Kairavini karaiyinile - திரு அல்லிக்கேணி குளக்கரையோரம்: Sri Parthasarathi Emperuman

Saturday, May 2, 2026

Sri Parthasarathi Emperuman - Sesha vahanam 2026

At Thiruvallikkeni divaydesam – for Sri Parthasarathi & Sri Azhagiya Singar brahmothsavam – on day 2 morning it is the majestic beautiful Sesha vahanam. Today (2.5.2026) being day 2 of Sri Parthasarathi Chithirai brahmothsavam, there was grand purappadu of Sri Parthasarathi in Sesha vahanam as Paramapatha Nathar.

Of those who render service to MahaVishnu, Ananthan – the Adi Sesha serves Him in the best possible manner that one could visualize. He is with Him when He is moving, sitting and at Thirupparkadal, Emperuman is reclining on him. The serpentine Ananthazhwaan is ever at the service of the Lord in every possible manner.

Snakes have coexisted with humans for millions of years. There are more than 3,000 species of snakes on the planet and they’re found everywhere except in Antarctica, Iceland, Ireland, Greenland, and New Zealand. About 600 species are venomous, and only about 200—seven percent—are able to kill or significantly wound a human. The serpent, or snake, is one of the oldest and most widespread mythological symbols. The word is derived from Latin serpens, a crawling animal or snake. Snake worship has been prevalent in many cultures.

In Mexico's Yucatán Peninsula, amidst the vast forests and archaeological sites, lies the awe-inspiring city of Chichén Itzá. This ancient Maya metropolis is renowned for its architecture, intricate mythology and reverence for Kukulkan, the feathered serpent god. A "vision serpent" in Maya culture, Kukulkan represented an important connection between the physical world and the spiritual world, and played a part in many of the people's social and religious traditions. The god Kukulkan is an important figure in Maya history, dating back to pre-Hispanic Mesoamerica's classic period (250 to 900 C.E.). The Yucatec Maya attributed their living habits and agricultural practices to the benevolence of this god, among other deities.

Kukulkan, also known as Quetzalcoatl among the Aztecs, was more than just a deity worshipped by the Maya peoples; he was a creator god, symbolizing the interconnectedness of life, the underworld and the sky. Maya mythology often depicts Kukulkan as a feathered serpent because snakes were symbols of life above and below the earth, while winged creatures were symbols of the sky. The cult of Kukulkan/Quetzalcoatl was the first Mesoamerican religion to transcend the old Classic Period linguistic and ethnic divisions. This cult facilitated communication and peaceful trade among peoples of many different social and ethnic backgrounds. Although the cult was originally centred on the ancient city of Chichen Itza in the modern Mexican state of Yucatán, it spread as far as the Guatemalan Highlands and northern Belize.

There is the illustrious lineage of Purvacharyargal – the hierarchy of Srivaishnava preceptors – through whom the glorious traditions passed by in generations. Its happy culmination with Namperumal Himself becoming disciple of Acarya Mamunigal redounds the wisdom of our holy lineage. Swami Emperumanar (Sri Ramanujar) and Mamunigal – both were incarnation of Adisesha. Born as Nayanar, Mamunigal was an ocean of knowledge, yet learnt at the feet of his erudite father and others – the way Sri Rama and Sri Krishna did, during their stay on earth – through courses under great sages of their times like Vasistha, Viswamitra, Sandeepani .. ..

திருப்பாற்கடலில் பள்ளி கொள்ளும் பெருமானுக்கு 'சேஷசாயி' என அழகான திருநாமம். அந்த அரவணையானின் பாதங்களை தொழுது ஏத்துபவர்கள் என்று என்றும் குறைவிலர் !.. . Here is one of the verses of Boothathazhwar:

ஞானத்தால் நன்குணர்ந்து நாரணன்றன் நாமங்கள்,

தானத்தால் மற்றவன் பேர் சாற்றினால், - வானத்து

அணியமரர் ஆக்குவிக்கும் அஃதன்றே, நங்கள்

பணியமரர் கோமான் பரிசு.

பூதத்தாழ்வாரின் இந்த வரிகள் ஆழ்வாரின் அனுபவத்தை நமக்கு உணர்த்த வல்லன. மிக சாதாரணமாய் புரிந்து கொள்ள முயற்சித்தால் இப்பாசுரத்தின் அர்த்தம் இவ்வாறு ஆகுமாம் போலே :

எம்பெருமானுக்குப் பல்லாயிரத் திருநாமங்களுண்டு; அவற்றில், திருமேனி முதலியவற்றுக்கு வாசகமான திருநாமங்கள் என்று ஒரு வகுப்பும், விபூதி விஸ்தாரங்களுக்கு வாசகமான திருநாமங்கள் என்று மற்றொரு வகுப்பும் கொள்ளத் தக்கன. ஸ்ரீவத்ஸவக்ஷா; புண்டரீகாக்ஷ:, பீதாம்பர:, சார்ங்கீ, சக்ரபாணி:- இத்யாதி திருநாமங்கள் முந்தின வகுப்பைச் சேர்ந்தவை; லோகாத்யக்ஷ:, ஸுராத்யக்ஷ:, ஜகத்பதி : - இத்யாதி திருநாமங்கள் பிந்தின வகுப்பைச் சேர்ந்தவை. ஆக இவ்விரு வகுப்புகளையுந் திருவுள்ளம்பற்றி, முதலடியில் “நாரணன்றன் நாமங்கள்” என்றும், இரண்டாமடியில் “மற்றவன் பேர்” என்றும் அருளிச் செய்யப்பட்டுள்ளது.