ஆழ்வார்கள்.  இவர்களில் பொய்கை, பூதம், பேய் எனும் மூவர் முதல் ஆழ்வார்கள் என போற்றப்படுவர்கள்.  இவர்கள் சம காலத்தவர் ~ மூவரும் மதிட்கோவல்  இடைகழி என திருக்கோவலூரிலே ஒரு மழை காலத்திலே இருந்து, எம்பெருமானது பரமபோக்கியத்தாலே அவனை போற்றி மூன்று திருவந்தாதிகளை நமக்கு அளித்தனர்.

முதலாழ்வார் மூவருள் இரண்டாம் இடம் வகிப்பவர் நம் பூதத்தாழ்வார். இவர் தொண்டை நாட்டில் கடல்மல்லை ஸ்தலத்தில்,  குருக்கத்திப் பந்தலில், ஒரு குருக்கத்தி மலரில் ஐப்பசித் திங்களில் அவிட்ட நட்சத்திரத்லே, எம்பெருமானின்  கதையின் திருவம்சமாய்  அவதரித்தவர்.  வடமொழியில் பூ என்பது ஓர் அடிச் சொல். அதன் அடியாகப் பிறந்ததே  பூதம் என்னும் சொல். இதற்குச் சத்து (அறிவு) என்று பொருள். எம்பெருமானின் திருக்குணங்களை அனுபவித்தே சத்தைப் பெற்றார் ஆதலால் பூதத்தாழ்வார் எனப்பட்டார் எனவும்   பூதம் என்பது இவ்வுலகிலே நிலைத்து இருக்கக் கூடிய பொருள்களைக் குறிப்பது.  அதாவது  பகவத் பக்தி, பகவத் ஞானம், பரம பக்தி என எம்பெருமானை  தவிர வேறு ஒன்றும் இல்லை எனும் வைராக்கியம். அவ்வாறு எம்பெருமானிடத்திலே, அவனது கல்யாண குணங்களில் அடிமைசெய்யப் பெற்றவராதலால் பூதத்தாழ்வார் எனப்பட்டார் என நம் ஸம்ப்ரதாய பெரியவர்கள் வாக்கு.  இவரின் மறு பெயர்கள் பூதஹ்வயர் மற்றும் மல்லாபுரவராதீசர் ஆகியவை.


Tomorrow (16th Nov 2018) is ‘Aippasiyil  Avittam’ marking the birth of  – Sri  Boothath Azhwar.   In the evening there would be grand purappadu of Azhwar with Sri Parthasarathi Perumal at Thiruvallikkeni.  Last year dawned so well,  as adiyen could have darshan of Alwar at avathara sthalam @ Thirukkadanmallai [the present day Mahabalipuram too]  : here is something on  bhuthathAzhwAr.   For us life is riddled with difficulties – one seeks solace in God – Sri Boothath Alwar tells us the simple way of life and reaching heavenly abode, by chanting the various names of Sriman Narayana.

ஞானத்தால் நன்குணர்ந்து நாரணன்றன் நாமங்கள்,
தானத்தால் மற்றவன் பேர் சாற்றினால், - வானத்து
அணியமரர்  ஆக்குவிக்கும் அஃதன்றே, நங்கள்
பணியமரர் கோமான் பரிசு.

எம்பெருமானுக்குப் பல்லாயிரத் திருநாமங்களுண்டு; அவற்றில், திருமேனி முதலியவற்றுக்கு வாசகமான திருநாமங்கள் என்று ஒரு வகுப்பும், விபூதி விஸ்தாரங்களுக்கு வாசகமான திருநாமங்கள் என்று மற்றொரு வகுப்பும் கொள்ளத் தக்கன.  ஸ்ரீவத்ஸவக்ஷா; புண்டரீகாக்ஷ:, பீதாம்பர:, சார்ங்கீ, சக்ரபாணி:-  இத்யாதி திருநாமங்கள் முந்தின வகுப்பைச் சேர்ந்தவை; லோகாத்யக்ஷ:, ஸுராத்யக்ஷ:, ஜகத்பதி : -  இத்யாதி திருநாமங்கள் பிந்தின வகுப்பைச் சேர்ந்தவை.  ஆக இவ்விரு வகுப்புகளையுந் திருவுள்ளம்பற்றி, முதலடியில் “நாரணன்றன் நாமங்கள்” என்றும், இரண்டாமடியில் “மற்றவன் பேர்” என்றும் அருளிச் செய்யப்பட்டுள்ளது.

ஸ்ரீமந் நாராயணனுடைய  திருநாமங்களையும் மற்றும் அப்பெருமானுடைய (விபூதி விஸ்தாரங்களுக்கு வாசகமான) திருநாமங்களையும் ஞானத்தால்  உள்ளபடியறிந்து, அவன் மேல் (ப்ரேமத்தின் முடிவெல்லையான) ஸ்தானத்திலே நின்று அனுசந்திப்போமேயானால்,  நமக்கு பந்துக்களையும் எப்போதும் கைங்கர்யபரர்களாயுமுள்ள நித்யஸூரிகளுக்குத் தலைவனான எம்பெருமானுடைய தன்மையாவது,  பரமபதத்திற்கு அலங்காரமான நித்யஸூரிகளாக (நம்மை)ச் செய்துவைக்குமதுவேயாம்.
[ மகா வித்வான்  ஸ்ரீ காஞ்சி பிரதிவாதி பயங்கரம் அண்ணங்கராசாரியார் சுவாமி உரை – நன்றி:  திராவிட வேதா.org]

Alwar offers a simple solution ~ understand and know through revelations and chant the various names of Sriman Narayana,  chanting His names and worshipping  His many avatars and archavatars will secure us a place by His side in the comity of Gods in heaven.

Azhvaargal literally means those who are immersed in the feet of Sriman Narayana in their devotion and affection unto Him only.  Among the 12 Azhwaars of Srivaishanva Tradition, Poigai Azhwar, Boothath Azhwar and Peyazhwar – were the ones to have descended on this Earth earlier.  They were contemporaries and are praised as “Muthal Azhwars (the first among the Azhwars).  They were born in the month of “Aippasi: in the thirunakshathirams of ‘Thiruvonam, Avittam, Sathayam’ respectively. This divine trio met on a rainy day at Thirukkovalur – when they sang 100 verses each which now form part of Moonravathu Ayiram (Iyarpa) in Naalayira Divyaprabandham.  Boothathu Alwar was the incarnation of the divine Mace (Kaumodaki) – he was born at Thirukadanmallai [the present day Mahabalipuram] on a ‘kurukkathi’ flower.




                                 Here are some photos of Azhwar at Thirukkadanmallai and the avathara sthalam that lies just opposite to the Temple – these photos were  taken during last year’s sarrumurai on 29th  Oct 2017.  On Aippaisi Thirumoolam at Thiruvallikkeni, there will the ‘kaithalasevai’ of Sri Parthasarathi Perumal ~ similarly on Azhwar sarrumurai vaibhavam, there is kaithala sevai of Sri Sthalasayana Perumal.

                   Record my sincere thanks to the Thirukovil battars – Sri  Gopalakrishna Bhattachariar,  our beloved Kadanmallai Sridhar battar (Sridharan Soundararajan swami) and other kainkaryabarargal.



~ adiyen Srinivasadhasan
15th Nov 2018.

Wednesday, November 14, 2018

the poignant tale of Sri Namperumal's ula outside Thiruvarangam .. ..


  
I consider myself a worthless ordinary mortal ~ yet, on this glorious day of Thiruvonam nakshathiram in the month of Aippaisi (14th Nov 2018) feel it worthwhile to post one on our grear Acaryar – have added some more to my last year’s post, more out of zeal than any knowledge.   ~    :  : Prelude



Sri Pillai Logachar at Thiruvarangam (pic credit : Sri Kovil Kongiliachan Balaji Swami)

Thiruvarangam is the greatest of Divyadesams and Sriranga Vimanam owes its origin to Brahma, the creator, the first to get it and worshipped it for long in Satyaloka.  The Vimana was later obtained By Ikshvaku and later descended to mother earth, enabling all of us to have darshan at the Holy Sri Rangam divyadesam.  It is Emperuman, Sri Ranganathan, (Periya Perumal) who protects us – in His divine drama, there was a period of melancholy when thousands died in trying to protect Him from the marauding army of Malik Kafur  and his agent Ulugh Khan. 


இன்று 14.11.2018 ஒரு சீரிய நாள் ! -  ஐப்பசியில் திருவோணம் – திருவல்லிக்கேணியில் ஒரு அதி அற்புத புறப்பாடு.  அழகு மிளிரும் ஸ்ரீ பார்த்தசாரதி முன்பே திவ்யப்ரபந்த கோஷ்டி ~ அதனினும் முன்பு இரண்டு ஆச்சார்யர்கள் புறப்பாடு கண்டு அருளினர்.  ஐப்பசியில் திருவோணம் - திரு பொய்கை ஆழ்வார் திருவவதார தினம்.  இதே தினத்தில் சாற்றுமுறை வைபவம் பிள்ளை உலகாரியருக்கும். ஸ்ரீவைணவ திவ்யதேசத்தில் வாழ்வதில் முக்கிய பலன் ஒன்று ~ எம்பெருமானை திருவீதி புறப்பாடுகளிலே சேவிக்கும் ஆனந்தம்.  ஆனால் சுமார் 700 ஆண்டுகள் முன்பு நடந்த திருகாவேரியை தாண்டிச்சென்ற அப்புறப்பாட்டை  நினைக்க கணீர் மல்கும். 

 yasyAsIt kuladaivatam raghuvareNArAdhita: shrIsakha:
kAverisaridantarIpanagarI vAsasthalI puNyabhU: |
kR^iShNo mAnyagururvareNyamahimA vedAntavidyAnidhi:
bhrAtA saumyavara: svayamcha bhuvanAchAryosi kaste sama: ||

~ chanced upon reading this sloka by another great Acarya ! – any guess ??

Depending on our selection, history teaches us various things.  Woraiyur, nearer Trichy was once the capital of Cholas – fact supported by archaeological and literary evidences.  The place was under the control of Cholas even during Kalabhra interregnum. In 1751-52 occurred the ‘siege of Trichnopoly’ by Chanda Sahib. There were some more battles too .. ..the islamic invasion was firmly entrenched in Northern India since the days of Mohammad of Ghori – and in the 13th century they travelled to southern peninsula too.  In history, some great revolutions occurred accidentally and perhaps the first invasion of Deccan too !  in Delhi, one of the slaves of Ghiyasuddin Balban raised himself to the throne and his generals ran South.   Ulugh Khan’s conquest set up a permanent sultanate at Madurai that held one of the cruelest regimes in Indian History and lasted for around forty years. There are Travel records made by a traveler named Ibn Batuta, who visited India and who also married one of the daughters of the Sultan himself but was horrified at the wanton cruelty and bloodshed. Even among themselves the various Sultans who rapidly succeeded each other for the throne were lusty for fellow blood as well – it was a regime of treachery.  Malik Kafur’s invasions of Malabar and South had the singular objective – ‘plunder’.   According to Amir Khusru ' the Malik represented that on the coast of Malabar were 500 elephants, larger than those which had been presented to the Sultan from warangal, and that  he combined the extirpation of the idolaters.

Moving away from the pillages, to us what is of significance is the glorious Temple at Srirangam and Sri Ranganathar.  The temple has great religious significance and has seen various  dynasties and some plundering too ! ~ it was the saddest of  days, when in 1323 it witnessed the massive invasion and innumerable killings of devout. Koyil Ozhugu, the  authentic records of events unravels the events  that unfolded at the time when thousands of Srivaishnavaites were massacred defending the holy place. 

Next time, you visit Srirangam – have some extra time – first have darshan of Azhwar, Acaryas, Sri Ranga Nachiyar, Sri Ranga Nathar, Chakkarathazhwar, Sri Ramanujar – and before that walk on the sands near the ‘1000 pillared mantap and the astonishing Vellai gopuram’ -  feel the sand and mother earth, touch the pillars there – if it is late evening, sit with eyes closed – if fortunate, you will visualize the history – when few hundreds travelled far long with Sri Nam Perumal, with the zeal of protecting HIM !!


                          Just before the Emperumanar Udayavar Sannathi (Thaanana thirumeni – Sri Ramanujar Himself) – is the sannathi of  ‘Ulagariyar’.     I have read in my young days ‘Thiruvarangam Ula’ written by Sri Venugopalan (Pushpa Thangathurai)  and have heard this story many times from my mother too ~ and after knowing something on this, one tends to naturally go rushing to this sannathi, worship the acaryar – stand for a few minutes – turn back to see none is observing trying to hide the melancholic memories thinking of this great scholar who sacrificed at such an old age, protecting NamPerumal Himself ~ would one ever need a human to save God – that is one of His wishes and His  way of enacting plays testing us over the times.

Our Acaryar  hailed as ‘Pillai Lokacharyar’  ~ his father Vadakku Thiruveethipillai of his great affection for acharyar Nampillai, named his first son  thus.  Pillai Ulagariyar was born in Thiruvarangam.  He and his younger brother Azhagiya Manavala perumal nayanar grew up in the holy land of srirangam that lies between Thirukaveri and kollidam.   They learnt our sampradhAyam under the lotus feet of their father.  Before writing further – Srivaishnavam owes scholastic study to him through his magnum opus – Sri Vachana bushanam ~ a very small sample to know :

வேதார்த்தம் அறுதி இடுவது ஸ்ம்ருதி   இதிஹாச புராணங்களாலே.

Vedas are divided into Poorva bhagam and Uttara bhagam. The former, also known as the karma bhagam is the samhita portion and the latter also referred as Vedantam or Jnyana bhagam is the portion of Upanishads. The Vedantam explains in detail, about the form, nature, qualities and the riches [vibhuthis] of Paramatma. To those who wish to learn, there could be a Q on which is to be relied upon – to which Acaryar ordains thus.  i.e., one can place reliance only upon Vedas / dharma sastras of great sages Manu, Parasara and others, and the Holy ithihasa puranas of Sri Ramayana and Sri Mahabaratham.  Sri Vachana Bhooshanam, the divine grantha authored by Sri Pillai lokacharyar has its first four sutras as the introduction which concludes by stating that among the Itihasas and Puranas, the instruments in deciding the true meanings of Vedanta, the Itihasas have more validity.  Our Acharyar Sri Manavala mamunigal was so deeply moved by its rich contents.

I am none to write about our sampradhayam – but more on what is read, a poignant piece of history of the travails at Thiruvarangam.   History is replete with melancholy ~ nothing can be more heart-rending than the real story of Thiruvaranga Chelvanar and the devotees of Bhooloka Vaikundam running places to save the idol from Islamic invasion of 14th century.  Thiruvarangan Ula ’ of Sri Venugopalan is a classic – when the invaders threaten to take over the beautiful holy island of Srirangam – the residents rise up to fight – they were not born fighters, neither had the physique, yet they possessed that  indomitable will to do everything for Thiruvarangar. The book chronicles the preparations, fight with Sultan’s maurading army sacrificing valuable lives, devadasis doing kainkaryam at Temple killing themselves ~ finally a small group of people deciding that Srirangam is no longer a safe place [not for themselves] but for the Perumal – protecting the moolavar by building wall and running away with the Num Perumal, Uthsava idol. 


Sri Pillai Logachar at Thiruvallikkeni


சிறுவயதில் படிக்கும்போதே நெகிழ்வித்த காவியம் ஸ்ரீவேணுகோபாலனின்  *திருவரங்கன் உலா * - உண்மை சம்பவத்தை உள்வாங்கி எழுதப்பட்டது.  கோயில் ஒழுகே தமக்கு அந்த பாதிப்பையும் கதைக்களத்தையும் தந்ததாக ஆசிரியர் குறிப்பிட்டு இருந்தார்.  பதினான்காம் நூற்றாண்டில் (1323 AD)  டில்லி சுல்தான் உளுக்கான் (இன்னொரு பெயர் முகமது பின் துக்ளக்) ஒரு பெரிய படையை திரட்டிக்கொண்டு தென்னிந்தியாவை தாக்குகிறான்.  -பன்னீராயிரவர் இன்னுயிர் ஈந்த, தள்ளாத வயதில் இன்னல்களை சந்தித்த ஆசார்யரின் தியாக  வரலாற்றை தெரிந்து கொண்ட பின்னர் -  ஓவ்வொரு முறை திருவரங்கம் செல்ல வாய்ப்பு கிடைக்கும் போதெல்லாம் வெள்ளை கோபுரம் (ஒரு தேவதாசியின்  தியாக சரிதம்), ஆயிரங்கால் மண்டபம் மணல்வெளி தாண்டி, ஸ்ரீ ராமானுஜர் சந்நிதி முன்பு அமைந்துள்ள சந்நிதியில் உலகாரியரை தரிசிக்கும் போது பக்தி உணர்வுடன் சற்று கண்ணீரும் தளும்புவது இயல்பே.

இரா வேளையில் கிளர்ந்த அந்த அனுபவத்தில் முன்னணியில் இருந்தவர் ஒரு முதுமை தழுவிய இளைஞர் - பிள்ளை உலகாசிரியர்.  அணிமணிகள் இல்லாமல் அடர்த்தியான மாலைகள் புனையாமல் அரங்கன் புறப்பாடு கண்டு அருளியது மற்றுமொரு சோகம்.  திருவரங்க மாநகரமே உணர்ச்சிகள் கொப்பளிக்க அமைதியாய் அரங்கனோடு நடந்து சென்றனர். திருக்காவேரியில் கொண்டைக்கோல்கள்  (நதியின் ஆழம் தெரிந்து கொள்ள வேண்டி அமைக்கப்பட்டவை) கூட வருத்தத்திலே மூழ்கி இருந்தன போலும்.

இப்படியாக கஷ்டப்பட்டு சென்ற அரங்கனது ஊர்வலம் தொண்டைமான் காட்டுப்பகுதியில் கள்வர்களையும் சந்திக்க நேர்ந்தது.  .. .. .. அரங்கன் 60 ஆண்டுகள் இப்படி உலா சென்று திரும்பி வந்தது சோக வரலாறு - இடையிலே ஜ்யோதிழ்குடி எனும் ஊரிலே அரங்கனுக்காகவே வாழ்ந்த 'ஸ்ரீவசன பூஷண செல்வன் - சுவாமி பிள்ளை உலகாரியார் திருநாடு அலங்கரித்தது ஒரு கண்ணீர் காதை.

ஸ்ரீரங்கத்தில் பிள்ளைலோகாசார்யர் தம் சிஷ்யர்களுக்கு உபதேசங்கள் செய்து வந்த காலத்தில் டில்லியை ஆட்சி செய்த முகம்மதிய மன்னன் கியாசுதீன் துக்ளக் தன் மகன் உலூக்கானை இளவரசனாக முடிசூட்டினான். (இவனே பின்னாளில் முகமதுபின் துக்ளக் என்று பெயர் சூட்டிக்கொண்டான்). கிபி 1321ல் தென் இந்தியாவின் மீது படையெடுக்க விரும்பினான். அவனுடைய முக்கிய குறிக்கோள் தங்க வைரங்களின் கருவூலமாக திகழும் கோயில்களைக் கொள்ளையடிக்க வேண்டும் என்பதே. கிபி1323 ஆம் ஆண்டு ஆனி மாதம் 22ஆம் தேதி டில்லியிலிரிந்து பல போர்வீரர்களுடனும், 60,000 குதிரைப்படையுடன் புறப்பட்டான்.

தொண்டை மண்டலத்தை சேதப்படுத்திய உலூக்கான் திருச்சியை நோக்கி விரைந்தான். இவனது வெறிகொண்ட படை வீரர்கள் கடந்து வந்த பாதைதோறும் சிவ, விஷ்ணு ஆலயங்கள், குளங்கள், ஏரிகள் ஆகியவற்றை பாழ்படுத்தினார்கள், அந்தணர்கள் துன்புறுத்தப்பட்டார்கள், பெண்கள் கற்பை இழந்தார்கள், கோயில் விக்ரஹங்களை உடைத்து நொறுக்கினார்கள். நீர் நிலைகளை பாழ்படுத்துவதன் மூலம் நீர் ஆதாரமின்றி கொடிய பஞ்சம் தலையெடுக்கும், அதனால் மக்கள் மடிந்துப்போவார்கள் என்பது முகம்மதியர்களின் போர்முறைகளில் ஒன்றாகும். சமயபுரம் என்று அழைக்கப்படும் கண்ணனூரில் கடுமையான போர் நிகழ்ந்தது.

படையெடுப்பு என்பது ஒரு துயரவியல் நிகழ்வு.  அமைதியாய் வேதவாய் மொழி அந்தணர்களை வாழ்ந்தவர்களுக்கு என்றும் மறக்க இயலாத துயரம்.  ஆக்கிரமிக்கும் படை -  ஸ்ரீரங்கத்துக் கோவிலின் சொத்துக்களையும், செல்வங்களையும் கவர்ந்து,  திருவரங்கவாழ் மக்களுக்கு சொல்லொணாத்துயர் தருகிறது. அரங்கன் தங்கள்  குலதனம் என்று எப்போதும் வாழும்   ஸ்ரீரங்கம்வாசிகள், கோவிலில் அரங்கனிடத்திலே தங்களை அர்ப்பணித்து கைங்கர்யம் செய்த தேவதாசிகள், செந்தமிழும் வேதமும் சிறப்புற அறிந்த கைங்கர்யபரர்கள், அச்சமயத்தில் வாழ்ந்திருந்த  வேதாந்தாச்சார் மற்றும் பிள்ளை லோகாச்சாரியார் போன்றோர் பலர் சேர்ந்து அரங்கனை காப்பாற்ற பாடுபடுகின்றனர்.   உற்சவரின் அதி சௌந்தர்யமான திருமேனியை எடுத்துக் கொண்டு, பிள்ளை லோகாச்சாரியார்  சில வீரர்களுடன்,  சுல்தான் வீரர்கள் கண்களில் படாமல் ஸ்ரீரங்கத்திலிருந்து தப்பிக்கிறார்.

திருக்கோபுரத்துநாயனாரும், பிள்ளைலோகாசாரியாரியரும் அவருடை அந்தரங்க சிஷ்யர்கள் அழகியமணவாளனுக்குத் தீங்கு நேராதபடி அவர்கள் வகுத்த திட்டத்தின்படி பெருமாளையும், நாச்சிமார்களையும் மூடுபல்லக்கில் எழுந்தருளிப்பண்ணிக்கொண்டு யாரும் அறியாத வண்ணம் கொடிய மிருகங்கள், காடுகள் என்று பாராமல் விரைந்தார்கள். காட்டுவழியில் செல்லும் போது திருடர்கள் தாக்கிப் பெருமாளுடன் வந்த நகைகள், பாத்திரங்களை அபகரித்து சென்றனர். பிள்ளைலோகாசாரியாரும் தம்மிடமிருந்தவற்றையும் திருடர்களிடம் கொடுத்து அவர்களுக்கு உபதேசங்களையும் வழங்கினார். அவர்கள் திருந்தி அபகரித்த செல்வத்தைத் திருப்பித்தந்த போதும் பெற்றுக்கொள்ளாமல், அழகிய மணவாளனை விட்டுவைத்தார்களே என்று உகந்து திருமாலிருஞ்சோலையை நோக்கி விரைந்தார்கள். இவை எல்லாம் நடந்த கொடிய காலத்தில் உலகாரியருக்கு  தள்ளாடும் பருவம் - நூற்றை தாண்டி நாம் நடக்கக் கூட சிந்திக்கும் பிராயம்.

தன் தள்ளாத வயதில், அரங்கன் மீது கொண்ட பிரேமையாலே பல நாட்ககளுகளுக்கு பின் திருமோகூருக்கு அருகில் ஆனைமலை அடிவாரத்தில் ஜ்யோதிஷ்குடி என்ற கிராமத்தை  சென்றடைந்தார்கள்.  வெறி பிடித்த அரக்க மனம் கொண்ட கொள்ளையர்கள் கூட்டம்  ஸ்ரீரங்கத்த்தில் 12,000 ஸ்ரீவைஷ்ணவர்ககலை கொன்றதாக கோயில் ஒழுகு உரைக்கிறது.  இதைப் “பன்னீராயிரம் முடி திருத்திய பன்றியாழ்வான் மேட்டுக்கலகம்” என்று கோயிலொழுகு குறிப்பிடுகிறது.

கிபி 1323ல் ஆனி மாதம் தனது 118வது வயதில் உலகாரியர்  திருநாட்டுக்கு எழுந்தருளினார். அவர்களுடைய சிஷ்யர்கள் நம்பெருமாளின் திருமாலை, திருப்பரிவட்டம் கொண்டு அவருடைய சரம திருமேனியை அலங்கரித்து மதுரை ஆனைமலை அருகிலுள்ள ஜ்யோதிஷ்குடியில் மலை அடிவாரத்தில் திருப்பள்ளிபடுத்தி திருவரசு எழுப்பினார்கள்.

திருவரங்கன், ஸ்ரீரங்கத்திலிருந்து தொடங்கி அழகர் கோவில், மதுரை, எட்டயபுரம், ஆழ்வார் திருநகரி, நாகர்கோவில், திருவனந்தபுரம், கொல்லம், கோழிக்கோடு, சத்தியமங்கலம்  என சென்று, பின்னர் இருபது ஆண்டுகள் கழித்துக்  திருப்பதிக்கு செல்கிறார்.  உளுக்கான் படை மெதுவாக வலுவிழக்கிறது. விஜயநகர அரசாங்கம் பலம் பெற்று தென்னிந்தியாவை சுல்தான் ஆதிக்கத்திலிருந்து காப்பாற்றுகிறது. திருவரங்கன், திருப்பதியில் முப்பது ஆண்டுகள் பாதுகாப்பாக வைக்கப்பட்டு, பின்னர் ஸ்ரீரங்கம் திரும்புகிறார்.  50 ஆண்டுகள் திருவரங்கன் ஊரை விட்டு சென்ற துயர காவியமே 'திருவரங்கன் உலா' #
at Melukote

Here is his thaniyan :
லோகச்சர்யாய குரவே  கிருஷ்ண பாதஸ்ய சூனவே
சம்சார போகி சந்தஷ்ட   ஜீவ  ஜீவாதவே  நம:



Today (14.11.2018) is Aippasiyil Thiruvonam ~ a great day  commemorating the sarrumurai of Poigai Alwar and Acharyar ‘Pillai Ulagariyar’ – whose story I have tried to capsulate couple of times earlier.   For us Acharyars are most important – the Guru parampara emanated from the Holy feet of Sri Periya Perumal, Periya Pirattiar, Senai Muthalvar, Nammazhwar, Naathamunigal, Uyyakkondar, Manakkal Nambigal, Aalavanthar, Periya Nambi, Emperumaanar, Koorathazhwan, Mudaliandan, Embaar, Battar, Nanjeeyar, Nampillai,  Vadakku Thiruveethipillai, Pillai Logachariyar, Thiruvoimozhipillai, Swami Maanavala Maamunigal.

Most of our preceptors lived peacefully extolling Emperuman, they have handed over to us treasure trove of bakthi literature – there was this tragic period when our Namperumal [Thiruvarangar] was in exile ~ close to 6 decades - (1323 to 1371 AD) – and great deal of credit goes to Acharyar Ulagariyar in protecting the Uthsava idol and ensuring that posterity could worship NumPerumal happily. 

In the year 1311 A.D and again in 1323 A.D, Muslim forces led by Malik Kafur and Ulugh Khan attacked the temple. In the first sack of Srirangam, all the golden gifts made to the temple were carried away but fortunately it did not affect the religious life at Srirangam.  There was to be another pillage whence the garrisoned Thiruvarangam fell in the hand of marauders. In the raid in 1331 AD,  Namperumal had to be moved to safety by a band of devotees headed by Pillai Lokacharyar – and in this period of 60 years, Arangan visited Madurai, Azhwar Thirunagari, Nagercoil, Thiruvananthapuram,  Quilon, Kozhikode, Sathyamangalam – and to Thirumala Tirupathi, first hidden in ravines of the Hill and then in the Temple – returned to glory in 1371 to the delight of all.

In the year 1205  on Thiruvonam in the month of Aippasi, was born Pillai Lokacharyar, (named after Swami Nampillai) – to  "Vadaku Thiruveedhi Pillai".  He had illustrious brother  Azhagiya Manavaala Perumal Naayanar. The most learned Acharyar Pillai Ulagariyar wrote 18 works that are known as "Ashtadasa Rahasyangal",  divided into three categories. The first category talks about Rahasya Thrayam containing 8 works; Thathva thrayam comprising 5 and another 5 that includes his magnum opus ‘ Srivacana booshanam’.  Swami Pillai lokacharyar delivered  discourses to his sishyas in "Kaatazhagiya Singar" mandapam in Srirangam.   Another greatness of Pillai Logachar is his documenting the granthams in simple tamil [manipravalam] easily understood by all those interested in learning Srivainava granthams.


In his Upadesa Rathna Maalai, Swami Manavala Maamunigal extols the works of Pillai Ulagariyar and states that only most learned  can understand the majestic Sri Vachana Bushanam, fewer still can practice. 

When the gruesome plundering occurred, Ulagariyar at his ripe old age took the vigraham of Thiruvarangan, proceeded towards Madurai. Travelling in harsh path of thorns in the forest, infested by thieves, he reached Madurai after many many hardships.   At the outskirts, he protected Perumal at "Jyothishkudi" (near present day Aanaimalai)  in a cave and continued  thiruvaradhanam & all other rituals.   In protecting Arangan first from moghuls and then from robbers, in his old age, he fell ill and sadly passed away, but still ensured in organising youngsters to continue his avowed path of protection.  It is believed that he carried Thiruvarangan in the dense forest and in trying to reach a ravine, fell, but ensured that there was no harm to the divya vigraha. Injured in the process, he fell ill and finally breathed his last, reaching the abode of Sriman Narayana.

Our Sampradhayam thrives on the glorious literature handed over to us by our greatly learned Acaryas and the extreme sacrifices of Sri Pillai Logachar and thousands of nameless others.  Today is the celebrated day of birth of Sri Pillai Ulagariyar  and here are some photos.  Next time you visit Srirangam, take some extra minutes to go inside this sannathi [just before that of Sri Ramanujar] thinking of his glory and his sacrifice.

The Sanskrit sloka read at the start is sloka 50 of ‘Lokacharya Panchasat’ given to us by Swami Vedantha Desikan.  In this shloka, Swami Desikan shows the different types of greatness associated with Pillai Lokacharyar.  His family deity was the great Sri Ranganatha, who was worshipped by Lord Rama Himself.  He resided in the lofty Thiruvarangam where good deeds occur on their own and there are no sins.  He was born to scholar Vadakku thiruveethi pillai, disciple of Nampillai who himself was Lokacharya. His brother is Azhagiya Manavala Perumal Nayanar, the author of the great work Acharya Hrudayam. Other than being associated with such great people, he himself is called Pillai Lokacharyar - a most apt name for him.

~ adiyen Srinivasa dhasan [Mamandur Srinivasan Sampathkumar]


Sunday, November 11, 2018

அழகு திகழ்ந்திடும் ஐப்பசியில் திருமூலம் ~ Swami Manavala Mamunigal Sarrumurai 2018 :


Swami Manavala Mamunigal Sarrumurai 2018 :
அழகு திகழ்ந்திடும் ஐப்பசியில் திருமூலம் ***

Sri:
Srimathe Ramanujaya Namaha:
Srimath Varavara Munaye Namaha:


In our culture – we welcome rains [rain, rain go away is not our tradition] –

விண் இன்று பொய்ப்பின் விரி நீர் வியன் உலகத்து*
உள் நின்று உடற்றும் பசி.
இம் மண்ணுலகம் கடல் நீரால் சூழ்ந்தது ஆயினும் -   மழை இல்லையெனின்  பசியின் கொடுமை உலகை வாட்டக்கூடும் - என்பது திருவள்ளுவர் வாக்கு.  ‘aippasi – adai mazhai’ is an old adage. Rains are needed ~ they are but common in the Tamil month of Aippasi perhaps there are days when we would not want rain to play spoilsport (nothing to do with sports) – in year 2015  during this period it rained so heavily, inundating places causing lot of damage and trouble.   Chennai as usual is expecting water crisis – drinking water is becoming scarcer ! – people were lured to this warning by Met Dept.  which read that Coastal areas of north Tamil Nadu would experience moderate rainfall and heavy rainfall in isolated places from the night of November 14.   It was the cyclone warning of  ‘Gaja’ on 11.11.18.  Named ‘Gaja’, the cyclone was lying  840 km east of Chennai and 880 km east of Nagapattinam; it later caused havoc in some districts down South but in Chennai largely there were no effects. 

While people would have carried raincoats and umbrellas when they ventured out – at Triplicane in the morning of 11th Nov 2018 would have wondered what was happening – it was a procession of umbrellas, nay not the black one that humans use when it rains– but spotless white parasols – the divine kodais    ~ 10 sets of them – the divine kodais 20 in no.  – I had posted in detail on this earlier.


The morning of the relaxed Sunday dawned so gracefully – for those of us would never forget the greatest darshan one would dream -  the divine blessing of  ‘Kaithala Sevai’ ~ [Lord Parthasarathi and consorts being carried in the hands of the battars] – then the umbrellas were getting opened up – spotless white parasols – the divine kodais  ‘Thirumoolam in Aippasi’  the day commemorating the birth of divine Acharyar Swami Manavala Mamunigal.  


ஸ்ரீ வைஷ்ணவத்தின் சொர்க்க பூமியான  பூலோக வைகுண்டத்தில் நிகழ்ந்த முகம்மதியர் படையெடுப்பால் பல்லாயிரக்கணக்கானோர் கோயிலையும், நம்பெருமாளையும் பாதுகாக்கும் பணியில் ஈடுபட்டு இன்னுயிர் ஈந்தனர்.   வெள்ளநீர் பரந்து பாயும் விரிபொழிலரங்கம் எனும் புகழ்ச்சி பெற்ற திருவரங்கத்து மதில்களும் வீதிகளும் அங்கு வாழ்ந்த ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள் துயரங்களை கண் நோக்கிய  - பதினான்காம் நூற்றாண்டின் ஆரம்பம் மிக மோசமாக தொடங்கியது. டெல்லியை ஆண்டு வந்த சுல்தான்கள்பெரும் செல்வசெழிப்போடு வாழ்ந்து வந்த தமிழகத்தை சூறையாட படை எடுத்த காலம் அது. 


1311ம் ஆண்டு மாலிக்காபூர் ,  ஸ்ரீரங்கத்தையும் சுற்றுப்புறங்களையும் அடைந்து,செல்வங்களையும் கொள்ளை கொண்டு .. சூறையாடி பலரை கொன்ற துக்க காலம். திருவரங்கன் தனது உறைவிடத்தில் இருந்து  எழுந்து அருளப்பட்ட கொடிய காலமும் கூட.  ஸ்ரீரங்கத்தில் வாழ்ந்த  ஆசார்யர்கள்  அனைவரும் ஸ்ரீரங்கம் விட்டு வெளியேறினார்கள் பிள்ளை லோகச்சரியார் அரங்கன் திருமேனியியை தாங்கி தென் திசை நோக்கி சென்று மதுரை அருகே அழகர் கோவிலில் தங்கினார் ....பின்பு ஜ்யோதிஷ்குடி என்கிறவூரில் நோய்வாய் பட்டு மறைந்தார் .. திருவரங்கத்தில் வாழ்ந்த  பல்லாயிறவர் அன்று தன்னுயிர் ஈன்று அரங்கன் திருமேனியை காத்ததால் ,இன்று நாம் பல சேவைகளை கண்டு மகிழ்கிறோம்[have circulated a post on Acaryar Pillai Logachar also]



சுமார் அறுபது ஆண்டுகளுக்கு மேலாக கோயிலும்கோயில் நிர்வாகமும் ஸ்தம்பித்த வரலாறும் ஸ்ரீ வைஷ்ணவத்தின் ஏடுகளில் ஓர் இருண்ட காலமாகும்.  இதனால் பாழ்பட்டு இருந்த இக்காலத்தில் ,பழைய பெருமைகளை மீண்டும் ஒளிர, ஸ்ரீவைஷ்ணவம் என்னும் ஆலமரம் தழைக்க ராமானுஜரின் மறு அவதாரமாக தோன்றினார் ஸ்ரீ மணவாள மாமுனிகள்.

Mamunigal is fondly known as ‘Yatheendra Pravanar’ arising out of his irresistible attachment to the lotus feet of Sri Ramanujar [Yatheendrar].  Sri  Manavala Mamunigal is the incarnation of Adisesha.  He was born in Sikkil Kidaram in AD 1370.  At birth he was known as ‘Azhagiya Manavala Perumal Nayanaar’.  Later he was hailed in very many names such as ‘Yatheendra Pravanar’, Ramyajamathru, Saumyajamatru, Visada-Vak-Sikhamani,  Varayogi, Varavaramuni and more…..

His parents were   Thigazhakidanthan Thirunaveerudayapiran Thatharannan,  a disciple of Sri Pillailokacarya, and Sriranga nachiyar..  He became a sishya of Tiruvaimozhippillai.   Manavala mamuni's devotion to Nammalvar, Ramanuja and to his own Acharya grew as he studied the Alwar's hymns and rahasya arthangals at Alwar Thirunagari.  He lived for 73 years on this earth performing many Kainkaryams  at Sri Rangam and undertook many pilgrimages to many  Sri Vaishnava Divyadesams spreading knowledge and bakthi culture.   His patent style was to elucidate the pramanams fully   ‘following the words of the Purvarcharyas without deviating a wee bit’.   He filled  his vyakhyana granthas with the words of purvAcharyas.  As followers of Mamunigals, duty thus is cast on us to understand the significance of preserving, maintaining, supporting and following the rituals and customs associated with all our traditional Temples. 







For a Srivaishnavaite, Kainkaryam is essential; Selfless and unconditional “kainkaryam i.e., service to Lord” cleanses the soul of the performer. One must adore and be attached to their Acharyan and only the direction of Acharyar will lift us from all earthly evils – and for Us fallen at the feet called ‘Ponnadiyam Sengamalam’ – Swami Manavala Mamunigal will direct us and take us to salvation.  Those of us who try and uphold the ideals of our religion and its cultural heritage, will sure be benfitted as it then becomes the responsibility of Acharya to take care of Sishya's Atma guna poorthi. 

Of the many works, ‘Upadesa Rathinamalai’ is one which all of us should know and recite regularly.  There are 73 paasurams + thanian given  by Kovil Kandadai annan and another one rendered by Erumbiappa.   In the introductory remarks, Swami Maamunigal declares that he is performing upadesam for the future generations in strict accordance with the upadesam that he himself received from his Achaaryan, Thiruvaaimozhip piLLai and his AchArya paramparai.  Here is a pasuram in which our Acharyar richly glorifies our Purvas.  Mamunigal  takes pledge : 

ஆழ்வார்கள் ஏற்றம் அருளிச்செயல்  ஏற்றம்*
தாழ்வாதும் இன்றி அவைதான் வளர்த்தோர் * ஏழ்பாரும்
உய்ய அவர்கள் செய்த வியாக்கியைகள்  உள்ளதெல்லாம் *
வையம் அறியப்பகர்வோம் வாய்ந்து.

……  to celebrate the vaibhavams and commentaries of those imbued in Bakthi, the Azhwargal and those reverred Purvacharyas and always hold them in highest esteem – he says it is his bounded duty to talk of those commentaries to all those people  in seven Worlds for their spiritual  upliftment.



His another magnum opus is - Thiruvaimozhi Noorranthathi, which presents essence of Nammazhvar’s Thiruvaimozhi in hundred sweet verses of poetry, with each verse capturing the essence of a decad (a decad comprises approximately ten songs). The literary structure of this work is worth an independent study in its own right. Mamunigal has set this in Venpa style, a metrical prosody comprising four lines; in every song he conveys the essence (tatparya) of a decad of Thiruvaimozhi, in every verse he extols Nammalwar by his various names and yet has striven to  keep the Anthathi style of  composition, thereby beginning each verse with the same word the previous verse ended with. A real classic !

In the few years that he lived on this earth, Sri Varavara Muni physically ensured renovation of numerous temples, reorganised rituals and set up ways of worship and ensured continuance of traditions  through  his eight famous disciples known as Ashtadiggajas (elephants of the eight directions).  Sri Vanamamalai Mutt at Nanguneri was established by Mamunigal through his first disciple Sri Ponnadikkal Jeeyar in 1410. 

At Thiruvallikkeni Divyaesam around 07.45  am – Manavala Mamunigal came out with Sri Parthasarathi for a grand purappadu – the 20 pairs of parasols were the added attraction – to the glorious Acharyar Swami Manavala Maamunigal and Emperuman Sri Parthasarathi glittering with thiruvabaranams.   His work - Upadesa Rathinamalai goshti was recited in the goshti.  The purappadu ended around 10.00 am.

இப்படிப்பட்ட கீர்த்திமிகு ரம்ய(அழகிய) ஜாமாதர(மணவாள) முனி(மாமுனிகள்)கள் திருவடிகளுக்கு பல்லாண்டு, பல்லாண்டு  பாடுவோம்.

Here are some photos of the grand purappadu in the morning.  

Adiyen Srinivasa dhasan.    
11th Nov 2018.