Adhyatma Ramayanam Kilippattu @ Chengannur Sri Mahadevan Temple

 

Thiruchengannur Thiruchirraru divyadesam :

திருச்செங்குன்றூரில் திருச்சிற்றாற்றங்கரையானை,

Thiruchengannur has a divyadesam – “Thiruchirraru” – this is a post on a rendition at another famous temple ‘Mahadevan Temple” at  Chengannur ..

രാമനാകും മന്നവനു തന്നേ ഭഗവാനാകും മായാപരൻ... >

"For King Rama himself is none other than the Supreme Lord, the master beyond all Maya (illusion)..."

சபரிமலைக்கு செல்லும் ஐயப்ப பக்தர்கள் பம்பை நதியில் நீராடிச்செல்வார்கள்.  பம்பை ஆறு மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையின் புளிச்சமலைப்பகுதியில் உற்பத்தியாகிறது. ஆலப்புழா, பத்தனம்திட்டா மாவட்டங்களின் வழியே பாயும் இந்த ஆறு இறுதியாக வேம்பநாட்டு ஏரியில் கலக்கிறது. சுமார் 176 கி.மீ பாய்ந்து கேரளத்தை செழிப்பாக்கும் இந்த நதி புராண வரலாற்றில் மிகப்பெரிய இடத்தினைப் பெற்றுள்ளது.  ஸ்வாமி நம்மாழ்வார் - திருச்சிற்றாறு எனும் நதி தீரத்தில் உள்ள இமயவரப்பர் எனும் பெருமாளை மங்களாசாசனம் செய்துள்ளார்.     திருசெங்கன்னூர் திருச்சிற்றாற்றரங்கரையின் மீபால் நின்ற எம்பெருமான் என நம்மாழ்வார் மங்களாசாசனம் !!

கேரளாவில் உள்ள செங்கன்னூர் ஒரு பிரசித்த பெற்ற ரயில் நிலையம். சபரிமலை செல்லும் பக்தர்கள் இங்கே இறங்குவர்.   இதிகாசம் மஹாபாரதத்துடன் தொடர்புள்ள ஊரிது  !  பாரதப்போர் முடிந்தவுடன் தனது குரு மரணத்துக்கு காரணம் ஆனதை நினைத்து வருத்திய தர்மர் தனது சகோதரர்களுடன் இங்கே வழிபடு செய்தார்.  தேவர்கள் அனைவரும் ஒன்றாகக் கூடி ஸ்ரீமந்நாரணனை  நினைத்து பிரார்த்தனை செய்தனர். அவர்களுக்கு அதே இடத்தில் எம்பெருமான் காட்சியளித்து அருளினார். இந்தப் பெருமையுடன் பாண்டவர்களில் ஒருவரான தருமர் புதுப்பித்து வழிபட்ட கோவில் என்கிற சிறப்பும் பெற்ற கோவிலாகக் கேரள மாநிலம், ஆலப்புழா மாவட்டம், செங்கண்ணூர் அருகே உள்ள திருச்சிற்றாறு (திருச்செங்குன்றூர்) விஷ்ணு கோவில். 

On Makara Sankaranthi day, millions of devotees would have darshan of Swami Aiyappan at Sabarimala.  Those travelling by train would get down at Chengannur or Chengannassery.  They would take bath in holy Pamba river,   third longest river in  Kerala after Periyaru and Bharathappuzha and the longest river in the erstwhile former princely state of Travancore. Sabarimala temple   is located on the banks of the river Pamba.  The river is also known as 'Dakshina Bhageerathi'. During ancient times it was called 'River Baris'.  The River Pamba enriches the lands of Pathanamthitta District and the Kuttanad area of Alappuzha District and few areas of Kottayam  .. .. on its banks is located Thiruvaranvilai divyadesam (Aramula) and on the banks of ‘thiruchitraru’ is located another divyadesam – “Thiruchengannur’ sung by Swami Nammalwar. 

                 Chera dynasty popularly ruled South India in an era whence Cholas, Pandyas and Pallavas too were the rulers.   Cheras ruled from Kerala and the Chera country was geographically well placed to profit from maritime trade via the extensive Indian Ocean networks. Exchange of spices, especially black pepper, with Middle Eastern and Graeco-Roman merchants are attested in several sources.  

Changanassery is a municipal town in Kottayam district in the state of Kerala.  Changanassery is the gateway to the Western Ghats and Kuttanad. It is one of the major educational   centres of Kerala, with nearly 100% literacy. The first recorded history on the origin of Changanacherry is obtained from Sangam period literature. According to Sangam era documents, Uthiyan Cheralathan (Perum Chorru Udiyan Cheralathan, Athan I, or Udiyanjeral - AD c. 130) is the first recorded Chera dynasty ruler.   He had his capital at a place called "Kuzhumur" in Kuttanad and expanded the kingdom northward and eastward from his original homeland.   Nearer lies – Chengannoor, a  municipal town   located in the extreme eastern part of the Alappuzha district, on the banks of Pamba River.  Chengannur is 117 kilometres (73 mi) north of the state capital Thiruvananthapuram on the MC Road (State Highway 1). Chengannur is connected to Kollam and Kottayam by NH 220. 

Chengannur is famous  for the Chengannur Mahadeva Temple as also the Srivaishnavaite shrine of Imayavarappan thirukovil.  The taluk comprises villages such as Kurattissery, Mannar, Ennakkad, Pandanad, Thiruvanvandoor, Chengannur, Mulakuzha, Ala, Puliyoor, Cheriyanad, Budhanoor and Venmony. The name Chengannur (chen - kunnu- ur/noor) is derived from the words 'Che' (Malayalam) which means red soil 'kunnu' (Malayalam) means hill and 'ur/oor' (Malayalam) that means land. Land of red hills ... Almost all those red hills are gone now due to excessive soil mining for land filling.  Chengannur was a part of Kayamkulam dynasty and which later came under Travancore kings when Kayamkulam was ceded by Marthandavarma in the 18th century.  Pepper, popularly known as "black gold", was a major export item of Chengannur.    

The tradition associated with Chengannur says that Shiva and Parvathi subsequently came south and visited Agastya  Shiva and Devi in one principal complex is perhaps the most fascinating aspect for someone interested in temple traditions.          Mahadeva facing east /   Parvathi facing west  -         the Shiva lingam covered by a gold plate depicting Ardhanarishvara, the inseparable Shiva–Shakti principle.  The temple is an excellent example of traditional Kerala temple architecture, with a circular/conical copper-covered principal shrine, substantial wooden structures and elaborate mandapams. Kerala Tourism particularly highlights the Mukhamandapam, mandapams and Koothambalam for their woodwork.  Tradition attributes the architectural design to Perumthachan, the legendary master architect and carpenter of Kerala.

What you can hear in this clip [in fact two merged] -  traditional Kerala-style devotional recitation/singing, and there is  reference to Rama.  Adhyatma Ramayanam Kilippattu is one of the most important forms in which the Ramayana is read, recited and sung in Malayalam, particularly in Kerala homes and temples.  It is based on the Sanskrit Adhyatma Ramayana, traditionally attributed to the Brahmanda Purana. Unlike Valmiki's Ramayana, it places considerable emphasis on the spiritual identity of Rama as the Supreme Reality and on devotion (bhakti). Kilippattu literally means "parrot song" or "song narrated by a parrot." The Malayalam poet Thunchaththu Ezhuthachan rendered the Adhyatma Ramayana into Malayalam.    Ezhuthachan uses a parrot (kili) as the narrator. The work begins with the poet invoking the bird and asking it to narrate the story.  It is not merely a Malayalam translation of Valmiki Ramayana. The theological outlook is different in important places.

There is a beautiful Kerala tradition of reading the Adhyatma Ramayanam throughout the Malayalam month of Karkidakam and it is popularly   Ramayana Masam in Kerala.  Here is a rendition at Sri Mahadevan Temple, Chenganur :  https://youtu.be/E6weU7hqcWg

Malayalam Text:

പുത്രവാത്സല്യാദ് ദശരഥങ്കണ്ണോളം

മർത്ത്യർക്കാർക്കുമില്ലെന്നതല്ലോ മൂലം

ഇനിയിതു പോരുകിൽ എന്തൊരു കാരണം

എന്നതു കേട്ടുടൻ ചൊല്ലിനാൻ അന്യേൻ...

കൈകേയി പുത്രിക്ക് രണ്ടു വരം തന്നു

വാനിലതു കാരണം രാമനും...

          This section describes the intense love King Dasaratha has for his son Rama and details the pivotal turn of events leading to Rama's exile due to Kaikeyi's boons.  

Putra-vātsalyād Daśarathankkaṇṇōḷam

Marttyarkkārkkum illennatallō mūlam

Inniyitu pōrukil enthoru kāraṇam

Ennatu kēṭṭuṭan chollinān anyēn...

and:

Kaikeyī putrikkŭ raṇṭu varaṁ tannu...

 In the second clip  

...ദുഃഖിയായാലും കോമളഗാത്രിയാം

ജാനകി മൂലം തത്ത്വമായുള്ളതു

ചൊല്ലുന്നതുണ്ട് ഞാൻ ചിത്തം തെളിഞ്ഞു കേട്ടീടുവിൻ വരും...

രാമനാകും മന്നവനു തന്നേ ഭഗവാനാകും മായാപരൻ...

  These lines transition into spiritual discourse, explaining the divine nature of Rama and Janaki (Sita) as manifestation of the Supreme.

This clip was recorded on  July 20, 2026— Karkidakam 4, 1201 in the Malayalam calendar (Kollavarsham). In 2026, the holy month of Karkidakam (also widely known as Ramayana Masam) began on July 17 (Karkidakam 1) and runs through August 16 (Karkidakam 31).

The 2^nd part of the clip is :  "Even though the tender and beautiful Janaki is sorrowful, I shall now explain the underlying ultimate truth of these events. Listen attentively with a clear mind to what lies ahead: King Rama himself is the Supreme Bhagavan, existing beyond all cosmic illusion."

Regards – S Sampathkumar

 

Thiruvallikkeni Andal bangles !! - 'கோல்வளை' ~ Asanthene tradition !! ??

 

Thiruvallikkeni Andal bangles !! - 'கோல்வளை'

 

Curious  about the second pic !!  ~  an attractive ornament now in British Museum.  The British Museum object Af1900,0427.14 is a wrist ornament (suman) made in the Asante region, dated approximately 1800–1895. It contains – gold beads, glass beads,gold crotal bells, fibre pendats, twisted vegetable fibre cord and more.  The is Asante wrist ornament. 

Image: © The Trustees of the British Museum.

திருக்கருப்பறியலூர் எனும் ஊரை கேள்விப்பட்டு உள்ளீர்களா ?  இது சிவபெருமானின்  தேவாரப்பாடல் பெற்ற சிவலாலயங்களில் ஒன்று !.

சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வரை கிராமங்களில் திருவிழா என்றவுடன் ராட்டினம், பச்சை குத்துபவர்கள், வளையல் வண்டிக்கார்கள், பலூன் விற்பவர்கள் எனக் கிராமமே களைகட்டும்.  பல பழைய படங்களில், வளையல் விற்பவர்கள் கதாபாத்திரமாக வருவது நினைவு இருக்கலாம். வாழ்க்கை மாறிவிட்டது.

இது சிறப்பான ஆடி மாதம்.  ஆடிப்பூரத்தில் அம்பாளுக்கு வளையல் சார்த்துவதும், வளையல் காணிக்கை, வளையல் மாலை அணிவிப்பதும் பக்தர்களின் நீண்ட கால நம்பிக்கை.  ஸ்ரீவைணவ திருக்கோவில்களில் கூட,  ஆண்டாளுக்கு திருவாடிப்பூரத்தன்று பக்தர்கள் வளையல்களை காணிக்கையாக அளிப்பர்.

Firozabad in UttarPradesh has earned the name ‘Suhag Nagari’ which means the city of married women,  where the married women wear bangles as a symbol of prosperity. Laad Bazaar or Choodi Bazaar in Hyderabad is famous for varieties of  pearl bangles.  Laad Bazaar is the centuries- bangles market near Charminar in Hyderabad, which has inspired photographers and poets.   Moradabad city in India is the largest producer of bangles.  Nakkavanipalem, a tiny village near Narsipatnam was once a place where skilled bangle workers were in existence.  

Gold bangles have adorned and ornamented women’s dainty wrists since ages. This is a symbol of status, prosperity, and wealth. Wrists vary in size, thickness, texture, strength, and symbolize kindness as well as for gallantry. Wrists must be decorated with jewels not because they help establish the human connection! More so because they are status symbols.  Diamond Bangles also sell well !  the Jewellers cash more in experimentation with so called newer designs, patterns, styling, engraving and more !   - some would prefer  very delicate thin gold bangles while some would insist them being solid and weighing more !

Moving away, there are many Nations, cultures, traditions that are linked to wearing of high value gold bracelets, bangles and ornaments.    Pakistan, Bangladesh and Nepal have traditions closest to India, while the Gulf countries too have an age old tradition.    In Ghana, particularly among the Akan and Asante, gold has an extraordinarily important cultural history. Gold bracelets, armlets and other ornaments were historically associated with royalty, chiefs, wealth and authority. The Asante tradition is especially remarkable because gold was not merely decorative. Gold objects could communicate rank, political authority and social standing.

In Nigeria, elaborate bracelets and bangles are prominent in Yoruba, Igbo and other traditions. Among wealthy families, gold jewellery may form an important part of bridal adornment, sometimes including substantial bracelets worn together with necklaces, earrings and rings.  Among the Maasai, colourful beadwork is much more characteristic than gold.  Women traditionally wear numerous beaded bracelets, arm ornaments and necklaces, often using strong colours and geometric patterns. These ornaments can communicate aspects of age, marital status, community identity and ceremonial participation.

Ghana, particularly the Akan/Asante tradition, is probably one of the best African examples to compare with India's tradition of precious bangles and jewellery.  For Asante royalty — gold was much more than jewellery  The Asantehene (King of the Asante) and senior chiefs traditionally appeared in extraordinarily elaborate regalia: Kente cloth, crowns, rings, gold ornaments, swords with gold-covered hilts, staffs, soul-washer's badges and other objects.

Gold had a deep symbolic meaning. In Akan thought it was associated with the sun and the life force (kra), so its presence on the king was not simply a demonstration of wealth. Royal gold regalia represented authority, power, vitality and sacred status. Here is the King wearing ornaments.  Otumfuo Osei Tutu II, 16th Asantehene, in traditional royal regalia, 2019. Official U.S. Embassy Ghana photograph by Archibald Sackey. Public domain.

ஆண்டாள் நாச்சியார் திருமொழி பாசுரத்தில் ஒரு சொல் 'கோல்வளை' - இது  பெயர்ச்சொல் - ஒரு வளையல்வகை.  வளையல்   என்பது இரண்டு கைகளிலும் மணிக்கட்டில் அணியும் ஒரு அணிகலனாகும். பொதுவாக வட்ட வடிவமானது. ஆனால் வளையக் கூடியதல்ல. இது ஒரு இந்தியப் பாரம்பரிய ஆபரணமாகும். தங்கம், அலுமினியம், பிளாட்டினம், கண்ணாடி,  எனப் பலதரப்பட்ட பொருட்களால் உருவாக்கப்படுகின்றன. 

“கோல்வளை” என்பது சங்கத் தமிழ் மற்றும் செவ்வியல் இலக்கியங்களில் வரும் அழகான சொல்.  கோல் – நேர்த்தியான, அழகிய வடிவம் / சில இடங்களில் கோலாகிய அமைப்பு என்ற பொருள். வளை – வளையல், கைவளை. அதனால் “கோல்வளை” என்பது பொதுவாக அழகிய வளையல்களை அணிந்த பெண் அல்லது அழகிய கைவளையல் என்ற பொருள் சூழலுக்கேற்ப பெறும்.

“கோல்வளை”  நாலாயிர திவ்யப்ரபந்தத்தில் நம்மாழ்வார் திருவாய்மொழியில்   ஒரு புகழ்பெற்ற பாசுர வரி. ஸ்வாமி நம்மாழ்வார் திருக்குளந்தை திவ்யதேசத்தை மங்களாசாசனம் செய்யும் பாசுரம் : 

**“கூடச் சென்றேன் இனி என் கொடுக்கேன்?

கோல்வளை நெஞ்சத் தொடக்கம் எல்லாம்** 

இங்கே “கோல்வளை” என்பதைப் பொதுவாக  கோல் + வளை: “கோல் போன்ற (மெல்லிய/நேரான) வளை” — அதாவது மெல்லிய, அழகிய கைவளைகள் அணிந்த பெண்தன்மை கொண்ட நாயகி நிலையில் ஆழ்வார் பேசுவதாகக் கொள்வர். பாசுரத்தின் சாரம்: ஆழ்வார், “ எம்பெருமானிடத்திலே அதீத  ஈடுபாடு மிகுதியால், ஆழ்வார் தம் உடல்-உள்ளம்-மரியாதை எல்லாவற்றையும் இழந்து, அவனோடு ஒன்றிவிட்ட நிலையை மிக உணர்ச்சிபூர்வமாகச் சொல்கிறார். பெரிய மாடங்களும், கொடிகள் கட்டப்பட்ட மதில்களும் உடைய தென்குளந்தையில், மேற்குப் பக்கத்தில் நிற்கும் மாயக்கூத்தன், தன் ஆடும் பறவையாகிய கருடனைக் கொடியில் ஏற்றி, போரில் வெல்லும் திருவாழியை வலத்தில் கொண்டவனை, நான் ஆசையோடு சேர்ந்துவிட்டேன்.” என்கிறார் மாறன் சடகோபன்.

கோல் + வளை can be understood as a beautiful, well-formed/ornamental bangle, and கோல்வளை becomes an epithet describing the woman who wears such bangles.

In classical Tamil, compounds involving வளை frequently extend from the ornament itself to the woman adorned with it. 

கோல்வளை பற்றி தேடியபோது படித்தது ஒரு தேவாரப் பாசுரம்.   திருநாவுக்கரசர் தேவாரம் நான்காம் திருமறையில் -  திருவதிகை வீரட்டானம் பற்றி பாடும் போது – 

நீறு கொப்பளித்த மார்பர் நிழறிகழ் மழுவொன்றேந்திக்

கூறு கொப்பளித்த கோதைக் கோல்வளை மாதோர் பாகம்

ஏறு கொப்பளித்த பாதமிமையவர் பரவியேத்த

ஆறு கொப்பளித்த சென்னியதிகை  வீரட்டனாரே. 

திருநீறு பரந்து விளங்கும் மார்பினராய், ஒளி விளங்கும் மழுப்படையைக் கையில் ஏந்தி, எல்லோரும் புகழும் மாலையும் திரண்டவளைகளும் அணிந்து ஒரு பாகத்தை விளக்கும் பார்வதி சமேதராய், காளையைத் தழும்பேற வைத்த தம் திருவடிகளைத் தேவர்கள் துதிக்குமாறு கங்கை நதி பெருகித்தங்கியிருக்கும் செஞ்சடையை உடையவராய் காட்சி வழங்குகிறார் அதிகை வீரட்டனார் என பாடியுள்ளார். 

திருக்கருப்பறியலூர்  இறைவன் :   குற்றம் பொறுத்த நாதர்.  இறைவியார்  கோல்வளை நாயகி.  இந்த தலம் வைத்தீசுவரன்கோயில் இரயில் நிலையத்திலிருந்து வடமேற்கே 8-கி.மீ தூரத்தில் உள்ளது. மயிலாடுதுறை, வைதீஸ்வரன்கோயில் ஆகிய இடங்களிலிருந்து தலைஞாயிறு   செல்ல பேருந்து வசதி உள்ளது.  தருமபுர ஆதீனத்தின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ள இவ்வாலயம், கிழக்கு நோக்கிய மூன்று நிலை ராஜகோபுரத்துடன் அமைந்துள்ளது. உள்மண்டபம் வெளவால் நெத்தி மண்டப அமைப்பில் காணப்படுகிறது.  “கற்றவன் இருப்பது கருப்பறியலூரே” என்று ஞானசம்பந்தரும், “கற்றோர்தம் இடர்தீர்க்கும் கருப்பறியலூர்” என்று சுந்தரரும் இத்தலத்து இறைவனைப் போற்றிப்பாடியுள்ளார்கள்.

திருக்கருப்பறியலூர்  தற்போது தலைஞாயிறு என அறியப்படுகிறது.இங்குள்ள ஆலயம் "கொகுடிக்கோயில்" என்று பெயர் பெறும். கொகுடி என்பது ஒருவகை முல்லை. இதன் வடிவில் அமைந்த கோயில் ஆதலால் இப்பெயர் பெற்றது. சீகாழிக்கு மேற்கில் இருப்பதால் மேலைக்காழி என்றும், சூரியன் வழிபட்டதால் தலைஞாயிறு என்றும், ஆதித்யபுரி என்றும் இத்தலம் அழைக்கப்படுகிறது.

13.8.2023  was Thiruvadipuram [Puram Nakshathiram in the month of Aadi] –    the  most blessed day for all Srivaishnavaites –  marking  the birth of Kothai Piratti [Andal].  In the ongoing Thiruvadipura Uthsavam- on day 9 – it was siriya thiruther for Sri Andal.  Here are some photos of Andal purappadu to thiruther and Andal wearing beautiful bangles.

 
adiyen Srinivasa dhasan
Mamandur Veeravalli Srinivasan Sampathkumar

 

 

fountain in holy Thirumala

 

வண்ண நீரூற்று ~ திருமலையில் யாதாகினும் பேரின்பமே .. 

  beautiful fountain at the entrance of holy Thirumala   - taken in .. 2017

Welcoming HH Sri Sri Raghuvarendra Theertha Swamiji of Sri Bheemanakatte Matha

Pranams and a very warm welcome: to   : His Holiness Sri Sri Raghuvarendra Theertha Swamiji of Srimad Achyuthaprekshacharya Mahasamsthana, Sri Bheemanakatte Matha, Udupi. It is our great privilege and honour to welcome His Holiness today.

Malnad in Western Ghats  literally means "land of rain" or "rain country." Bhīmanakatte, in the rain-drenched Malnad of Karnataka, stands on the banks of the sacred Tunga, with  confluence of Malathi  amidst the lush forests and hills of the Western Ghats.   

When we think of Karnataka’s Malnad, we think of the land of rain — the lush forests, the Western Ghats, and the sacred rivers that have nurtured a remarkable spiritual tradition. And among these sacred places stands Bhīmanakatte, on the banks of the holy Tunga, where the Malathi joins its waters.  There is, indeed, a beautiful geographical and spiritual connection between the two great Krishna kṣetras of our land.

Maha Bharatha and Lord Krishna guides and unites the Nation, all of us.  Here, on the eastern shores of the peninsula, overlooking the Bay of Bengal, stands the ancient kṣetra of Śrī Parthasarathi — Krishna, who took the reins of Arjuna's chariot.”

“Far across the peninsula, on the western shores facing the Arabian Sea, stands Udupi — another great Krishna kṣetra, sanctified by Śrī Madhvacharya.”

“And from Udupi, as we move inland through the rain-rich Malnad, along the sacred Tunga where the Malathi joins it, we reach Bhīmanakatte — the ancient seat of the Bhīmasetu Munivṛnda Maṭha.”

"Tunga pāna, Ganga snāna"

— drink the waters of the Tunga; bathe in the Ganga.

To understand the significance of this occasion,  we need to travel in imagination to the beautiful Malnad country of Karnataka — to Bhīmanakatte, a sacred kṣetra. The Tunga, flowing through the forests and hills of Malnad, is not merely a river of Karnataka. It has nourished a remarkable spiritual landscape of temples, maṭhas, saints and scholars. And on its banks stands the ancient Bhīmasetu Munivṛnda Maṭha, popularly known as Bhīmanakatte Maṭha.

Madhwa Philosophy, also known as Dvaita Vedanta, is the  school of thought  founded by Sriman Madhwacharya in the 13th century,  based on the principles of duality, emphasizing the distinction and separate existence of individual souls and the supreme reality, God.

The very name Bhīmasetu carries a beautiful traditional association with Bhīmasena and the Tunga. The legendary valorous warrior Bheema built this bridge.  The place is  traditionally  associated with Śrī Achyutaprekshacharya, the revered guru of Śrī Madhvacharya.  HH Madhvacharya entrusted his disciple Śrī Satya Tīrtha to Achyutaprekshacharya, continuing this spiritual lineage. Thus arose the Achyutapreksha Tīrtha Samasthāna, from which the Bhīmanakatte tradition subsequently emerged.

The lineage that we honour today therefore belongs to the great Madhva sampradāya — a tradition distinguished by devotion, rigorous śāstric enquiry, teaching and service.    It is particularly gratifying that His Holiness Himself represents the continuation of this living tradition.

Born as Ramachandra Aras in Beejadi near Kundapura, His Holiness received traditional education in Veda and Vedanta and pursued advanced study of the Dvaita śāstras, including Śrīman Nyāyasudhā. On 13 March 2009, He received sannyāsa dīkṣā and entered the Bhīmanakatte lineage as Śrī Raghuvarendra Tīrtha.

There is also a beautiful connection with Udupi in His Holiness's spiritual journey: His sannyāsa dīkṣā was performed at Śrī Kṛṣṇa Maṭha, Udupi.

Today, therefore, we have before us not merely a revered pontiff, but a living link in a long and distinguished paramparā — a paramparā that reaches back through Bhīmanakatte, Achyutaprekshacharya and Madhvacharya, and continues through generations of ācāryas devoted to jñāna, bhakti and tattva-prachāra.

On behalf of  SYMA and all of us gathered here, I offer our most respectful pranāms to His Holiness Śrī Raghuvarendra Tīrtha Swamiji and extend to Him a very warm and heartfelt welcome.

Śrī Gurubhyo Namaḥ.
Śrī Kṛṣṇārpaṇamastu.

On 14.8.2o26, Srinivas YOungmens Association [SYMA] entered its 50^th year, having been inaugurated on 14.8.1977.

The Association has plans for year-long celebrations with 50+ medical camps, planting trees and many civic projects.

His Holiness Sri Sri Raghuvarendra Theertha Swamiji inaugurated the Project celebrations at Thiruvallikkeni at SYMA premises on 14.8.2026 and planted a tree symbolically. The foregoing is the welcome speech to Swamiji rendered by me

With regards – S Sampathkumar

An abridged version of this Welcome address was rendered by me welcoming HH Sri Sri Raghuvarendra Theertha Swami and further reduced Tamil version was rendered when Swami was the guest at Indepedence day flag hoisting of TAMBRAS Triplicane on 15.8.2026