To search this blog

Sunday, December 29, 2019

Thiru Adhyayana Uthsavam ~ Pagal Pathu 3 @ Thirymylai 2019

Generally, people get excited about Vaikunda Ekadasi and ‘Paramapada  Vasal’ ~ commonly called ‘Sorga vassal thirappu’.. .. this year Vaikunda Ekadasi falls on Monday 6th Jan 2020  (21st  day of Margazhi) ~ Pagal pathu uthsavam commenced on  27.12.2019 and today is day 3  ~ from 6.1. till 15.1.2020 will be Irapathu .. and on 16th Jan 2020  is Iyarpa Sarrumurai  (interested in some detail !)

……… they are part of the Adhyayana Uthsavam beginning with Pagal Pathu, Irapathu – concluding with Thiruvadi Thozhuthal and Iyarpa Sarrumurai.  Legend has it that this Uthsavam hailing the significance of ‘Thiruvaimozhi’ of Nammazhwar, known as ‘Thiruvaimozhi Thirunaal’ was being celebrated right from the times of Thirumangai Mannan to Nathamunigal.  The Pagal pathu uthsavam is now on at Sri Vaishnava Divyadesams.

In life there are moments, when you feel extremely elated ~ one explicable moment is when you are at Thiruvarangam soil and  have darshan of Nam Perumal … as one travels with the purpose of worshipping at Booloka Vaikuntham [the heavenly abode of Lord Maha Vishnu on this earth] –the great place described by Thondaradipodigal as
கங்கையில் புனித மாய காவிரி நடுவு பாட்டு *  பொங்குநீர் பரந்து பாயும் பூம்பொழிலரங்கந்தன்னுள்*

At the Bhooloka Vaikundam of Srirangam Divyadesam, it begins from Suklapaksha Ekadasi and celebrated for 23 days whence Namperumal listens to the vedas and Nammazhvar's Thiruvaimozhi as rendered by the Araiyars. The festival is divided into two parts, ten days before Vaikunda Ekadasi known as Pagalpathu  and  10 days from Vaikunda Ekadasi  known as Raapathu.  The adhyayana Uthsavam (the opportunity of chanting 4000 divyaprabandham) infront of Presiding deity and ensemble of Azhwars and Acaryas occurs in all divyadesams and all important Sri Vaishnavaite temples.

Sri Andal in her Nachiyar Thirumozhi   describes the Lord as having the white conch, wearing beautiful yellow silken robes, having tresses on shoulders hovering like bees over His lotus face, the Lord of immense compassion been worshipped at Vrindavan [Brindavan nearer Mathura, where Krishna grew up !] 

வெளிய சங்கொன்றுடையானைப் பீதகவாடையுடையானை*
அளிநன்குடைய திருமாலை ஆழியானைக் கண்டீரே? *
களிவண்டெங்கும் கலந்தாற்போல் கமழ்பூங்குழல்கள் தடந்தோள்மேல்*
மிளிர நின்று விளையாட விருந்தாவனத்தே கண்டோமே !

Let us fall at the lotus feet of Sriman Narayana singing the verses of Andal – which will ensure all goodness and prosperity.  Today is day 3 of Pagal pathu – and here are some photos of the Uthsava celebrations at Thirumylai Madhava Perumal Thirukovil.  The Lord Madhavar was exceptionally spectacular with a captivating diadem

~ adiyen Srinvasa dhasan [Mamandur Veeravalli Srinivasan Sampathkumar]
29th Dec 2019.

Sudamapuri ~ the great friendship with Lord Krishna

18.12.2019 was a blessed day ~ we visited Porbandar.  Little did we realise the significance of the place  Sudamapuri ! and more of the day ! .. .. it is our good luck.

அவல் :  நெல்லை ஊறவைத்து, இடித்து, அதிலிருந்து உமியை நீக்கி அவலாகப் பயன்படுத்துகிறோம். கைக்குத்தல் முறையில் தயாரிக்கப்படும் அவலில் ஊட்டச்சத்துகள் ஏராளம். அரிசியின் நிறம், வகையைப் பொறுத்து அவலின் நிறத்திலும் ஊட்டச்சத்திலும் மாற்றங்கள் ஏற்படும். வெள்ளை மற்றும் சிவப்பு அவலைத்தான் நாம் பெரும்பாலும் பயன்படுத்துகிறோம்.

Porbandar is known to us all as the birthplace of Mohandas Karamchand Gandhi.  Onshore explorations in and around Porbandar brought to light the remains of a late Harappan settlement dating back to the 16th-14th centuries BCE. There is evidence to suggest that the Harappan legacy of maritime activity continued till the late Harappan period on the Saurashtra coast. The discovery of ancient jetties along the Porbandar creek signifies the importance of Porbandar as an active center of maritime activities in the past. 

Porbandar was the seat of the eponymous princely state in British India. In ancient times Porbandar was known to be Pao Bandar, due to its bread factories that used to export Pao ruti to Arab nations across Arabian sea.  Later the state belonged to the Jethwa clan of Rajputs.  The state was subordinate to the Mughal governor of Gujarat until being overrun by the Marathas in the latter half of the 18th century. After, they came under the authority of the Gaekwad court at Baroda and eventually of the Peshwa.

All these would pale to insignificance, when we know the important of this place having connection of Lord Sri Krishna and the legend of his friendship.  In Tamil, we know him as Kuchelar – he is Sudama, a Brahmin childhood friend of Sri Krishna.   Sudama was poor ! ~ his father  was Matuka and his mother was Rochana Devi.  His fortune was his friendship with Lord in his early days.  Sri Krishna  the Supreme God later was to rule the nearby Dwaraka, while Kuchela’s life was entwined to abject poverty.   His wife Niyati reminded him of his friendship with Krishna and egged him to go and meet the Lord for help. Incidentally, the image of  Kuchela perhaps is far different that what is depicted here at Sudamapuri.

Sudama was reluctant but eventually went to meet him. In his state of affairs, he could not afford any good gift, but remembered the liking of his bosom friend to ‘aval’ (poha / beaten rice) – and he takes some aval in a cloth as a present.   Lord Krishna whose manifestation was to prove so many things to this World, seized this opportunity to prove His quality of approving friends, irrespective of their stature.  Krishna & His consort Rukmani  received Sudaama and treated him so royally – with Lord partaking little bit of aval, the troubles of Kuchela started vanishing.    When Sudama finally returns to his home, he finds a palatial mansion instead of the hut he had left. He also finds his family dressed in opulent garb and waiting for him. He lives an austere life after that, always thankful to the Lord. It is the price of devotion to Lord.

It is our religion to submit ourselves completely to the Lord without any expectation – it can never be trading of bakthi, seeking some returns.  Sudama, was poor, had nothing, yet offered ‘aval’ with devotion and his life changed for ever.  Lord did not reward him because Sudama was a friend – but he was a sincere, astute, religious person – following the duties cast on him. 

Shri Krishna-Sudama is an immortal example of real, non-materialistic friendship. It is a perpetual symbolic definition of real friendship.  At Porbadar there exists a temple for Sudama - constructed in 1902 and 1907 at the centre of the city.   Built with white marble this temple has a number of carved pillars which decorate the temple, open from all sides this temple has a shikhara which is decorated with splendid architecture and carvings. These carvings are also visible above the pillars and the arches which adjoin the pillars. With such architecture this temple is dedicated to the shrine of Sudama which is built in simple structure. There is a beautiful statue of Lord Sri Krishna embracing Sudama.  The temple has a maze within its complex and it is believed that  if a person crosses this maze all his sins  would be forgiven.

We were delighted to know the real-life story of ‘Krishna Sudama’ friendship and were fortunate to have darshan on ‘Sudama day’ (18.12.2019) at Dwaraka as also at the temple of Sudama.  Below is the story of Sudama  and the value of friendship with Lord himself, beautifully explained by Gurji Gopalavalli dasar, posted with his permission. There was not much of buzz nor any spoke of the day here at these places but social media carried many posts on Kuchela day and the celebrations elsewhere including Guruvayur.

The temple at Sudamapuri seen now was renovated and built by : Maharaja Rana Shri Bhavsinhji Madhavsinhji Sahib Bahadur, the Maharaja of Porbandar belonging to Jethwa dynasty, who ascended the throne of princely state of Porbandar in  1900 and ruled till his death in 1908.
Adiyen Srinivasa dhasan [Mamandur Veervalli Srinivasan Sampathkumar]

#மார்கழி #முதல் #புதன்கிழமை ! (#குசேல_தினம்)*

ஆமாம் ! சனாதன தர்மத்தில் இன்று (இந்த வருடம் 18.12.2019, புதன்கிழமை) நண்பர்கள் தினம் ! ஏனென்றால் துவாரகையின் ராஜனான க்ருஷ்ணனுக்கும், ஏழ்மையில் வாழ்ந்த சுதாமாவுக்கும் இடையில் இருந்த நட்பு தான், மிகச்சிறந்தது.

*இன்று #குருவாயூரில் #சுதாமா தினம் (#குசேல தினம் என்று சொல்வார்கள்)*. பகவான் கண்ணனை சுதாமா ஒரு *#மார்கழி மாத, முதல் #புதன்கிழமை* துவாரகையில் சந்தித்தார். இந்த விஷயத்திற்கு புராண பிரமாணங்கள் எனக்குத் தெரிந்தவரை இதுவரை கண்டதில்லை. எங்காவது இருக்கலாம், ஒரு நாள் கண்ணன் பிரமாணம் காட்டித்தருவான். எப்படியாயினும் குருவாயூரில் வருஷாவருஷம் இந்த தினத்தை விசேஷமாகக் கொண்டாடுகின்றதால், வேறு பிரமாணம் அவசியமில்லை.

*சுதாமாவின் #மனைவியின் பெயர் #சுசிலா !* ஸ்ரீமத்பாகவதத்தில் சுதாமாவிற்க்கு 27குழந்தைகள் என்று சொல்லப்படவில்லை. சுதாமா ஏழ்மையை ஆசையாய் ஏற்றார். சுசிலாவும் மனதார ஏழ்மையை ஏற்றாள். ஏழ்மை ஒருவனை எல்லா விதத்திலும் பக்குவப்படுத்துகிறது. நம் மனதில் தெய்வ நம்பிக்கையில் குறை காரணமாக, தரித்திரம் கஷ்டம் என தீர்மானித்துவிட்டோம். *#ஏழ்மையில் #வாழ்வில் #நடப்பதெல்லாம் #நாராயணன் #செயல் என்று ஏற்போம் !* பணம், பதவி, அந்தஸ்து வந்துவிட்டால் எல்லாவற்றையும் மாற்றலாம் என்ற மமதை வந்துவிடும்.

ஆனாலும் பசி மிகப்பெரிய கொடுமை. பிள்ளைகளின் பசி பெற்றோரை பொய் சொல்லவைக்கும், திருடவும் தூண்டும். ஆனால் சுசிலா இதையெல்லாம் செய்யாமல் கண்ணனை சரணடைந்தாள். சுதாமா பெரிய ஞானி. உடல் கவலை, வாழ்க்கை இவையெல்லாம் கண்ணன் இஷ்டம் என்று விட்டுவிட்டவர். அதனால் அவரால் இதையெல்லாம் பெரியதாக எடுத்துக்கொள்ள முடியவில்லை. *ஏனென்றால் குருகுல வாசத்தில், வேதபுருஷனான கண்ணனோடு வேதம் பயின்றவர். வேதம் கற்று கண்ணனை அடைந்தவர் பலர். ஆனால் #கண்ணனோடு #வேதம் #பயின்றவர் இவர் ஒருவரே !* அப்படிப்பட்டவருக்கு ஏழ்மை வரமன்றோ. நமக்குத்தான் தெய்வம் என்பது ATMகார்ட் மாதிரி, வேண்டியவாறு தரவேண்டும் என்று எதிர்பார்ப்பு. *எல்லோரும் குருவை அடைந்து கண்ணனை அனுபவிப்பர். சுதாமாவோ #கண்ணனோடு #குருவிற்கு சேவை செய்தவர்.*

சுசிலா தாயாயிற்றே. பிள்ளைகளின் பசி எப்படி பொறுப்பாள் ?!? எப்படியாவது தன் கணவரை ஒரே ஒரு முறை துவாரகா அனுப்பினால், எல்லாம் மாறும் என்று திடமாக நம்பினாள். பல நாள் சுதாமாவிடம் துவாரகா போய்வரச் சொன்னாள். சரியென்று ஒரு நாள் கிளம்பினார். கண்ணனுக்குத் தர ஏதேனும் தா என்றார் சுசிலாவிடம். வீட்டில் ஒன்றுமில்லையே. ஆனாலும் சுசிலா கலங்கவில்லை. அவளுக்கு ஊரார் வைத்த பெயர் க்ஷுத்க்ஷாமா, அதாவது பசியால் இளைத்தவள் என்று அர்த்தம். சுதாமாவிற்கும் பட்டப்பெயர் உண்டு, அதுதான் குசேலர். குசேலன் என்றால் கந்தலாடை உடுத்தியவர் என்று அர்த்தம். சுசிலா அருகிலிருந்த சில வீடுகளில் பிச்சையாக வாங்கினாள் அவலை. *#அவள் வாங்கிய #அவல் தான் சுதாமா கண்ணனிடம் கொண்டு சென்றது.*

ஒருவழியாக துவாரகா வந்து சேர்ந்தார் சுதாமா.  கண்ணனுக்குத் தன்னை ஞாபக்கப்படுத்த அவரிடம் இருந்த ஒரே அடையாளம் குரு மட்டுமே. *#குருவருள் தானே #திருவருள்.* குருதியானத்தோடு துவாரகா வந்தவரை த்வாரகாதீசன் ஆசையாய் வாசல் வந்து வரவேற்றான், பழைய பால்ய சினேகிதனாகவே. அவரைக் கொண்டாடினான். *#வேதமாதாவின் #திருவடியைப் பிடித்த சுதாமாவின் #திருவடிக்கு வேதபுருஷனான கண்ணனே #பூஜை செய்தான்.* எல்லா சுகமும் கேட்பவர், கண்ணணைப் பூஜிக்கின்றனர். ஏதும் கேட்காத சுதாமாவை, கண்ணனே பூஜித்தான். செல்வம் கேட்பவரைக் கண்டால் கலங்கும் லக்ஷ்மிதேவியான ருக்மிணித் தாயார், இவரையே பக்திச்செல்வத்தின் அதிபதியாய் கண்டாள்.

கண்ணன், இவர் சொல்லவந்த குருகுல நினைவுகளை, அவன் சொன்னான். தான் ஏதும் மறக்கவில்லை என்று புரியவைத்தான் மாயன். சுதாமா நெகிழ்ந்தார். பேச்சுக்கிடையில் எனக்கு என்ன கொண்டுவந்தாய் என்றான். உயிரைத்தவிர அவர் உடலில் என்ன உண்டு, என்று ருக்மிணி மனதிற்குள் கண்ணைக் கோபித்தாள். ஆயினும் இவன் மனம் உள்ளபடி யாரறிவார். அவனே சொன்னான் " *பத்ரம் புஷ்பம் பலம் தோயம் யோ மே பக்த்யா ப்ரயச்சதி ! ததஹம் பக்த்யுபஹ்ருதம் அஸ்னாமி ப்ரயதாத்மனஹ !!*. அதாவது ஒரு இலையோ, பூவோ, பழமோ ஒரு சொட்டு ஜலமோ, அன்போடு பக்தியாய் தருவதை நான் ஏற்றுக்கொள்கிறேன் என்று சத்தியம் செய்து கைநீட்டினான். எல்லோரும் இவனிடம் கைநீட்டி கேட்பர். ஆனால் இவன் கைநீட்டிக் கேட்டது சுதாமாவிடம். ஆனாலும் சுதாமாவிற்கு தயக்கம், இத்தனை பெரிய த்வாரகாதீசனுக்கு இந்த அவலை எப்படிக் கொடுப்பது ?!? ஆனாலும் *அவல் தந்த அவள் மனதால் கண்ணனிடம் சரணடைந்தாள்.* கணவரின் மனமும், போக்கும் மனைவிதானே உள்ளபடி அறிவாள். கண்ணன் அவள் குரல் கேட்டு, இங்கே அவலைப் பறித்தான். எனக்கு மிகவும் பிடித்தது என்றான் அவள் தந்த ஒருபிடி அவலை வாயில் மென்றபடி. இப்படிக் கண்ணனுக்கு சுசிலா தந்த அவலை சுதாமா கண்ணனுக்கு துவாரகையில் தந்த நாளே, மார்கழி முதல் புதன்கிழமை.

ஒரு பிடி அவல், அவள் பக்தியால், ஜோராக ருசிக்க, இன்னொரு பிடி எடுக்க, இங்கே இவள் (ருக்மிணி) போதுமென தடுத்தாள். இவர் பக்தியை செல்வத்தால் அழிக்காதே என்றாள், கண்ணைச் சிமிட்டிச் சிரித்தாள். ஒரு நாள் பொழுது முழுதும் பால்ய குருகுல வாசத்தைப் பேசியே கழித்தான். *ஆனாலும் மனதால் சுசிலாவின் துன்பம் தீர நீங்காத செல்வம் தந்தான். சுதாமாவின் துன்பம் தீர தன்னையே செல்வமாகத் தந்தான்*

கண்ணன் என்னும் செல்வத்தை சுதாமா பூரணமாக அனுபவித்த தினம் இன்று. கிளம்பும்போது, அவ்வப்போது வா என்றானே ஒழிய கையில் ஒன்றும் தரவில்லை. எல்லாம் மனதாலே தந்துவிட்டானே... கண்ணனை எப்படி தோழனாக அனுபவிப்பது என்று சொல்லிக்கொடுத்தவர் சுதாமா. உடுக்கை இழந்தவன் கைபோல், ஆங்கே இடுக்கண் களைவதாம் நட்பு என்று, சொல்லாமலேயே அருள் செய்த உற்ற தோழன் கண்ணன்.

எல்லோருக்கும் சுதாமா தின வாழ்த்துக்கள். நான் குசேலன் என்று சொல்லமாட்டேன். ஏனென்றால் கண்ணன் சுதாமா என்றே அழைத்தான். ஊராரைப் பொறுத்தமட்டில் அவர் குசேலன். கண்ணனைப் பொறுத்தவரை அவர் என்றுமே அவனின் பிரியமான சுதாமா தான். இந்த நிகழ்ச்சிக்கு பிறகு சுதாமா கண்ணனைப் பார்க்க துவாரகா செல்லவில்லை. சென்றால் இன்னும் ஏதேனும் தந்துவிடுவானோ என்ற பயமே காரணம். இன்று நமக்கு இதை அனுபவிக்க ஒரு வாய்ப்பு தந்தான் குருவாயூரப்பன். விடியற்காலை அப்பம், அவல், பழம் என்று தரவேண்டும் என்று சொல்கிறார்கள். அப்படியெல்லாம் ஒன்றும் இல்லை. ஆனாலும் பரவாயில்லை. எப்படியோ மார்கழியில் விடியற்காலையில் குருவாயூரப்பன் தியானம் செய்வது நல்லதுதானே.

மனதின் எண்ணங்களே அவல். அப்படியே தருவோம். திருக்கோளூர் பெண்பிள்ளை நம் ஸ்வாமி ராமானுஜரிடம் *அவல் பொரியை ஈந்தேனோ குசேலரைப் போலே* என்றாள் ! *நாமும் பிச்சை எடுத்தோ, கடன் வாங்கியோ இன்று கண்ணனுக்கு அவல் தருவோமா அவளைப் போலே !*

குருஜீ கோபாலவல்லிதாஸர்  (18.12.19, குசேல தினம்)

‘Kuselan’ starring Rajnikant was an adaptation, amended to suit Tamil audience by its director P. Vasu. A remake of the Malayalam film Kadha Parayumbol (2007), it had Rajni, Pasupathi, Meena and Vadivelu. The film was simultaneously made in Telugu as Kathanayakudu.  The plot revolves around a villager, who had shared a strong friendship with a popular cinema actor in his youth.

Thursday, December 26, 2019

Hanumath Jayanthi 2019 ~ Mogappair Aanjaneyar

There is only one by name Sri Rama, born in the lineage of Ikshwaku.  He is totally balanced, one in complete control of His words, thoughts and deeds; a man of great valour ~ a person of steadfast character and radiant countenance – Lord Sree Rama*

सर्वदाऽभिगतस्सद्भिः समुद्र इव सिन्धुभिः ।
आर्यस्सर्वसमश्चैव* सदैकप्रियदर्शनः ॥

His great qualities are such that noble persons all over the World are drawn to Him like rivers finding their way to the Ocean.  He conducts himself equably all the time and he is extremely charming ! – the great Sri Rama.

~ in the great Ithihasa “Sri Ramayana” -  there is a great character – a warrior, mightily powerful, whose body was as hard as a diamond, whose speed equalled those of fastest flying eagles, who possessed great wisdom, who could organize a group of roaming ones, who can jump hundreds of miles, yet who remained at the feet of his Master, totally committed thinking of their welfare alone – unassuming, yet capable of telling the right things at the right moment – that is Pavana Puthra Hanuman – Aanjaneya, ‘thiruvadi’ – bearer of Lord Rama – who carried Rama on his shoulders during the war in which the demon was killed.

In Periyazhwar Thirumozhi, in the hymns celebrating the power of Govardhana Giri, Azhwar says  that in the Greatly reverred hill, female monkeys in singing lullabies to their kids, mention the heroic deeds of Hanuman, whose valour completely destroyed the city of demons – the  Lanka.  அடங்கச்சென்று இலங்கையையீடழித்த அனுமன் புகழ்பாடித் தம்குட்டன்களை* குடங்கைக் கொண்டு மந்திகள் கண் வளர்த்தும் கோவர்த்தனமென்னும் கொற்றக் குடையே. 
Today  (26th Dec and in some places 25.12) Hanuman Jayanthi, the birthday of Lord Aanjaneya was celebrated.  At Thiruvallikkeni divyadesam, it is celebrated on chathurthasi / Pournami  and would fall on 4th day of Irapathu Uthsavam which this time,  is 9th Jan 2020.

Think about Hanuman, what strikes immediately is his unparallelled devotion for Lord Rama and his unrivalled physical strength.  Hanumar, by various names Aanjaneyar, Chiranjeevi, Vayu Puthirar, Anjani Mainthan is associated with celibacy, wrestling, physical power, intense concentration, mental toughness, single minded devotion and more.  Hanumar is remembered for his spirit of ‘selfless service’; and is believed to be present wherever, whenever there is recitation of the name of Lord Rama.  Hanumath Jayanthi is celebrated in various time of year in various places. 
Chennai city has expanded rapidly.  What reportedly was a forest and a lake is now booming place with so many buildings – it is Mogappair.   A river once flowed here and now there are settlements called as Eri scheme.  Mogappair (also known as Dr. J. J. Nagar) is a residential neighborhood in north-western Chennai,  located west of the Jawaharlal Nehru Road (Inner Ring Road) and is part of the Ambattur zone of the Greater Chennai Corporation.  The abundance of highly reputed schools, specialized hospitals and the recent influx of IT offices in the industrial estates in and around it have catapulted Mogappair into a strategic location for business.  Etymologically, it is stated that the lake that existed was   called Mugapeeri, from which the name of the locality was derived.  There is also belief that childless couples visit the temple in the locality and offer their prayers, and the fructification of the wishes gave the place the name ‘magapperu’ – aka twisted as  Mogappair.
There are many famous temples of Hanuman including divyadesam Sholinghur – chinnamalai of Sri Anjaneyar,  Sankatmochan temple in Benares, Namakkal Viswaroopa anjaneyar, Suseendram Hanumar and lakhs of sannathies in every temple especially those of Lord Rama.  Lord Anjaneya, [Maruthi, Ramabaktha Hanuman  (Son of Vayu, the Wind God)],  is considered a  terror to demons (Rakshasas),  is present wherever people sing in praise of Lord  Rama, presenting himself with joyous tears in His eyes and folded hands over His head. And to that Anjaneya, We  offer our salutation. 

In Andhra and in many places in the North, there are many tall statues of Hanuman -  the one at Samarlakota is very tall. On the highway leading to Tirupathi, at Nagari, on the main road itself stands this 31 feet tall Sri Ramabaktha Hanuman.  At Mogappair (JJ Nagar) there is a temple known as ‘Arulmigu Navagraha nayaki annai Karumari Amman thirukovil”.  In this temple stands a gigantic Hanuman – 41 ft tall.  Recently had darshan at this temple and here are some photos of the temple.

With regards – Srinivasan Sampathkumar.
26th Dec 2019.

Wednesday, December 25, 2019

Sri Vipranaranar ~ Thondaradipodi Azhwar Sarrumurai 2019

The shares of Thiru Arooran Sugars Ltd are trading at a measly Rs.2.81 ~ not a great news for its shareholders.  In fact the Nation’s    year-on-year sugar production in 2019-20 till November 30 is lagging by 53.6 per cent, said industry body Indian Sugar Mills Assciation (ISMA) in a release. The country has produced 18.85 lakh tonnes of sugar till November 30, against 40.69 lakh tonnes produced by same date of previous year.  This is no post on sugar, though Thiru Arooran

ஒருவில்லால் ஓங்கு முந்நீர் அடைத்து உலகங்களுய்ய*
செருவிலேயரக்கர் கோனைச் செற்ற நம் சேவகனார்*
மருவிய பெரிய கோயில் மதிள் திருவரங்கமென்னா*
கருவிலே திருவிலாதீர் காலத்தைக் கழிக் கின்றீரே.

Very powerful message from this Alwar.  What should one do in this World without whiling away time ~ other than chanting the names of Sriman Narayana, the only Saviour who is worshipped in the famed Thiruvarangam Periyakoil. It is He (in Rama avathar) parted the Ocean with a single bow and relieved the World of its trouble by killing the Rakshas chief in the battle.  Just chant His names all the time. 

~ and today  25th Dec 2019   is the right day to know something about this Alwar who was born in Chozhanadu at a place called Mandangudi.

மண்டங்குடி என்பர் மாமறையோர் மன்னியசீர்
தொண்டரடிப்பொடி தொன்னகரம் - வண்டு
திணர்த்தவயல் தென்னரங்கத்தம்மானைப் பள்ளி
உணர்த்தும் பிரான் உதித்த ஊர்.

~ the introductory lines to his prabandham “Thirumalai” by  Thiruvaranga Perumal Araiyar.  ஸ்ரீ திருவரங்கப் பெருமாள் அரையர் ஸ்வாமி அருளிச் செய்த தனியன்:

தமிழ் ஒரு இனிய மொழி.  நம் ழ்வார்களோ  அந்த அமிழ்தில் திளைத்தவர்கள்.  இங்கே வண்டு  திணர்த்த வயல் என்றதும் வண்டுகள் நிறைந்து இருக்கும் கழனிகள் என போறும் சூழற்க்க ;  திணர்த்தல் என்றால் -  நெருக்கமாதல் ; கனமாகப் படிந்திருத்தல்.  இதன்படியே - வண்டல் மண் கனமாகப் படிந்து அதிலே  வளமான பயிர்கள் விளையும் வயல்கள் சூழ்ந்த திருவரங்கத்தில் எழுந்தருளி இருக்கும் அரங்கநாதப் பெருமானை துயிலெழுப்பப் பாடல்கள் அருளவே (ஒரு சூரியன் போல) ஒளியோடு தோன்றிய, நிலைபெற்ற பெருமை வாய்ந்த, தொண்டரடிப்பொடியாழ்வார் அவதரித்த பழமையான தலம் திருமண்டங்குடி என்று நான்மறையாளர்கள் பகர்வர்.

Today  marks the birth anniversary (sarrumurai) of  Thondaradippodi Aazhwar  (kettai nakshathiram in the month of Margazhi).. ..  Thondaradipodiar gave us - “Thirumalai” (45 songs) and  Thirupalli Ezhuchi (10) which are sung everyday to wake up the Lord.  He sang about Thiruvarangam  and Paramapatham.  This Azhwar at birth was named Vipra Narayanar,  also known as Bhaktanghri renu .  His father ‘Veda Visaradhar’ belonged to "Kudumi Sozhiyap Brahmanar" community,  also called as "Vipra" people, whose routine work was to sing paeans in  praise of  Sriman Narayana.  Thondaradippodi Alvar was born in a small village by name 'Thiru mandangudi' in Prabhava year, Margazhi month, Krishna chaturthi, in Kettai (Jyestha) Nakshatram (star).  

This Thirumandangudi is in Chozha nadu near Kumbakonam,  the nearest landmark being Thiruvarooran sugars factory.  A few years ago, after having darshan at Kabisthalam Sri Gajendra Varadhar, travelled via Umayalpuram took a left turn in around 2 kilometers – sugar of mill of Thiru Aarooran Sugars (around 10 kms from Kabisthalam) and less than that from Swami Malai – there are two other divyadesams of Thiru Adhanur and Thiru Pullam Poothamgudi nearer…….. this place is  known as Mandangudi…

“ “ – Sun is seen arriving atop the Eastern mountain and has dispelled the darkness of dreams ~ it is the beautiful early morning – honey is oozing out of the great fragrant flowers; those from Heaven – Devas, Kings have all lined up – the high and mighty of the land are lined up on opposite rows – there is the elephant, drums making pleasant sound – the sounds reverberate as if the mighty ocean is churning ” ”  ~ and all these for the Lord of Greatest Him at Thiruvarangam to wake up…..

We adore and love our Lord so much that we see Him the way the ordinary mortals do ~ though the Supreme is above everything and can never be estimated or understood – but is the lovely blind faith and love unto Him that made Azhwargal and Acharyars to initiate the Uthsavams and other rituals to the Supreme Lord – in the manner that we want Him to have.  We have the system of sending Lord to sleep and waking Him up with Suprabatham / Thiru Palli Ezhuchi.  ~ and this Mandangudi gave us the Azhwar who rendered the poems in praise of Lord Thiruvarangar and  waking  Him up every day

Azhwar in his early days started doing pushpa kainkaryam by maintaining a Nandavanam.  In between, he was attracted by worldly pleasures, started following a woman Devadevi by name – only to realize the lotus feet of Lord as nonpareil and surrendered himself to Him and to His service.  He was attached to the Lord that he found the soil at the feets of Srivaishnavas as the best one to be liked and hence regarded Bagavathas of Emperuman as serving to Thyself.  He preferred calling himself ‘Thondaradippodi’ – the loose soil at the feet of those serving the Lord.
At this place of Thondaradi Podi Azhvaar i.e., Mandangudi, Lord Ranganatha is seen in a rare standing posture.  Azhwar dedicated himself to serving the God at Thiruvarangam and sought darshan of the Supreme Lord Ranganatha – who yielded by providing him a special standing darshan.  It would appear that the same Lord Ranganatha of Sri Rangam has just stood up to provide darshan to His devotees here.  Here at Mandangudi, we have Lord Ranganatha in a standing posture alongwith Sridevi and Bhumadevi.  The Uthsavar is Azhagiya Manavalar. There is separate sannadhi for the Thayar also.  Just before the Perumal sannathi, there is the sannadhi of Azhwar.  Here Thondaradip Podiazhwar is seen alongside Thirupathi Balaji and Thirumalirumcholai Azhagar. 

His clarion call to people spells -  none of us  would do mistakes, if  one is humble and realize that ‘life on earth is short’ and can come to an end very suddenly.   புரளும்போது அறியமாட்டீர்இந்த சரீரமானது எப்போது நிலத்தில் சாயும் என்ற சமயத்தை அறிந்தவர் அல்லீர் ! Azhwar describes himself as a person standing before the Lord with the flower container [pook koodai] in his shoulders and neatly strung ‘Thiruthuzhai maalai’ on his hands waiting for the benevolence of Lord Ranganathar and gives darshan in the same manner aptly described.

***தொடையொத்த துளவமும் கூடையும் பொலிந்து தோன்றிய தோள்
தொண்டரடிப்பொடி  என்னும்   அடியனை அளியனென்றருளி உன்னடியார்க்கு ஆட்படுத்தாய் 
பள்ளி எழுந்தரு ளாயே!!

This morning dawned so well, as I had darshan of Azhwar having thirumanjana vaibhavam with Sri Madhava perumal at Thirumylai.  Here are some photos taken this morning.  A small video clip  uploaded on Youtube can be accessed here : Thirumylai thirumanjanam . .. .. .. the period being ‘anadhyayanam’ – there would be no purappadu nor rendering of suprabandham.

~adiyen Srinivasa dhasan. [Mamandur Veeravalli Srinivasan Sampathkumar] 
25th Dec 2019.

The photos below are the ones taken earlier at Azhwar avatharasthalam Thirumandangudi.  

Tailpiece :  
1.       Year 2019 had Azhwar Sarrumurai twice – On 4th Jan 19 & today on 25 Dec 2019.
2.       Thiru Arooran Sugars Ltd was incorporated in 1954, setting up a sugar factory at Vadapathimangalam, Thanjavur with crushing capacity of 1200 tonnes of cane per day.  In 1990, they expanded their crushing capacity setting up a new mill at Thirumandangudi, Papanasam Taluk, Thanjavur.  Things are not good for them as the  Chennai bench of National Company Law Tribunal (NCLT) has ordered initiation of corporate insolvency resolution process (CIRP).    An SBI-led consortium including Punjab National Bank (PNB), IDBI Bank, UCO Bank, Union Bank of India and Standard Chartered Bank had granted financial assistance in the nature of credit facility to the company for an amount of `159.94 crore in 2016. As repayment was not made as agreed, the account was declared as NPA in 2018 and the Bankers have now moved  the Debt Recovery Tribunal (DRT).
3.       In In the last century there were Cinemas based on puranas and in 1938 came the film titled “Vipra Narayana” – directed by A. Narayanan; dialogue – Somayajulu; Songs – Narayanan Vathiyar; Actors : Kothamangalam Seenu, D Suryakumar, TV Rajasundari, Ds Krishnaveni and others.  One cannot think of such films in the era where they parody Gods and take films ridiculing Hinduism, Brahmins and our faith. Let us shun such people and never encourage such things.