Thiruvallikkeni Andal bangles !! - 'கோல்வளை' ~ Asanthene tradition !! ??

 

Thiruvallikkeni Andal bangles !! - 'கோல்வளை'

 

Curious  about the second pic !!  ~  an attractive ornament now in British Museum.  The British Museum object Af1900,0427.14 is a wrist ornament (suman) made in the Asante region, dated approximately 1800–1895. It contains – gold beads, glass beads,gold crotal bells, fibre pendats, twisted vegetable fibre cord and more.  The is Asante wrist ornament. 

Image: © The Trustees of the British Museum.

திருக்கருப்பறியலூர் எனும் ஊரை கேள்விப்பட்டு உள்ளீர்களா ?  இது சிவபெருமானின்  தேவாரப்பாடல் பெற்ற சிவலாலயங்களில் ஒன்று !.

சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வரை கிராமங்களில் திருவிழா என்றவுடன் ராட்டினம், பச்சை குத்துபவர்கள், வளையல் வண்டிக்கார்கள், பலூன் விற்பவர்கள் எனக் கிராமமே களைகட்டும்.  பல பழைய படங்களில், வளையல் விற்பவர்கள் கதாபாத்திரமாக வருவது நினைவு இருக்கலாம். வாழ்க்கை மாறிவிட்டது.

இது சிறப்பான ஆடி மாதம்.  ஆடிப்பூரத்தில் அம்பாளுக்கு வளையல் சார்த்துவதும், வளையல் காணிக்கை, வளையல் மாலை அணிவிப்பதும் பக்தர்களின் நீண்ட கால நம்பிக்கை.  ஸ்ரீவைணவ திருக்கோவில்களில் கூட,  ஆண்டாளுக்கு திருவாடிப்பூரத்தன்று பக்தர்கள் வளையல்களை காணிக்கையாக அளிப்பர்.

Firozabad in UttarPradesh has earned the name ‘Suhag Nagari’ which means the city of married women,  where the married women wear bangles as a symbol of prosperity. Laad Bazaar or Choodi Bazaar in Hyderabad is famous for varieties of  pearl bangles.  Laad Bazaar is the centuries- bangles market near Charminar in Hyderabad, which has inspired photographers and poets.   Moradabad city in India is the largest producer of bangles.  Nakkavanipalem, a tiny village near Narsipatnam was once a place where skilled bangle workers were in existence.  

Gold bangles have adorned and ornamented women’s dainty wrists since ages. This is a symbol of status, prosperity, and wealth. Wrists vary in size, thickness, texture, strength, and symbolize kindness as well as for gallantry. Wrists must be decorated with jewels not because they help establish the human connection! More so because they are status symbols.  Diamond Bangles also sell well !  the Jewellers cash more in experimentation with so called newer designs, patterns, styling, engraving and more !   - some would prefer  very delicate thin gold bangles while some would insist them being solid and weighing more !

Moving away, there are many Nations, cultures, traditions that are linked to wearing of high value gold bracelets, bangles and ornaments.    Pakistan, Bangladesh and Nepal have traditions closest to India, while the Gulf countries too have an age old tradition.    In Ghana, particularly among the Akan and Asante, gold has an extraordinarily important cultural history. Gold bracelets, armlets and other ornaments were historically associated with royalty, chiefs, wealth and authority. The Asante tradition is especially remarkable because gold was not merely decorative. Gold objects could communicate rank, political authority and social standing.

In Nigeria, elaborate bracelets and bangles are prominent in Yoruba, Igbo and other traditions. Among wealthy families, gold jewellery may form an important part of bridal adornment, sometimes including substantial bracelets worn together with necklaces, earrings and rings.  Among the Maasai, colourful beadwork is much more characteristic than gold.  Women traditionally wear numerous beaded bracelets, arm ornaments and necklaces, often using strong colours and geometric patterns. These ornaments can communicate aspects of age, marital status, community identity and ceremonial participation.

Ghana, particularly the Akan/Asante tradition, is probably one of the best African examples to compare with India's tradition of precious bangles and jewellery.  For Asante royalty — gold was much more than jewellery  The Asantehene (King of the Asante) and senior chiefs traditionally appeared in extraordinarily elaborate regalia: Kente cloth, crowns, rings, gold ornaments, swords with gold-covered hilts, staffs, soul-washer's badges and other objects.

Gold had a deep symbolic meaning. In Akan thought it was associated with the sun and the life force (kra), so its presence on the king was not simply a demonstration of wealth. Royal gold regalia represented authority, power, vitality and sacred status. Here is the King wearing ornaments.  Otumfuo Osei Tutu II, 16th Asantehene, in traditional royal regalia, 2019. Official U.S. Embassy Ghana photograph by Archibald Sackey. Public domain.

ஆண்டாள் நாச்சியார் திருமொழி பாசுரத்தில் ஒரு சொல் 'கோல்வளை' - இது  பெயர்ச்சொல் - ஒரு வளையல்வகை.  வளையல்   என்பது இரண்டு கைகளிலும் மணிக்கட்டில் அணியும் ஒரு அணிகலனாகும். பொதுவாக வட்ட வடிவமானது. ஆனால் வளையக் கூடியதல்ல. இது ஒரு இந்தியப் பாரம்பரிய ஆபரணமாகும். தங்கம், அலுமினியம், பிளாட்டினம், கண்ணாடி,  எனப் பலதரப்பட்ட பொருட்களால் உருவாக்கப்படுகின்றன. 

கோல்வளை பற்றி தேடியபோது படித்தது ஒரு தேவாரப் பாசுரம்.   திருநாவுக்கரசர் தேவாரம் நான்காம் திருமறையில் -  திருவதிகை வீரட்டானம் பற்றி பாடும் போது – 

நீறு கொப்பளித்த மார்பர் நிழறிகழ் மழுவொன்றேந்திக்

கூறு கொப்பளித்த கோதைக் கோல்வளை மாதோர் பாகம்

ஏறு கொப்பளித்த பாதமிமையவர் பரவியேத்த

ஆறு கொப்பளித்த சென்னியதிகை  வீரட்டனாரே. 

திருநீறு பரந்து விளங்கும் மார்பினராய், ஒளி விளங்கும் மழுப்படையைக் கையில் ஏந்தி, எல்லோரும் புகழும் மாலையும் திரண்டவளைகளும் அணிந்து ஒரு பாகத்தை விளக்கும் பார்வதி சமேதராய், காளையைத் தழும்பேற வைத்த தம் திருவடிகளைத் தேவர்கள் துதிக்குமாறு கங்கை நதி பெருகித்தங்கியிருக்கும் செஞ்சடையை உடையவராய் காட்சி வழங்குகிறார் அதிகை வீரட்டனார் என பாடியுள்ளார். 

திருக்கருப்பறியலூர்  இறைவன் :   குற்றம் பொறுத்த நாதர்.  இறைவியார்  கோல்வளை நாயகி.  இந்த தலம் வைத்தீசுவரன்கோயில் இரயில் நிலையத்திலிருந்து வடமேற்கே 8-கி.மீ தூரத்தில் உள்ளது. மயிலாடுதுறை, வைதீஸ்வரன்கோயில் ஆகிய இடங்களிலிருந்து தலைஞாயிறு   செல்ல பேருந்து வசதி உள்ளது.  தருமபுர ஆதீனத்தின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ள இவ்வாலயம், கிழக்கு நோக்கிய மூன்று நிலை ராஜகோபுரத்துடன் அமைந்துள்ளது. உள்மண்டபம் வெளவால் நெத்தி மண்டப அமைப்பில் காணப்படுகிறது.  “கற்றவன் இருப்பது கருப்பறியலூரே” என்று ஞானசம்பந்தரும், “கற்றோர்தம் இடர்தீர்க்கும் கருப்பறியலூர்” என்று சுந்தரரும் இத்தலத்து இறைவனைப் போற்றிப்பாடியுள்ளார்கள்.

திருக்கருப்பறியலூர்  தற்போது தலைஞாயிறு என அறியப்படுகிறது.இங்குள்ள ஆலயம் "கொகுடிக்கோயில்" என்று பெயர் பெறும். கொகுடி என்பது ஒருவகை முல்லை. இதன் வடிவில் அமைந்த கோயில் ஆதலால் இப்பெயர் பெற்றது. சீகாழிக்கு மேற்கில் இருப்பதால் மேலைக்காழி என்றும், சூரியன் வழிபட்டதால் தலைஞாயிறு என்றும், ஆதித்யபுரி என்றும் இத்தலம் அழைக்கப்படுகிறது. 

13.8.2023  was Thiruvadipuram [Puram Nakshathiram in the month of Aadi] –    the  most blessed day for all Srivaishnavaites –  marking  the birth of Kothai Piratti [Andal].  In the ongoing Thiruvadipura Uthsavam- on day 9 – it was siriya thiruther for Sri Andal.  Here are some photos of Andal purappadu to thiruther and Andal wearing beautiful bangles.

 
adiyen Srinivasa dhasan
Mamandur Veeravalli Srinivasan Sampathkumar

 

 

fountain in holy Thirumala

 

வண்ண நீரூற்று ~ திருமலையில் யாதாகினும் பேரின்பமே .. 

  beautiful fountain at the entrance of holy Thirumala   - taken in .. 2017

Welcoming HH Sri Sri Raghuvarendra Theertha Swamiji of Sri Bheemanakatte Matha

Pranams and a very warm welcome: to   : His Holiness Sri Sri Raghuvarendra Theertha Swamiji of Srimad Achyuthaprekshacharya Mahasamsthana, Sri Bheemanakatte Matha, Udupi. It is our great privilege and honour to welcome His Holiness today.

Malnad in Western Ghats  literally means "land of rain" or "rain country." Bhīmanakatte, in the rain-drenched Malnad of Karnataka, stands on the banks of the sacred Tunga, with  confluence of Malathi  amidst the lush forests and hills of the Western Ghats.   

When we think of Karnataka’s Malnad, we think of the land of rain — the lush forests, the Western Ghats, and the sacred rivers that have nurtured a remarkable spiritual tradition. And among these sacred places stands Bhīmanakatte, on the banks of the holy Tunga, where the Malathi joins its waters.  There is, indeed, a beautiful geographical and spiritual connection between the two great Krishna kṣetras of our land.

Maha Bharatha and Lord Krishna guides and unites the Nation, all of us.  Here, on the eastern shores of the peninsula, overlooking the Bay of Bengal, stands the ancient kṣetra of Śrī Parthasarathi — Krishna, who took the reins of Arjuna's chariot.”

“Far across the peninsula, on the western shores facing the Arabian Sea, stands Udupi — another great Krishna kṣetra, sanctified by Śrī Madhvacharya.”

“And from Udupi, as we move inland through the rain-rich Malnad, along the sacred Tunga where the Malathi joins it, we reach Bhīmanakatte — the ancient seat of the Bhīmasetu Munivṛnda Maṭha.”

"Tunga pāna, Ganga snāna"

— drink the waters of the Tunga; bathe in the Ganga.

To understand the significance of this occasion,  we need to travel in imagination to the beautiful Malnad country of Karnataka — to Bhīmanakatte, a sacred kṣetra. The Tunga, flowing through the forests and hills of Malnad, is not merely a river of Karnataka. It has nourished a remarkable spiritual landscape of temples, maṭhas, saints and scholars. And on its banks stands the ancient Bhīmasetu Munivṛnda Maṭha, popularly known as Bhīmanakatte Maṭha.

Madhwa Philosophy, also known as Dvaita Vedanta, is the  school of thought  founded by Sriman Madhwacharya in the 13th century,  based on the principles of duality, emphasizing the distinction and separate existence of individual souls and the supreme reality, God.

The very name Bhīmasetu carries a beautiful traditional association with Bhīmasena and the Tunga. The legendary valorous warrior Bheema built this bridge.  The place is  traditionally  associated with Śrī Achyutaprekshacharya, the revered guru of Śrī Madhvacharya.  HH Madhvacharya entrusted his disciple Śrī Satya Tīrtha to Achyutaprekshacharya, continuing this spiritual lineage. Thus arose the Achyutapreksha Tīrtha Samasthāna, from which the Bhīmanakatte tradition subsequently emerged.

The lineage that we honour today therefore belongs to the great Madhva sampradāya — a tradition distinguished by devotion, rigorous śāstric enquiry, teaching and service.    It is particularly gratifying that His Holiness Himself represents the continuation of this living tradition.

Born as Ramachandra Aras in Beejadi near Kundapura, His Holiness received traditional education in Veda and Vedanta and pursued advanced study of the Dvaita śāstras, including Śrīman Nyāyasudhā. On 13 March 2009, He received sannyāsa dīkṣā and entered the Bhīmanakatte lineage as Śrī Raghuvarendra Tīrtha.

There is also a beautiful connection with Udupi in His Holiness's spiritual journey: His sannyāsa dīkṣā was performed at Śrī Kṛṣṇa Maṭha, Udupi.

Today, therefore, we have before us not merely a revered pontiff, but a living link in a long and distinguished paramparā — a paramparā that reaches back through Bhīmanakatte, Achyutaprekshacharya and Madhvacharya, and continues through generations of ācāryas devoted to jñāna, bhakti and tattva-prachāra.

On behalf of  SYMA and all of us gathered here, I offer our most respectful pranāms to His Holiness Śrī Raghuvarendra Tīrtha Swamiji and extend to Him a very warm and heartfelt welcome.

Śrī Gurubhyo Namaḥ.
Śrī Kṛṣṇārpaṇamastu.

On 14.8.2o26, Srinivas YOungmens Association [SYMA] entered its 50^th year, having been inaugurated on 14.8.1977.

The Association has plans for year-long celebrations with 50+ medical camps, planting trees and many civic projects.

His Holiness Sri Sri Raghuvarendra Theertha Swamiji inaugurated the Project celebrations at Thiruvallikkeni at SYMA premises on 14.8.2026 and planted a tree symbolically. The foregoing is the welcome speech to Swamiji rendered by me

With regards – S Sampathkumar

An abridged version of this Welcome address was rendered by me welcoming HH Sri Sri Raghuvarendra Theertha Swami and further reduced Tamil version was rendered when Swami was the guest at Indepedence day flag hoisting of TAMBRAS Triplicane on 15.8.2026

Thiruvallikkeni Thiruvadipura purappadu 2026

 

Today 14.8.2026  is Thiruvadipuram – at Thiruvallikkeni

Sri Andal & Sri Parthasarathi purappadu  in eka-kedayam