Chaturbhuja Sriman Narayana at Halebedu !!

 

A treasure in stone from Halebidu!  the countenance of Chaturbhuja Sriman Narayana

“சங்கசக்ர கதாபாணே துவாரகா நிலைய அச்சுத
கோவிந்த புண்டரீகாக்ஷ ரக்ஷமாம் சரணாகதாம்”

சங்கையும் சக்கரத்தையும் கதையையும் கைகளில் ஸ்ரீமன் நாரணன் தரித்திருப்பது சரணாகத ரஷணத்துக்கு !’ தன்னை அடைந்தாரை என்றென்றும் காக்கும் உலகரக்ஷகரே தாமரை போன்ற கண்களையுடையவரே சரணடைந்த என்னைக் காத்தருளும்.

Exquisitely ornate Emperuman Sriman Narayana holding Sangu & Chakram,  standing tall at Halabedu

Sriman Narayana  stands in stately samabhaṅga, almost perfectly upright, conveying stability, serenity and divine sovereignty. The tall kirīṭa-makuṭa, composed of layer upon layer of miniature ornament, rises like a temple tower above the composed face. The deity is sumptuously adorned: multiple necklaces and long beaded hāras; elaborate earrings, armlets, bracelets and anklets; an ornamental girdle and richly patterned lower garment; the sacred thread and delicate chains carved as though they were pliable jewellery rather than stone.

Behind Him is an extraordinarily ornate makara-toraṇa. Its curling foliage and fantastic aquatic creatures rise towards the crowning kīrtimukha, forming both a protective arch and a frame of celestial splendour. The smaller figures near His feet are attendant divinities or worshippers, deliberately reduced in scale to emphasise Viṣṇu’s majesty. 

The most remarkable feature  is the contrast between the deity’s calm, unperturbed countenance and the almost restless profusion of decoration surrounding Him. The ornaments, foliage and mythical creatures seem to move and multiply, while Sriman Narayana remains serenely still at the centre—the eternal principle of preservation amidst the ceaseless movement of creation.

Halebidu—formerly Dorasamudra—was the great capital of the Hoysala Empire. Its Hoysaleśvara Temple was begun around 1121 CE under King Viṣṇuvardhana and fashioned mainly from soapstone, whose relative softness enabled sculptors to produce remarkably minute, jewellery-like detail. Although the twin temple is dedicated to Śiva, its exterior embraces an expansive sacred world containing Śaiva, Vaiṣṇava and Śākta imagery. In 2023, Halebidu, Belur and Somanathapura were jointly inscribed by UNESCO as the Sacred Ensembles of the Hoysalas.  

A photo taken during my visit in Oct 2022

Regards – S Sampathkumar

25.8.2026

Allikkeni Azhagana kolangal ~ Ramkumar Ramesh !!

 A few decades, ago, there were not many options.  Doordarshan Tamil later known as Podhigai Channel would on Sundays air Tamil dramas and people were glued to them.  SV Shekhar’s ‘Vanna Kolangal’ [colourful drawings!] was a great hit.   

In the madha veethis of Thiruvallikkeni and Mylapore and perhaps in many other divyadesangal – there are beautifully drawn kolams adorning the streets, welcoming  the Perumal coming in  procession.  Kolangal, kolangal, azhagana kolangal – not exclusive women’s domain, is this post  !!

Life in Corporate World can change too suddenly – often there are people rising to higher echelons while many remain low … a ‘glass ceiling’ is a metaphor – of the unseen, yet unbreakable barrier that stops people from rising to upper rungs, despite possessing qualification and capability. 

Glass ceiling refers to the fact that a qualified person wishing to advance within the hierarchy of his/her organization is stopped at a lower level due to a discrimination most often based on sexism or racism. The glass ceiling refers thus to vertical discrimination most frequently against women in companies. Though there could be no final definition, based on several studies, the glass ceiling can be defined as subtle but persistent barriers/obstacles, underpinned by discriminatory, conscious and unconscious practices, and attitudes that hinder access to top/senior management positions . .. .. 

Uthsavams are festivities ~ at Thiruvallikkeni divyadesam, there are so many Uthsavams and purappadus.  Primordial among them is the 10 day long annual  Brahmothsavam, initiated by Brahma himself at Thirukachi.   

For most purappadus, especially grand ones of Brahmothsavam, the streets are clean and tidy – before every purappadu – beautiful kolams are drawn.  Kolam (கோலம்) is a form drawn by using rice flour.  Theoretically, it is a geometrical line drawing composed of curved loops, drawn around a grid pattern of dots – in effect, they are passionately put on the street as offering to Lord.  Kolams are thought to bring prosperity to homes. Every morning devout  women draw kolams on the ground with white rice flour.  The floor is readied by cleaning with water and in earlier days cow dung was used.  The rice powder also invites birds and other small creatures to eat it, thus welcoming other beings into one's home and everyday life: a daily tribute to harmonious co-existence. 

Many beautiful kolams are seen all over the mada veethis, before the purappadu of Perumal – welcoming Him.  There are many Thiruvallikkenivasi women  who vie with each other drawing  beautiful kolams in front of Nammalwar sannathi / vahana mantapam and in many places, in front of their homes / Gangaikondan mandapam and the like.    Apparently, there are many more such experts – and everyone of them is binded by the fact that such kolams are not mere artistic expressions but done with devotion to Emperuman. 

This young boy (25! Years of age) Sri Ramkumar Ramesh is different.  Hailing from Coimbatore, he is a known face at Thiruvallikkeni, sweet, smiling face at that.  Completing Masters in Commerce, he comes with passion, takes videos and …….  draws beautiful kolams too.  Here is a Video beautifully depicting the making of a beautiful kolam passionately done for Emperuman during Chithirai brahmothsavam. : https://youtube.com/shorts/qRiHCw-A13s

Really happy to see and be with such good people in the divyadesam !! Appreciate the talent, skill, passion and dedication of Ramkumar and many other such people. 

adiyen Srinivasa dhasan
Mamandur Veeravalli Srinivasan Sampathkumar

நற்சிந்தனை! நல்ல சிந்தனையாளர் !! ~ தீமை தந்திடும் பயமும் தீராத கவலையும்

 

நற்சிந்தனை  என்றால் என்ன ?  நல்ல சிந்தனையாளர் யார் ??  ~  featured in this post  is the Greatest thinker, philosopher of all times !!

 

நற்சிந்தனை (Positive Thinking) என்பது ஒருவரின் மனதில் தோன்றும் நேர்மறையான, ஆக்கபூர்வமான மற்றும் நற்பண்புகள் சார்ந்த எண்ணங்களாகும். இது பிரச்சனைகளுக்குத் தீர்வு காண்பதிலும், அமைதியான, வெற்றிகரமான வாழ்க்கையை வாழ்வதிலும், பிறருக்கு உதவுவதிலும் முக்கிய பங்கு வகிக்கிறது, இத்தகைய சிந்தனை உடல்நலம் மற்றும் மன அமைதியை மேம்படுத்துகிறது

 

நல்லதை நினை மனமே - கே ஜேசுதாஸின் குரலில் நான் அடிக்கடி கேட்டு ரசிக்கும் பாடல். "நல்லதை நினை மனமே" என்பது மிகவும் அழகான மற்றும் வலிமையான வரிகள். நமது எண்ணங்களே நமது வாழ்க்கையைத் தீர்மானிக்கின்றன. நல்லெண்ணங்களின் முக்கியத்துவத்தைப் பற்றிய பல  சிந்தனைகள் உள்ளன.  நேர்மறையான எண்ணங்கள் நேர்மறையான மாற்றங்களை உருவாக்கும். மற்றவர்களுக்கு நல்லது நினைப்பதன் மூலம் நம் மனதிற்குள் ஒரு ஆழ்ந்த அமைதி கிடைக்கிறது. எப்போதும் நல்லதையே நினைப்போம், நல்லதையே செய்வோம். அது நமக்கும் இந்த உலகிற்கும் நன்மையை தரும். 

A good thinker actively cultivates curiosity, analyzes information critically rather than accepting it at face value, and embraces intellectual humility. They excel at connecting disparate ideas, using frameworks to simplify complexity, and consistently, purposefully reflecting on their own thinking processes (metacognition).  Constantly asking "why," "how," and "what if" to explore different perspectives. 

Sigmund Freud viewed thoughts—both good and bad—as crucial expressions of the unconscious mind that, if understood, could lead to better mental health. He believed in channeling rather than suppressing emotions, argued for radical honesty with oneself to face inner shadows, and believed that "thought is action in rehearsal". Freud believed that being entirely honest with oneself is a "good exercise," encouraging individuals to face their inner demons, insecurities, and shortcomings rather than suppressing them.  However, Sigmund Freud held a generally pessimistic view of human nature, famously noting, "I have found little that is 'good' about human beings on the whole". He believed people are fundamentally driven by aggressive, selfish instincts rather than inherent goodness. Instead of "good," he emphasized honesty, self-awareness, and managing unconscious desires.   

However Max Müller found deep moral insights in the Upanishads and the Vedas, seeing them as a "corrective" to Western perspectives. He used the metaphor that the "odor of good people" travels against the wind, signifying the far-reaching influence of a good person. He described the joy and clarity he found in Vedantic literature.  

Max Müller, a renowned 19th-century orientalist, viewed "good" through a lens of moral accountability, spiritual evolution, and the inherent value of Indian philosophy. He believed in karma—that good deeds eventually bring happiness—and emphasized that true goodness involves cultivating truth, purity, and unselfishness.  

 

நல்லதை நினை மனமே வீணாய்,  பொல்லாததை நினையாதே-நீ

நல்லதை நினை மனமே

 

கணக்கில்லா பொறாமை வைத்து, காலத்தை நீ கழித்தால்

அடக்கமுடியாக்கோபம் அடைந்திடுவாய் -நீ

நல்லதை நினை மனமே

 

தந்தையாம் பொறாமையும் தாயான கோபமும்

தவறாமல் பிறக்க வைக்கும் குழந்தைகள் எது மனமே?!

தீமை தந்திடும் பயமும் தீராத கவலையும்

அதுவே உலகினில் பொல்லாத வாழ்வைத் தரும்!

 

நல்லதை நினை மனமே வீணாய் பொல்லாததை நினையாதே என்ற இந்த  பாடல், அகிலத்திரட்டு அம்மானை என்னும் அய்யாவழியின் புனித நூலில் இடம்பெற்றுள்ள ஒரு பக்திப் பாடலாகும்.

 

You may think of Sigmund Freud or anyone else – but the greatest thinker of all times is certainly Bhagwan Sree Krishna .. .. and here is a beautiful depiction of Lord Krishna in thinking mode, a rare doll found at the collection of Mr MA Narasimhan of Triplicane.  

At the bottom of the doll is written AM Davalingom, Ayyankoilpet.  Searches reveal that Ayyankoilpattu is a village in Villupuram known for type of   traditional, handcrafted clay Golu dolls : These dolls are crafted from clay and, in some cases, with paper pulp (paper-mache) or plaster of Paris, painted in bright, vibrant colors. The dolls represent a wide array of figures, including deities (Krishna, Rama, Siva, Pillaiyar, Ayyappan, Saraswati, Lakshmi), scenes from daily life (Chettiar and Aachi couples), mythological characters, and animals.

 

Interesting !!  Bhagwan Krishna seated on a Chair !!!!
 
Regards – S Sampathkumar
27.1.2026

மயிற்பீலி; Arjuna Nritham & Kanu Parvettai Purappadu 2026

 

Sri Parthasarathi Kanu Parvettai purappadu 2026 : 'மயிற்பீலி’ - Arjuna Nritham

சிறு வயதில் நம் கையில் இருந்த ஆக்ஸ்போர்ட் நிகண்டில் புரியாத வார்த்தைகளை தேடினோம் !  இன்று இணையத்தில் பல விஷயங்கள் மிக எளிதாக கிடைக்கின்றன.  எனினும்  சில சமயம் சில தேடல்கள் முடிவற்ற ஓர் எல்லையை நோக்கி நீள்கின்றன(oxymoron).  மிக எளிதான விஷயம் : 'மயிற்பீலி’, - -பதிவு பொருள் பற்றியதல்ல, அதை அணியும் மாயோனை பற்றியது !!! 

 

மயில் இறகுகளை வாங்கி உங்கள் வீட்டை அழகுபடுத்தினால் வீடும் அழகாகும் வாஸ்துப்படி உங்களுக்கும் உங்கள் குடும்பத்தாருக்கும் பல நன்மைகள் கிட்டும் என படித்தேன் .. .. நம்புவீர்களா, இல்லையோ !! விவாதம் தேவையில்லை ! .    சிறு வயதில் மயில் இறகை புத்தகத்தினுள் வைத்து, அது குட்டி போடும் என்று நம்பி பலர் வைத்திருந்தது என்னவோ உண்மை !   

சிலம்பின் கதை என்பதிலிருந்து சில வரிகள் :  நீர்நிலைகள். அவற்றில் உள்ள வாளைமீனைக் கவ்வ நீர்நாய் செல்லும்; அவற்றினின்று தப்ப அவ்வாளைகள் நடக்கும் பாதையில் துள்ளி வந்து விழும்; அதனைக் கண்டு இந்த மெல்லியலாள் திடுக்கிடக் கூடும். தீமை நிகழாது; எனினும் அதைக் கண்டு கண்ணகி அஞ்சும் நிலை ஏற்பட வாய்ப்பு உள்ளது.  .. .. .. சோலையா வயலா அவர்கள் சிந்தனைக்கு விட்டு விட்டுக் கவுந்தியடிகள் பயணத்துக்குப் புறப்பட்டார். கட்டுச் சோறும் பெட்டிப் படுக்கையுமா எடுத்துச் செல்ல முடியும்? தோளில் தொங்கவிட்ட உறி; அதில் ஒரு சோறு உண்ணும் பிச்சைப் பாத்திரம்; மற்றும் கையில் ஒரு மயிற்பீலி; உயிர்களுக்கு ஊறு நிகழாதபடி தடுக்க அந்த மயிற்பீலி; துறவிக்கு இவையே சொத்துகள்; இவற்றை ஏந்திய நிலையில் அவர்களோடு கவுந்தியடிகள் புறப்பட்டார்.  

Kerala is a mystic land ! - Adorned with peacock feathers on the waist, ‘njuri’ on top, with a crown and ornaments — kollaram, kazhutaaram, vala, tholpoottu, and paratikkamani — and masked with green, yellow, and black paint, artists get down from the chariot (chaadu) and head out to the Bhagvathy temple. They bow to Goddess Kaali and proceed to dance. This is Arjuna Nritham.   This centuries-old ritual art form that was once prominent in south Kerala is now on the verge of extinction. Nadesan Palamoottil and his team from Kurichy are busy working hard to revive the art form and push it back to where it once belonged. 

 

Arjuna Nritham (the dance of Arjuna) is  believed to have evolved from the Arya– Dravidian culture.  Here is a hand-drawn artwork of Arjuna Nritham from the collection "Folk arts of Kerala" from the twitter post of : @AthiraSajeevT  

Efflorescence (confused what !!)  is a crystalline deposit of salts that can form when water is present in or on brick, concrete, stone, stucco or other building surfaces. It has a white or greyish tint and consists of salt deposits that remain on the surface after water evaporates.  In chemistry, efflorescence (which means "to flower out" in French) is the migration of a salt to the surface of a porous material, where it forms a coating. The essential process involves the dissolving of an internally held salt in water, or occasionally in another solvent. The water, with the salt now held in solution, migrates to the surface, then evaporates, leaving a coating of the salt.  

In what has been described as "primary efflorescence", the water is the invader and the salt was already present internally, and a reverse process, where the salt is originally present externally and is then carried inside in solution, is referred to as "secondary efflorescence". Efflorescences can occur in natural and built environments. On porous construction materials it may present a cosmetic outer problem only (primary efflorescence causing staining), but can sometimes indicate internal structural weakness (migration/degradation of component materials).   

கருங்கண் தோகை மயிற்பீலி அணிந்து .. அருங்கலவுருவின் ஆயர் பெருமான்

 

A web search on மயிற்பீலி   - gave me English meaning as  ‘an efflorescence formed’ and in Tamil :  மயிலிறகு ; மயில்தோகை விசிறி

At Thiruvallikkeni and in all other divyadesams, in the month of Margazhi it is ‘Dhanur vizha’ – every day there is rendering of Sri Andal’s thiruppavai (there are discourses too on Thiruppavai and so many places by learned people).  In this month occurs the 9 day Neeratta uthsavam and on Bhogi there is Thirukalyana mahotsav of Andal with Namperumal.  On Sankranthi day, there is Urgola uthsavam. After Sankranthi, comes ‘Kanu Uthsavam’  ~ in the morning there would be  Kanu purappadu of Andal and in the evening Sri Parthasarathi Kanu parvettai purapapdu.  .

அழகான பறவை மயில் இந்தியாவின் தேசிய பறவை,  மட்டுமல்ல; பூட்டானின் தேசிய பறவையும் மயில்தான். ஆண் மயிலுக்கே பெரிய தோகை உண்டு. நன்கு வளர்ந்து முதிர்ந்த மயிலுக்கு தோகை சுமார் 200 செ.மீ. நீளம் வரை இருக்கும். அழகு மயிலின் ஓசை தன்னை  அகவல் என்று கூறுவர்!  மயிற்பீலி, என்பது : மயிலிறகு.

One of the most beautiful living things – Peacocks, are large, colorful pheasants (typically blue and green) known for their iridescent tails. These tail feathers, or coverts, spread out in a distinctive train that is more than 60 percent of the bird’s total body length and boast colorful "eye" markings of blue, gold, red, and other hues. The large train is used in mating rituals and courtship displays. It can be arched into a magnificent fan that reaches across the bird's back and touches the ground on either side.  Though the  term "peacock" is commonly used to refer to birds of both sexes, only males are peacocks. Females are peahens, and together, they are called peafowl. 

Peacock feathers, or mor pankh, மயிலிறகு, is regarded as an auspicious symbol in our culture.  In school days, remember, we were happy in having small feathers inside our notebooks, symbolizing good luck and prosperity.  The peacock remains the oldest ornamental bird in the world.  The peacock could  foretell rain, by dancing before it pours.   

Peacock feathers represent pride, and by extension, nobility and glory. Peacocks are also known to eat poisonous plants with no ill effects, making their feathers a symbol of incorruptibility and immortality.

 In ancient Greece, the peacock was the patron bird of the goddess Hera. According to myth, she placed "eyes" on its feathers, symbolizing all-seeing knowledge and the wisdom of the heavens.  Peacock Feathers have been used for healing for tens of thousands of years in every culture throughout time. They are said to carry Spiritual Healing Energy that can be used to assist people seeking balance and harmony in their lives.  In Celtic, the feather was worn by Druids in the form of ornate feathered robes. Celtic Druids donned these robes in ceremonies to invoke the sky Gods and gain knowledge of the celestial realm. It was believed that the feathered cloak along with the presence of the sky gods would allow the Druid to transcend the earthly plane and enter the ethereal realm. Egyptians believed that feathers were symbolic of sky gods too. Ma'at, the Egyptian goddess of justice, would weigh the hearts of the newly dead in the underworld against the weight of a feather to determine the worthiness of his or her soul.

On Kanu parvettai day  occurs  the annual trip of Kachi Varadar, famously known as ‘Seevaram Paarvettai’..  and at Thiruvallikkeni today is Kanu Parvettai purappadu.  Words could fail describing His beauty and grace. 

கருங்கண் தோகை மயிற்பீலி அணிந்து கட்டிநன்குடுத்த

பீதக வாடை; அருங்கலவுருவின் ஆயர் பெருமான்…. 

Periyazhwar describes Krishna  ~ that of subjects of Gokulam getting stranded on seeing the  beautiful cowherd Lord  adorned with peacock feathers having dark centre spots, and many jewels ….. when His mellifluous music pervaded, it was not only devotees even  the trees stood enchanted, and rained streams of nectar, poured flowers, and bent their upper branches in every which way the stood. 

Here are some photos of the Kanu parvettai purappadu at Thiruvallikkeni and darshan of Sri Parthasarathi Emperuman adorning ‘peacock feather’  during purappadu at Thiruvallikkeni on 16.1.2026

adiyen Srinivasa dhasan

Mamandur Veeravalli Srinivasan Sampathkumar

பறவையேறு பறம்புருடா ~ Museum art !!

 

**பறவையேறு பறம்புருடா நீ என்னை கைக்கொண்டபின்**

 

How ornate ~ but savage invaders pillaged every piece of art be it on Gopuram or on a mantap .. that destructive mentality !! and tinseldom hail them in their films !!! 

~ a beautiful piece of art at Kolkatta Museum perhaps recovered! from elsewhere

Swathi ~ Sri Lakshmi Narasimha Garuda Sevai

 

 Today 18.2.2025 is Swathi thirunakshathiram – Sri Azhagiya Singar will have siriya mada veethi purappadu in the evening. 

 

Sri  Lakshmi Narasimha Swami Garuda sevai – depicted on a pillar in a bhajanai mutt near Kachaleeswarar temple in Armenian Street .

'நாயகனாய் நின்ற !' Emperuman Sriman Narayanan

 

திருப்பாவை இன்றைய நாள் பாசுரம் - 'நாயகனாய் நின்ற !'

 

எம்பெருமான் எத்தகையவன் - மனத்தால் அவனை எப்படி சேவிக்க விரும்புவீர்கள்.  ஸ்ரீதேவி பூமாதேவி நாச்சியாரோடு ஆதி சேஷ குடைக்கீழ்  நின்ற திருக்கோலத்தில், ஜெய விஜயர்கள் அருகில் நிற்க, பெரிய திருவடியாம் கருடாழ்வார் சிம்ஹங்களுடன் காத்திருக்க, ஆனை, சங்கம், சக்ரம் இத்யாதிகளுடன், தசாவதார எம்பெருமான்களாக !!  

 

This beautiful archamurthi is not worshipped  in any place – not having Thiruvarathanam / thiruamudhu -  disheartening thing is – such a beautiful Vigraham stands as showpiece in gallery of Madras Museum  

Beautiful Krishna ! ~ கண்ணனென்னும் கருந்தெய்வம்

உங்கள் கண்களை மூடிக்கொண்டு தியானியுங்கோள் !  கண்ணபிரான் எதிர் வர பிரார்த்தனை செய்யுங்கள்.  உங்கள் முன் இப்போது நிற்கும் கிருஷ்ண பரமாத்மா எப்படி இருப்பான் ??

திருவல்லிக்கேணி திவ்யதேசத்தில் வாழும் நமக்கு – கண்ணன் - ஸ்ரீபார்த்தசாரதி  -  வட மதுரையிலும், கோகுலத்தில், விருந்தாவனத்திலும், குருவாயூரிலும், உடுப்பி, துவாரகாபுரியிலும் இன்ன பிற புண்ணிய ஸ்தலங்களிலும் - எங்கும் உளன்.  எங்குமுளன் கண்ணன் !   எனினும் கண்ணனை நம் மனதில், சிந்தையில், என்ன ஓட்டத்தில் - கருமை நிற கண்ணனாக வரித்துள்ளோம் !!  கண்ணன் நீலமேக ஷ்யாமளன்; ஆண்டாள் வார்த்தைகளில், கருந்தெய்வம்; வட இந்திய கோவில்களில் வெள்ளை பளிங்கு நிறத்தனன்.

பேட் துவாரகையில் சேவை தரும் கண்ணன்

நாச்சியார் திருமொழியில் ஆற்றாமை விஞ்சி கோதைப்பிராட்டி - கண்ணன் இருக்கும் இடத்தில் என்னை சேர்த்து விடுங்கள், அவன் தொடர்புடைய இடங்களுக்கு கொண்டு சேருங்கோள்!, , கண்ணனோடு தொடர்புடைய ஏதாவது ஒன்றை - அணிந்த ஆடை, அவன் தரித்திருந்த துளஸி முதலியவற்றைக் கொண்டு வந்து என்னைத் தொடச்செய்து, அதன் மூலமாவது என்னை உயிர் தரிக்கச் செய்யுங்கள்  என்று பிரார்த்திக்கிறாள்.   'தோழியர்களே. கண்ணனெனும் கருந்தெய்வத்தின் அழகையும் அவனுடன் கூடி மகிழும் காட்சியையும் எப்போதும் கண்டு கிடக்கின்றேன். புண்ணிலே புளியைப் பூசுவதைப் போல் அயலில் நின்று என்னைக் கேலி செய்யாமல் என் வருத்தத்தை அறியாமல் விலகி நிற்கின்ற அந்த பெருமான் தன் இடையில் கட்டியிருக்கும் மஞ்சள் பட்டுடையை கொண்டு வந்து என் வாட்டம் தீருமாறு வீச மாட்டீர்களா?' 

கண்ணனென்னும் கருந்தெய்வம் காட்சி பழகிக் கிடப்பேனை

புண்ணில் புளிப்பெய்தாற்போலப் புற நின்று அழகு பேசாதே

பெண்ணின் வருத்தம் அறியாத பெருமான் அரையில் பீதக

வண்ண ஆடை கொண்டு என்னை வாட்டம் தணிய வீசீரே  

கண்ணபிரான் என்றால் - ருக்மணி சத்யபாமா சமேதர்.  திருவல்லிக்கேணியில் மூலவர் ஸ்ரீ ருக்மணி சமேத வேங்கடகிருஷ்ணர் - வட நாட்டிலே   ராதைதான் முதலில் மனக்கண்முன் தோன்றுவாள். ஆம். கண்ணன் என்றால் ராதை.  

ஒருத்தி மகனாய்  பிறந்து, அன்றிரவே வேறொருத்தியிடம் வளர வந்த கிருஷ்ண பகவான் நந்தகோபர் மாளிகையில் சீரும் சிறப்புமாய் பல இன்னல்களையும் கூடவே சந்தித்து வளர்ந்தார்.  இதோ இங்கே பளபளக்கும் மேனியனாக வேய்ங்குழல் ஊதும் கண்ணபிரான் - தந்தத்தினால் ஆனது.  அதி அற்புதமான நுணுக்கமான சிற்பம் - சுமார் 150 வருஷங்கள் அல்லது அதற்கும் முன்னதாக இருக்க வாய்ப்பு உள்ளது.

Beautiful Krishna made of ivory pictured at Sri MA Narasimhan’s art gallery at Triplicane.

adiyen Srinivasa dhasan
Mamandur Veeravalli Srinivasan Sampathkumar
6.8.2024